Schelmen en schatten – Brad Winning

0
6

Omslag Schelmen en schatten

Op de cover van Schelmen & Schatten staat een enorme, geharnaste ridder met een immens zwaard. Achter hem kronkelt een woeste, brullende draak door de lucht, bereden door een tweede ridder met gigantische wapens. Dan kan het niet anders, of meneer Winning heeft hier een bundel met elf heerlijke sword & sorcery-verhalen afgeleverd. Toch?

Goden, dwergen en een western met lasers
Het eerste verhaal, Vergeten godin, bevestigt die aanname: we bevinden ons in een droge woestijn, samen met de op Conan geïnspireerde barbaar Sirkhan, een schaars geklede vrouw en de eerste ‘schelm’ die achter een schat aanzit – precies zoals de titel van het boek ons beloofde. Het volgende verhaal, Voorbij de dood, is echter al heel andere koek. Richard Beasly, een vreemdsoortige vampier, leeft in een nog vreemdsoortigere toekomst waar hij en zijn soortgenoten elkaar vrolijk proberen af te maken. Voor de kijkcijfers, wel te verstaan. Winning combineert daarmee op eigenzinnige wijze een klassiek horrorelement met sciencefiction, zoals hij in deze bundel nog vaker ongebruikelijke genreverbindingen zal maken.

Hierna volgen De vele gezichten van het kwaad, over de beruchte Monniken des Doods in een oosterse wereld, High noon in Gold Creek, kort gezegd een erg originele western met lasers,Bloedlust, een bijzonder verhaal over een door Winning zelf bedacht fantasywezen, In het verleden ligt de toekomst, eveneens sciencefiction over een verstokte wereld die zich verzet tegen de vooruitgang, Het orakel, een heerlijk, aan de Noorse mythologie refererend verhaal over een dwerg die dacht dat hij koning zou worden, Verloren zielen, een tweede verhaal over de barbaar Sirkhan, die deze keer een zelfs tot in de dood door haar man getreiterde vrouw probeert te redden, De tijdbandiet, tegelijkertijd surrealistische en parodiërende sciencefiction over een premiejagende dwerg met rode dreadlocks en Donder en bliksem iedere nacht, over hoe vaders zich maar beter niet kunnen bemoeien met de huwelijksplannen van hun dochter. Het elfde, laatste verhaal heet heel toepasselijk De laatste akte, waarin het doek valt voor een rondtrekkend toneelgezelschap als het met een gevaarlijke reizende rechter in aanraking komt.

Genrekruisingen en verwijzingen
Dat uiteindelijk slechts twee verhalen in de bundel daadwerkelijk binnen het genre van sword & sorcery vallen is weliswaar een verrassing, maar geen onaangename. De combinaties tussen de verschillende genres zijn erg verfrissend en bovendien doorspekt met verwijzingen, naar The A-teamtot Saturday night fever. En hoewel ik persoonlijk niet zo dol ben op sciencefiction, is het op Winnings manier zelfs voor mij goed te pruimen.

Alle elf verhalen lezen vlot weg, maken een eigen, ‘authentieke’ indruk en lijken met veel enthousiasme te zijn geschreven. Het loopt niet altijd even goed af met de hoofdpersonen, wat de verhalen tegelijkertijd ook spannender maakt – je hebt immers niet de zekerheid dat de held het in ieder geval wel overleeft. Ook enigszins kenmerkend voor Winnings stijl zijn de regelmatig opduikende, schaars geklede babes en de soms geweldig onsmakelijke horrordetails.

Hoewel niet elk verhaal even sterk is, zijn er een paar uitschieters die dat weer helemaal goedmaken. En tegelijkertijd biedt deze diversiteit in genres en type verhalen ook een voordeel: nu is er voor ieder wat wils en kan iedereen zijn eigen favoriet kiezen. Verloren zielen is mijns inziens het beste verhaal van de hele bundel. Het is spannend, de kwestie die de sympathieke barbaar Sirkhan moet oplossen is prettig complex en het slot is erg humoristisch. Ook Bloedlust leest bijzonder lekker weg en het rustig kabbelende Het orakel past prima in een heerlijke bundel Noorse sprookjes. De laatste akte is juist alles behalve gezellig leesvoer, maar brengt een geheel eigen, middeleeuwse spanning met zich mee die het verhaal danig indrukwekkend maakt.

De schrijfstijl van Winning doet soms iets archaïsch of omslachtig aan, maar dit went snel en past bovendien meestal heel goed bij het verhaal in kwestie. De op Conan geïnspireerde barbarenverhalen zijn bijvoorbeeld in een duidelijk andere stijl geschreven dan De tijdbandiet, met zijn grofgebekte en redelijk moderne dwerg. Een minpuntje is wel de zorgvuldigheid van de redactie: ik ben interpunctiefouten, spatiefouten en zelfs tikfouten tegengekomen (zoals op pagina 43, ‘geen’ in plaats van het bedoelde ‘geef’).

Conclusie
Schelmen & Schatten is een leuke, verrassende bundel, met elf verhalen die verschillende genres op interessante wijze combineren. Geen moeilijk leesvoer, maar wel spannend, vlot geschreven en behoorlijk divers. Hierdoor zullen de persoonlijke favorieten per lezer verschillen, wat voor een individuele lezer niet elk verhaal even overtuigend maakt, maar waardoor de bundel als geheel wel erg veelzijdig is. Een aanrader voor iedereen die van smeuïge en soms pikante fantasy, sciencefiction en/of verhalenbundels houdt; alleen jammer van de ietwat slordige eindredactie, die enigszins afbreuk doet aan de totale kwaliteit.




Schelmen en Schatten

Brad Winning | Books of Fantasy | 2012

Door de jaren heen schreef Brad Winning, die al vanaf zijn zesde levensjaar schrijft, honderden korte verhalen. In Schelmen & Schatten vind je elf van zijn nieuwste pennenvruchten. Recente verhalen die – in sommige gevallen – reeds in verhalenbundels en magazines als publicatie opdoken en bijzondere reacties ontlokten, dan wel hoog scoorden bij verhalenwedstrijden.

Schelmen & Schatten
is een verzameling korte verhalen over mensen van vlees en bloed. Over avontuur en de zucht naar rijkdom. Soms schokkend, soms ontroerend, vaak met een onverwachte twist. Verhalen zoals Brad ze het liefst schrijft: barbaars en wars van opsmuk.

Lees hier één van de verhalen uit deze bundel: De Vergeten Godin. (PDF)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here