Het drakenmeisje – Licia Troisi

0
59

Omslag Het drakenmeisje

Sofia groeit op in een weeshuis in Rome. Ze heeft haar ouders nooit gekend en woont al zo lang in het weeshuis dat ze de moed om geadopteerd te worden heeft opgegeven. Tot er op een dag een vreemde professor voor de deur staat. Hij zegt dat hij Sofia’s vader heeft gekend en dat hij haar wil adopteren. Dolblij gaat Sofia met de professor mee, maar als ze aankomt bij zijn oude en vervallen huis, blijkt dat de professor wat voor haar verzwegen heeft: in Sofia’s lichaam leeft de eeuwenoude draak Thuban.

In eerste instantie gelooft Sofia er niets van. Draken bestaan niet, dus wat moet die gekke professor van haar? Maar dan blijkt dat er nog een meisje is zoals zij: Lidja. Ook Lidja heeft een draak in zich en samen moeten ze de kwade wyvern Nidhoggr verslaan om de verloren stad Draconia te redden. Sofia zal haar angsten moeten overwinnen om de draak in haar naar buiten te laten.

Realistische antiheldin
Sofia is een angstig meisje. Ze heeft hoogtevrees en kijkt liever de kat uit de boom. Als ze hoort dat de draak Thuban in haar lichaam zit, gelooft ze dat niet. Als ze hoort dat ze de wereld moet redden, wil ze dat niet. Sofia is een meisje met een minderwaardigheidscomplex, dat moet leren in zichzelf te geloven. Ze is geen held, maar kan er wel één worden. Juist die twijfels en die onzekerheid maken haar karakter geloofwaardig. Haar gevoelens zijn erg realistisch op papier gezet, wat haar niet een typische held maakt, maar juist een doorsnee meisje met wie je je goed kunt identificeren.

Niet alleen Sofia is goed neergezet, het hele verhaal is sterk en origineel. We kennen allemaal het concept van een weeskind dat speciale gaven blijkt te hebben en een nieuw leven gaat leiden, maar Sofia kijkt daar op een andere manier tegen aan. Misschien wil ze wel helemaal geen nieuw leven leiden, ook al heeft ze het zo slecht in het weeshuis. En ze wil al helemaal geen draak in haar lichaam. Dit drakengedeelte is erg goed uitgewerkt. Draken leven in dit boek niet naast, maar ín de mensen. In het begin is hier niet meer van te zien dan een vlekje op het voorhoofd, maar hoe meer je in de draak in jezelf gelooft, hoe meer hij naar buiten komt. Sofia hoort op een gegeven moment bijvoorbeeld Thubans stem in haar hoofd en krijgt na een tijdje zelfs vleugels.

Vlaams vertaald
Het vervelende aan De erfenis van Thuban is dat het boek erg Vlaams vertaald is. Als Nederlander moet je zinnen vaak nog een keer lezen, voordat je begrijpt wat er daadwerkelijk staat. Dit haalt de vaart uit het verhaal. Daarbij worden er veel moeilijke woorden gebruikt, waardoor De erfenis van Thuban soms best lastig te lezen is. Naast de Vlaamse vertaling worden er ook nog wel eens spel- en taalfoutjes gemaakt, wat erg storend is als je in het verhaal zit.

Een ander minpuntje van De erfenis van Thuban is dat sommige gedeelten in het verhaal een beetje traag zijn. Sofia’s twijfels maken haar erg realistisch, maar soms blijft ze te lang in haar onzekerheden vastzitten. Ook de beschrijvingen van de omgeving zijn erg mooi en gedetailleerd, maar af en toe net iets te uitgebreid, waardoor je de aandacht verliest.

Interessant eerste deel
De erfenis van Thuban is het eerste deel in een serie over het Drakenmeisje Sofia. Het verhaal is soms een beetje traag en omslachtig geschreven, maar komt erg realistisch over. Voor wie door de Vlaamse vertaling en de spelfouten heen kan kijken, is De erfenis van Thuban een mooi en origineel verhaal, dat zeker nieuwsgierig maakt naar deel twee.




Drakenmeisje 1: De Erfenis van Thuban

Licia Troisi | Fantoom | 2008
Originele titel: L'Eredita  Di Thuban

Sofia was liever nooit geboren. Haar leven in het weeshuis lijkt op een boek waarin dezelfde pagina eindeloos wordt herhaald. Ze voelt zich afgesloten van de buitenwereld en anders dan de andere kinderen. Op een dag ontmoet Sofia een excentrieke professor in de antropologie. De professor weet verrassend veel over haar verleden, een verleden vol donkere magie. De bijzondere moedervlek op Sofia’s voorhoofd, een teken van de laatste erfenis van de draken, sleurt haar van het ene avontuur in het andere.

“Langzaam opende Sofia haar ogen en keek verward om haar heen. Ze vloog. Haar vleugels sloegen in de lucht en onder haar tekende zich het labyrint van de ruïnes af. Ze kon het niet geloven. Ze keek opzij en zag haar vleugels. Ze voelde hen, zoals ze haar armen en benen voelde en ze merkte het vlies tussen haar klauwen op. Ze staarde hen aan: ze waren echt, stevig. En reusachtig. De vleugels van Thuban.”

Vorig artikelWonderdieren – Jay Epstein
Volgend artikelRavenwoud – Andrew Peters
Marije behoort tot de Harry Potter-generatie en het is daarom ook niet gek dat de boeken over de tovenaarsleerling, die meteen haar eerste kennismaking met de wereld van fantasy waren, nog steeds haar lievelingsboeken zijn. Ondertussen heeft ze de rest van de fantasywereld ook ontdekt. Ze is dol op het lezen van young adult-boeken, dystopische verhalen, epische fantasy en eigenlijk alle kinderboeken waar ook maar een beetje magie in voorkomt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here