Ravenwoud – Andrew Peters

0
21

Omslag Ravenwoud

Ark is een veertienjarige Dendraan. Hij woont op het mooie woudeiland Arborium, in de toppen van de laatste bomen op aarde. Wanneer hij als loodgieter bij de Hoge Raadsheer aan het werk is, hoort hij van een complot tegen de koning. Daarna moet hij rennen voor zijn leven. Tijdens zijn vlucht ziet hij alle uithoeken van Arborium. Van de hoogste toppen tot de diepste wortels.
Tussen het vluchten door probeert Ark terug te vechten. Voor zijn familie, maar ook voor Arborium. Want als de koning over slechts een paar dagen vermoord wordt, is het woud verloren. Dan zet Muil – de rest van de wereld die bestaat uit koud glas en metaal – zijn scherpe tanden in het kostbare hout. Kan Ark zijn geliefde woud redden? En wat heeft het geheimzinnige Ravenwoud ermee te maken?

Spannend en magisch, maar soms voorspelbaar
‘Spannend en spectaculair’ staat op de kaft en daarmee is het verhaal eigenlijk al aardig goed omschreven. Peters heeft van Arborium een spectaculaire, geloofwaardige wereld gemaakt. Hij verzint de kleinste details die je zelf nooit zou kunnen bedenken. Alles bij elkaar opgeteld maakt een magisch geheel. Van de toppen bij de koning tot de diepten bij de Wortelschieters. Van het noorden bij de Armees tot het ruwe Ravenwoud. Je ziet de wereld voor je, je ruikt het, hoort het, voelt het, proeft het. En samen met de spanning is dit echt de kracht van het verhaal. Want als je van een wereld gaat houden, zie je liever niet dat het vernietigd wordt. Je gaat meeleven met Ark in zijn gevecht om het woud te redden.

Helaas is het verhaal niet volledig beschreven met die twee woorden. Het verhaal is namelijk soms ook voorspelbaar. Zo weet je bijvoorbeeld al vrij vroeg dat Ark een vondeling is en door eerdere gebeurtenissen is het makkelijk te raden waar hij dan vandaan komt. Zonde, want zonder deze voorspelbaarheid zou het verhaal nog veel spannender zijn dan het nu al is.

Te grote omslag, soms bloederig
Er is echter nog een groter minpunt dan de voorspelbaarheid. In de loop van het verhaal groeit Ark als persoon. Ieder kind dat eens gepest is, weet dat dat invloed heeft op hemzelf. En Ark heeft nog grotere pestkoppen dan normaal achter zich aan. Het is dan ook niet raar dat Ark in een paar dagen erg verandert. Maar aan het einde maakt hij ineens wel een reuzensprong. De schrijver geeft het verschil tussen de oude Ark en de nieuwe Ark een paar keer storend weer. Hij zegt wat de oude Ark gedaan zou hebben, maar dat Ark niet meer zo is. Dit weet de lezer al. Maar dan handelt Ark ineens totaal anders dan kort ervoor. Al die tijd heb je zijn voetstappen gevolgd, gezien hoe hij liep. Al die tijd wist je wat je ongeveer kon verwachten, maar nu lijkt het alsof Ark plotseling Ark niet meer is.

Dit is zonde, want deze omslag was nergens voor nodig. Ark had gewoon de ‘nieuwe’ Ark kunnen blijven met kleine aanpassingen. Dan had de lezer van begin tot eind hetzelfde personage voor zich gehad en niet op het einde het gevoel gehad dat Ark is vervangen door een ander.

Ook dient er opgemerkt te worden dat richting het einde het verhaal soms wel erg bloederig wordt. Dit hoeft geen probleem te zijn voor de kinderen. Maar als je er gevoelig voor bent, is dit misschien niet het goede boek voor jou.

Niet voor watjes
Ravenwoud is een spannend verhaal en zeker niet voor watjes. Peters weet een geweldige wereld neer te zetten met een groot probleem. Het is alleen jammer dat hij aan het einde de hoofdpersoon zich totaal anders laat gedragen en dat sommige dingen erg voorspelbaar zijn. Toch is Ravenwoud een echte aanrader voor kinderen die van magische werelden houden en tegen bloed in een boek kunnen. Maar luister goed naar de Dendranen: Blijf altijd op het hout en voer de Raven niet! Want een val naar beneden overleef je niet en de Raven nemen geen genoegen met een plakje ham.




Ravenwoud

Andrew Peters | House of Books | 2011
Originele titel: Ravenwood

Ark is veertien jaar en heeft een van de smerigste baantjes in heel Arborium. Als arme loodgieterszoon moet hij wc’s ontstoppen in de hele stad. Niet het leukste werk om te doen. Nu is zijn stad gebouwd in de toppen van de laatste bomen op aarde en die bomen zijn heel hoog. Dat is dan wel weer spectaculair.
Volgens Ark is Arborium de saaiste, maar ook de veiligste plek op aarde. Tenminste, dat denkt hij. Tot de dag dat hij per ongeluk van een complot hoort. Hout is kostbaarder geworden dan goud. Er zijn plannen om Arborium te vernietigen. Ark is zijn leven niet meer zeker. Hij rent en klimt. Kan hij zijn leven, zijn stad en zijn thuis redden?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here