Darkness Rising 1: Samenzwering – Kelley Armstrong

0
42

Omslag Darkness Rising 1: Samenzwering

Maya Delaney woont in Salmon Creek, een miniscuul dorpje dat bij een medisch onderzoekscentrum hoort. Ze houdt van de natuur en heeft een speciale band met dieren.Ze trekt buiten school op met haar beste vriend Daniel en zijn vriendin Serena. Dan gebeurt er iets dat Maya’s leven op zijn kop zet: Serena verdrinkt tijdens een zwemtochtje in het meer. Hoewel Maya een jaar later nog altijd kampt met schuldgevoelens, besluit ze toch haar zestiende verjaardag te vieren. Vanaf dat moment gebeuren er echter steeds vreemdere dingen in Maya’s leven. Wie is de vrouw die naar de tieners in het dorp informeert? En waarom voelt Maya zich zo aangetrokken tot Rafe, de nieuwe jongen op school?

Een goed begin…
Samenzwering is het eerste deel in de nieuwe Darkness Rising trilogie van Kelley Armstrong en dat is aan alles te merken. Hoewel het verhaal klein begint, komen er in de tweede helft van het boek steeds meer verhaallijnen bij. Deze nieuwe ontwikkelingen worden slechts sporadisch uitgewerkt. Je hebt als lezer wel het gevoel dat ze belangrijk zijn voor de ontwikkeling van Maya en het verhaal, maar op welke wijze dat zo is, wordt nog niet duidelijk gemaakt. De slotscène is erg abrupt en laat je als lezer enigszins verward achter. Dit is erg jammer. Aan de ene kant is Armstrong er op deze manier natuurlijk van verzekerd dat lezers ook het tweede deel gaan kopen, maar aan de andere kant is het een nogal onbevredigend slot van een tot dat moment behoorlijk prettig lopend verhaal.

Behoorlijk prettig, inderdaad. Het verhaal is namelijk goed opgebouwd tot dat je op 75% van het verhaal bent: dan raken de lijnen ineens met elkaar in de war. Het begin is vrij duidelijk en de doorgewinterde fantasy-lezer zal al vrij snel in het verhaal ontdekken wat Maya’s geheim is. Door middel van kleine, logisch opgebouwde aanwijzingen word je steeds verder geleid in het verhaal. Omdat Maya als personage zo goed is uitgewerkt, is het prettig om haar te volgen, totdat zij zelf ook ontdekt wat de oplettende lezer al had begrepen. Vanaf dat moment gaat Rafe een grotere rol spelen in Maya’s  leven en verschuift ook de focus van het boek van Maya naar hem.

Verwarrende ontwikkelingen
Deze ontwikkeling verwart niet alleen Maya, maar ook de lezer. Rafe heeft namelijk nogal wat ‘bagage’ en die bagage lijkt allemaal tegelijk bij elkaar te komen. De reden waarom Rafe naar Salmon’s Creek is gekomen, overtuigt niet echt en al snel zit je als lezer met meer vraagtekens dan antwoorden. Er wordt veel informatie losgelaten, maar het blijft allemaal vrij oppervlakkig en dat is jammer omdat je als lezer juist de diepte in wilt. Je wilt weten hoe dingen zo zijn gekomen en waarom Maya is waar ze is en wat ze is. Deze antwoorden worden niet in dit deel gegeven en daar ligt, mijns inziens, een gemiste kans om lezers aan de serie te binden.

De slothoofdstukken zijn spannend en goed opgebouwd, maar omdat je als lezer niet begrijpt wat er precies aan de hand is, is het moeilijk mee te leven met Maya, Daniel en Rafe. Ook gedragen de personages zich aan het eind niet meer helemaal consistent met hun gedrag in de rest van het verhaal.

Echte mensen
Toch voelen met name Maya en Daniel aan als ‘echte mensen’. Hun gedrag en redenaties zijn begrijpelijk en hun emoties komen goed over. Ze hebben verdriet om het verlies van hun vriendin, maar gaan door met hun leven en gedragen zich daarbij zoals je van (verantwoordelijke) tieners mag verwachten. Een pluspunt hierbij is dat het taalgebruik niet overdreven populair is, waardoor je ook als iets oudere lezer het gevoel dat je erbij had kunnen zijn. Het is vrij tijdloos en dat is erg fijn.

De andere personages zijn helaas minder goed uit de verf gekomen; met name Rafe kan wel wat aanscherping gebruiken. Hij is mysterieus, maar geeft zichzelf tegelijkertijd heel snel bloot aan Maya. Al deze onthullingen gaan echter vooral over Maya’s achtergrond, niet over zijn eigen, waardoor je na 268 pagina’s tot de conclusie komt dat je nog geen idee hebt wie hij is en hoe hij in deze ellende verzeild is geraakt. Omdat hij als katalysator voor de ontwikkelingen in de tweede helft van het boek fungeert, is het een beetje irritant om helemaal niets van hem te begrijpen.

Conclusie
Samenzwering is overduidelijk het eerste deel in een nieuwe trilogie. Het hoofdpersonage, Maya, is erg sympathiek en haar problematiek is in de eerste helft van het boek spannend en toch begrijpelijk. In de tweede helft van het boek ontspoort het verhaal een beetje, met een zeer abrupt einde als gevolg. Het maakt je als lezer erg benieuwd naar het tweede deel, maar doet vooral hopen dat daarin de losse eindjes een beetje aan elkaar geknoopt gaan worden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here