De geschiedenis van het stripverhaal 14: Walt Disney vs Max Fleischer

0
109

De zoektocht naar de oorsprong van de stripverhalen bracht onze Geeker op je Speaker Gert-Jan van Oosten al langs pulpmagazines, het eerste Superman verhaal. De vorige keer keken we naar het begin van de carrière van Walt Disney. In dit artikel zien we dat Walt Disney in aanvaring komt met de gevestigde orde.

De geschiedenis van het stripverhaal 14: Walt Disney vs Max Fleischer

Walter had geen succes met zijn nieuwe personage Mickey Mouse, zijn eerste twee cartoons van de held konden geen distributeur vinden. In 1927 kwam er echter iets voorbij dat de wereld zou veranderen, namelijk de film The Jazz Singer. Deze film gaf Walter het idee waarmee Mickey wel een succes werd. Het was namelijk de eerste film die gemaakt werd waarbij geluid werd gebruikt. Het geluid van de band liep gelijk de film, zodat wat de mensen op het beeld zeiden, ook via de band te horen was. De eerste film met spraak was een feit.

Dit trucje gebruikte Walter voor zijn derde korte cartoon met Mickey die hij Steamboat Willie noemde. Hij nam het geluid op en maakte er gesynchroniseerd de tekenfilm bij. Walter zelf deed de stem van Mickey Mouse. Walter promootte Steamboat Willie als de eerste cartoon met geluid. Dit werd een groot succes en Mickey Mouse was ineens wereldberoemd. Met deze nieuwe bekendheid tekende Walter een contract met voormalig directeur van Universal Pictures, Pat Powers. Hierdoor kon hij gebruik maken van een geluidsstudio en het distributienetwerk van Pat Powers’ bedrijf Cinephone.

Steamboat Willie

1920 tot 1940 zou daarmee de gouden periode van animatie worden. In die periode was Max Fleischer eigenlijk de ongekroonde koning van de cartoons. Hij stond bekend om zijn mooie, elegante tekenfilms en kwalitatief was hij veruit de beste. Tot de komst van Max zijn uitvinding, de Rotoscoop, waren de tekening nogal schokkerig. Maar door zijn uitvinding werden de animaties een stuk soepeler. En met de populaire karakters als Betty Boop en Koko de Clown zat Max op rozen. Maar toen kwam Steamboat Willie, en werd Mickey ineens wereldberoemd. Iedereen kende de muis met het geluid. Max was als marktleider niet gewend dat hij ineens zo’n grote concurrent naast hem had. Het werd het begin van een heftige strijd tussen de beide heren die jaren zou duren.

Zoals in een eerder artikel al beschreven tekende Max een contract om Popeye, toen een wereldster, te kunnen gebruiken in zijn cartoons. En dat werkte. Maar Walter zat ook niet stil. Hij huurde een professionele producer in om de kwaliteit van de muziek te verbeteren, namelijk Carl Stalling, de man die de titel Silly Somphony’s zou hebben bedacht. Dit was een serie die aan de hand van muziek en de animaties een verhaal moest vertellen. The Skeleton Dance was de eerste van de serie en werd helemaal door Walter zijn compagnon Iwerks gemaakt.

The Skeleton Dance

Ook werden steeds meer andere tekenaars ingehuurd om te helpen met de tekenen. Walter zijn Mickey Mouse en Silly Symphony’s werden een behoorlijk succes. Maar Walter en zijn broer vonden dat ze te weinig geld kregen van Powers. Dit conflict eindigde met het feit dat Walter uiteindelijk een contract tekende bij Colombia Pictures. Max had ondertussen in New York een hele grote studio waar op dat moment ook iemand aan het werk was die het daar niet zo naar zijn zin had: Jack Kirby. Deze persoon zou een grote legende worden in de wereld van de comic books, maar daarover gaat een later deel in deze serie. 

Het werd steeds meer een strijd tussen Walter en Max. Max stond bekend om zijn technische ontwikkelingen en zijn meer slapstickachtige stijl en humor. Max had een ander uniek element in zijn hand, hij gebruikte de zogenaamde ‘Set Back’ camera dat ervoor zorgde dat 2D-animatie in een 3D-achtergrond kon worden gezet en zo worden opgenomen. Deze camera was wel kostbaar en moeilijker in gebruiken dan andere camera’s. Een ander verschil was dat de films van Max wat donkerder en soms wat vreemder waren. Walter geloofde in vriendelijke figuren en traditionele verhaallijnen, deels op realisme gebaseerd. Dit zorgde er wel voor dat Walter een breder publiek aansprak dan Max.

My old Kentucky home

Wat Max echter het meest stoorde was dat niet Walter de eerste tekenfilm met een geluidsband had gemaakt, maar hij. Twee jaar voor Steamboat Willie had Max namelijk My Old Kentucky Home gemaakt, waarin de hoofdpersoon naar de kijker kijkt en hem toespreekt. Walter wist dit, maar zette met zijn marketing toch in op dat Steamboat Willie de eerste ter wereld was.

De strijd werd steeds duidelijker en toen Walter voor zijn eerste lange speelfilm, Sneeuwwitje en de zeven Dwergen ook nog gebruik ging maken van Max zijn Rotoscoop was deze laatste erg verontwaardigd. Max vond dat Walter oneigenlijk gebruik maakte van zijn techniek en ideeën. Sneeuwwitje werd een succes en Max moest met een antwoord komen. Dat werd de lange animatiefilm Gulliver’s Travels. Maar om op schema te blijven moest Max extra mensen aantrekken. Hij haalde drie mensen weg bij Walter die hem dat weer niet in dank afnam. 

Wat Max ook stak was dat Walter heel veel positieve reviews kreeg. Toen hij daar ooit mee werd geconfronteerd heeft hij daarop geantwoord met: Just remember one thing: You can’t eat medals’. Max was zo boos op Walter dat hij heel vaak een Mickey Mouse look-a-like in zijn cartoons had die de rol van slechterik had. Het zorgde er in elk geval voor dat beide bedrijven scherp waren en op het beste van hun kunnen opereerden. De eigenlijke winnaar van deze vete was het publiek.

De strijdbijl tussen deze heren zou pas tientallen jaren later worden begraven en begon toen Walter de zoon van Max vroeg een van zijn live-action films (Jules Verne’s 20.000 leagues under the Sea) te regisseren. Max vond dat Walter in elk geval smaak had aangaande regisseurs en dat werd het begin van de toenadering.

Wordt vervolgd

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.