Seekers 2: Bij het Groot Berenmeer – Erin Hunter

0
27

Omslag Seekers 2: Bij het Groot Berenmeer

Het schrijverscollectief Erin Hunter is blijkbaar dol op dieren. Niet alleen komen er nieuwe boeken uit in de Warior Cats-reeks, maar ook honden zijn nu aan de beurt in de nieuwe Survivor Dogs-serie. En intussen zijn ook de beren nog niet vergeten: in maart kwam Bij het Groot Berenmeer uit, het tweede deel in de Seekers-reeks. Dat boek ziet er wel wat anders uit dan het vorige. Het is bijvoorbeeld geen hardcover meer, maar een paperback. Zou het verhaal zelf wel nog even spannend zijn, of is dat ook anders?

Op reis naar het Groot Berenmeer
Lusa, een zwarte berenwelp, is met een boodschap voor Toklo uit de dierentuin ontsnapt. Ze heeft zijn moeder ontmoet, en ze heeft beloofd dat ze Toklo zal zoeken om de boodschap door te geven. Maar als ze het grizzlyberenjong eenmaal heeft gevonden, wil hij helemaal niet naar haar luisteren…

Toklo is samen met Ujurak op reis, als Lusa hen vindt. Het kan hem niks schelen wat zijn moeder hem wilde zeggen – ze heeft hem toch in de steek gelaten? En wat moet een grizzly met een zwarte beer beginnen? Eigenlijk wil hij haar terugsturen naar waar ze vandaan kwam, maar Ujurak kan haar gezelschap wel waarderen. En Ujurak is dan wel een heel kleine, heel rare grizzly, maar hij kan ook verborgen tekens lezen en in allerlei andere diersoorten veranderen…

Het ijsbeertje Kallik is intussen nog steeds op zoek naar haar broer, Taqqiq. Ook zij krijgt verborgen tekens te zien, waardoor ze besluit om verder landinwaarts te trekken in plaats van richting de zee. Maar gaat ze wel vinden wat ze hoopt? Uiteindelijk komen de berenwelpen elkaar tegen aan de oevers van het Groot Berenmeer, waar alle beren samenkomen voor de Langste Dag…

Denk om het milieu?
Wat als eerste opvalt als je Bij het Groot Berenmeer in handen krijgt, is dat het boek ineens een slappe kaft heeft. Dat is spijtig, want als je de boeken nu naast elkaar in de kast zet lijkt het niet alsof ze van dezelfde serie zijn – nog los van dat een paperback makkelijker beschadigt in je tas. Als je het boek openslaat, krijg je nog een verrassing: de letters zijn niet zwart, maar donkergrijs. Misschien was het eerste deel niet zo’n groot succes als gehoopt, en wilde de uitgeverij wat geld besparen? Toch is het als lezer jammer dat je voor het eerste en het tweede deel evenveel moet betalen, terwijl de uitvoering van het tweede boek eigenlijk minder goed is.

Bij het Groot Berenmeer is gelukkig net zo spannend als het eerste deel, maar toch lijkt het tegelijkertijd een ander soort boek.

Als je eenmaal begint te lezen, merk je al snel dat het verhaal precies verdergaat waar het eerste boek is gestopt. Enerzijds is dat fijn, want in sommige boeken duurt het door alle herhalingen aardig lang voordat je iets nieuws leest. Anderzijds is het wat extreem om helemaal niks te noemen: het wie, wat en waar kunnen best verwarrend zijn als je ineens middenin een gebeurtenis valt. Er zat tenslotte wel bijna een halfjaar tussen het uitkomen van het eerste en het tweede deel.

Het verhaal zelf is gelukkig nog steeds spannend: afwisselend wordt verteld over wat Lusa, Toklo en Ujurak samen meemaken, en wat Kallik op haar reis tegenkomt. Het boek lijkt daardoor wel wat op het eerste deel, waarin de beren ook vooral bezig zijn met reizen, overleven en eten zoeken. Toklo heeft daarbij nog wat extra lessen te leren, want hoewel hij goed kan jagen, gedraagt hij zich vaak nors en onaardig.

Toch gaat dit boek minder over hoe beren in het wild leven, maar meer over wat mensen (of ‘platgezichten’) met het milieu doen. Waar het eerste deel nog op een natuurdocumentaire leek, wordt in het tweede boek steeds vaker gezegd dat mensen de natuur kapotmaken. Het water smaakt niet goed, bossen worden gekapt en er is niet genoeg te eten. En waar moeten de dieren dan nog leven?

Hoewel het niet slecht is om aan het milieu te denken, ligt het er hier af en toe wel erg dik bovenop. Vooral omdat je er als lezer niet direct iets aan kunt doen: broodjes smeren voor de beren helpt niet, en als kind kun je toch moeilijk de snelweg slopen of je auto wegdoen. Je voelt je daarom al snel een beetje machteloos. Het is dan ook wachten op het derde deel, waarin hopelijk blijkt waarom er zo vaak wordt gezegd dat de natuur het slecht heeft.

Conclusie
Bij het Groot Berenmeer is gelukkig net zo spannend als het eerste deel, maar toch lijkt het tegelijkertijd een ander soort boek. Het is geen hardcover maar een paperback, en heeft donkergrijze in plaats van zwarte letters. Ook gaat het in het verhaal minder om hoe beren in de natuur (over)leven, en meer om hoe slecht mensen voor het milieu zijn. Als lezer word je daar soms een beetje moe van, want er is weinig wat je aan die problemen kunt doen. Hopelijk blijkt in het derde deel waar de reis van de berenjongen naartoe gaat, en waarom het zo belangrijk was om steeds te zeggen dat we de natuur kapotmaken.




Seekers 2: Bij het groot berenmeer

Erin Hunter | Manteau | 2009
Originele titel: Seekers 2: Great Bear Lake
Vertaling: Ann van Dyck

Drie berenjongen – een zwarte beer, een ijsbeer en een grizzlybeer – en een mysterieuze beer die van gedaante kan veranderen volgen elk hun pad, op weg naar een mythische bestemming. Ze vinden elkaar aan de oevers van het Groot Berenmeer, waar alle beren samenkomen om de Langste Dag te vieren. Maar het gevaar dreigt, en de volharding en durf van de jonge beren wordt op de proef gesteld. Ze moeten tot het uiterste gaan om te overleven in de harde realiteit van de wildernis.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here