Water & Vuur – Victoria Scott

0
29

Omslag Water & Vuur

Nadat haar gezin van de grote stad naar het verlaten platteland is verhuisd, verveelt de zestienjarige Tella zich dood. Hoewel de reden van de verhuizing alles behalve saai is, verlangt Tella terug naar de drukte en gezelligheid van de stad. Haar oudere broer Cody is helaas ernstig ziek en de keuze om weg van de beschaving te wonen is de enige manier om zijn leven te verlengen. De frisse lucht is volgens de artsen goed voor hem, maar Tella kan zichzelf maar moeilijk vermaken.

Op een dag vindt Tella een mysterieus voorwerp op haar bed en is meteen door het dolle heen. Er gebeurt eindelijk iets spannends! Zodra ze zich over haar vondst uitlaat tegen haar ouders en broer, lijken zij echter helemaal niet zo blij te zijn. Tella ontdekt al snel dat dit witte apparaatje instructies bevat om aan een mysterieus toernooi mee te doen: de Zwavelloop. Snakkend naar avontuur sluipt ze ’s nachts het huis uit en rijdt ze naar de opgegeven plek. Voor ze het weet zit ze midden in een levensgevaarlijke race door vier verschillende ecosystemen: jungle, woestijn, oceaan en bergen. Ze is gelukkig niet alleen, want elke deelnemer krijgt een Pandora: een genetisch gemodificeerd dier met krachten om zijn deelnemer te helpen winnen. Tella’s Pandora lijkt alleen geen speciale krachten te hebben, of is dat maar schijn? Tella is vastberaden de Zwavelloop te winnen, want de hoofdprijs kon wel eens haar broertjes laatste hoop zijn: een geneesmiddel dat het leven van een geliefde kan redden.

Als je De Hongerspelen leuk vond, dan past Water & Vuur waarschijnlijk ook wel in je straatje.

Tella: aandoenlijk of vervelend?
Met een hoofdpersoon als Tella hebben we niet te maken met een stoer en sterk meisje zoals we de laatste tijd gewend zijn van series als De Hongerspelen en Divergent. Sterker nog, Katniss zou Tella waarschijnlijk een watje vinden. Waar Katniss en Tris allebei een moeilijke jeugd hebben gehad, is Tella tot nu toe precies wat je zou verwachten van een zestienjarig Amerikaans meisje. Soms doet ze zelfs denken aan een hyperactieve cheerleader, door de manier waarop ze soms spontaan in dansen uitbarst en ze niet weet wanneer ze haar mond moet houden. Tella is ook erg bezig met haar uiterlijk en komt vaak nogal naïef over. Daarmee doorbreekt ze de spanningsboog, waardoor het verhaal nooit écht eng wordt. Dit zorgt er allemaal voor dat ze je soms een beetje op de zenuwen gaat werken, al vermindert het richting het eind van het boek gelukkig wel, doordat ze zichtbaar groeit als persoon.

De andere personages zijn wat dat betreft makkelijker te accepteren. De mysterieuze en norse Guy, bijvoorbeeld. Tella is vanaf het moment dat ze hem voor het eerst ziet al onder de indruk van hem, maar weet niet zo goed wat ze van hem moet denken. Ze vindt hem er zelfs een beetje uitzien als een seriemoordenaar. Toch lijkt het haar verstandig om bij hem in de buurt te blijven. Hij lijkt tenminste te weten wat hij doet. Daarnaast is zijn Pandora een indrukwekkende vuurspuwende leeuw en die wil je liever niet tegen je hebben.

Zwavelloop vs. Hongerspelen
In eerste instantie dacht ik dat dit boek, waarin een zestienjarig meisje met een levensgevaarlijk toernooi meedoet om haar broer te helpen, wel erg veel weg had van de De Hongerspelen. Het enige verschil zou zijn dat Katniss zich opoffert voor haar zusje in plaats van voor een broer. Hoewel het best zou kunnen dat Victoria Scott geïnspireerd raakte door de boekenserie van Suzanne Collins, is de Zwavelloop toch erg anders dan de Hongerspelen. Eigenlijk hebben we hier te maken met een kolossale race. Iedereen begint op hetzelfde punt en ze moeten zo snel mogelijk in een tussenkamp zien te komen. De overlevende spelers worden daarna allemaal tegelijk in het volgende ecosysteem gezet. Het aantal spelers is hier meer dan honderd en het is niet zo zeer hun taak om elkaar te vermoorden, maar om te overleven. Veel spelers sterven door dorst of kou of zelfs door toedoen van een Pandora. En daarnaast bewegen er ook nog eens vreemde figuren door het woud…

Nee, dit is geen herhaling van De Hongerspelen. Sterker nog, het lijkt er eigenlijk niet eens op. De sticker op het boek met “Nóg beter dan De Hongerspelen” heeft het wat mij betreft bij het verkeerde eind. De vergelijking is niet op zijn plaats, want afgezien van de doelgroep is er vrij weinig dat overeen komt. Verder is Water & Vuur naar mijn idee ook niet beter dan De Hongerspelen. Leuk, zeker, maar niet beter. Waar De Hongerspelen meer diepgang heeft wat betreft de wereld waarin de personages leven en een serieuzere toon weet aan te slaan, blijft de lezer met relatief veel vragen zitten in Tella’s wereld. Hopelijk worden deze open plekken in het volgende deel van de serie gevuld.

Conclusie
Hoewel Water & Vuur op het eerste gezicht misschien overkomt als een kloon van De Hongerspelen, is niets minder waar. Ja, er zijn enige overeenkomsten, maar het is tegenwoordig onmogelijk om een nieuw verhaal te verzinnen dat helemaal losstaat van alles wat al eerder is geschreven. Als je De Hongerspelen leuk vond, dan past Water & Vuur waarschijnlijk ook wel in je straatje, al kan Tella soms nogal kinderlijk overkomen in serieuze situaties en daar moet je maar net van houden. De toevoeging van de Pandora’s vond ik persoonlijk heel leuk. Ze maken nieuwsgierig naar wat voor Pandora je zelf zou hebben als je mee zou doen aan de Zwavelloop. Al met al zijn er dus wel een paar dingetjes aan te merken op Water & Vuur, maar ondanks dat kijk ik zeker uit naar het vervolg!

[product_page sku=”9789025865757″]

Water & Vuur Boek omslag Water & Vuur
Victoria Scott
9789025865757
Leopold
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Avatar
Alexandra heeft door het lezen van fantasyboeken ontelbare levens geleid. Zo heeft ze samen met Harry, Ron en Hermelien boterbier gedronken in De Drie Bezemstelen en volgde ze Katniss Everdeen op de voet door arena's vol moordenaars. Ze heeft niet alleen een zwak voor fantasy, maar ook een grote liefde voor sciencefiction en klassieke horrorverhalen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here