Tv-seriesTv-achtergrondDe finale van Wheel of Time heeft te weinig tijd om indruk...

De finale van Wheel of Time heeft te weinig tijd om indruk te maken

-

Op kerstavond was het zover, de finale van The Wheel of Time op Prime Video. Ik was daarna zelf een tijdje uit de lucht, maar heb inmiddels mijn gedachten op papier kunnen zetten. Laten we weer eens kort terugblikken op wat we zagen, en hoe ik het ervoer.

Aflevering 8: The Eye of the World

De aflevering begint met een scène duizenden jaren geleden, waarin de vorige Draak (Lews Therin Telamon) aan de toenmalige leidster van de Aes Sedai zijn plan voorlegt om de Duistere voor eens en altijd te verzegelen. Het plan is te hoogmoedig aldus deze vrouw (Latra Posae Decume), maar toch lijkt Lews niet van zijn koers te wijken. Het beeld laat over de schouder van Lews een heel andere wereld zien die wij kennen uit eerdere afleveringen, namelijk een futuristische wereld met vliegende voertuigen en wolkenkrabbers.

Daarna komen we weer terug in de huidige tijd, met Rhand en Moiraine die voor de Verwording staan. Ze gaan deze kruipende, rotte wortelbende in en komen onderweg de ruïnes van Malkier tegen. In een droom laat de Duistere zich nog eens zien aan Rhand om zijn geloof aan het wankelen te brengen. Moiraine onthult dat ze een ter’angreaal heeft, een beeldje dat de kracht van een geleider kan vermenigvuldigen. Uiteindelijk komen ze aan bij de plek waar Lews de Duistere had willen verzegelen en gaat Rhand de (geestelijke) strijd aan met de Duistere.

In Fal Dara zien we de overgebleven hoofdpersonen terug die hulpeloos moeten toegeven dat ze Rhand en Moiraine nu niet kunnen helpen. De Grenslanders maken zich op voor een grote strijd tegen de opkomende Trolloks en Egwene en Nynaeve kunnen met de zus van Ingmar en enkele andere geleiders daar een belangrijke rol in spelen. Perijn en Loial weten weinig anders te doen dan zich op te houden in de burcht, maar raken kunnen kort een steentje bijdragen bij het zoeken naar de beruchte Hoorn van Valere die daar verborgen blijkt te zijn. Lan is door Moiraine afgesloten van hun band, maar kan met behulp van Nynaeve toch haar sporen vinden en gaat achter Rhand en Moiraine aan.

Padan Fajin en de Hoorn van Valere

De aflevering had de taak om een heleboel losse eindjes aan elkaar te knopen, maar ik merkte al snel dat er te weinig tijd was om alles uit te werken. Er gebeurde weer heel veel, maar het miste ditmaal echte impact. Heel veel zaken kwamen terloops langs, waardoor niks echt indruk maakte. Andere details riepen bij mij heel veel vragen op. Dit begon al vrij snel in de aflevering met de relatie die Lan en Nynaeve zo snel al opgebouwd lijken te hebben en het feit dat zij blijkbaar Lan nog wel wat kan leren over het volgen van personen (en niet zomaar iemand, maar de Aes Sedai waar hij zijn halve leven de zwaardhand van is). Die relatie heeft in de boeken veel meer tijd nodig en dat had denk ik in de serie ook wel wat ruimte mogen krijgen.

De belangrijkste queeste in deze serie moest natuurlijk het brengen van de Herrezen Draak naar de Duistere zijn. Na de onthulling dat Rhand de Draak is, gooit Moiraine hem al snel in het diepe met een confrontatie met de Duistere. Het lijkt mij vreemd om zomaar de man waarop de wereld zijn hoop op gevestigd heeft zo zonder training voor de leeuwen te gooien, maar blijkbaar is dat toch het plan van Moiraine en Siuan. Ze heeft de ter’angreaal die hem kan helpen met het vergroten van zijn kracht, en lijkt erop te vertrouwen dat hij in een benarde situatie wel zal ontdekken hoe hij deze kracht kan gebruiken. Een nogal risicovolle gok als je het mij vraagt. De uiteindelijke confrontatie was er vooral een krachtmeting van wil en Rhand weet hier te winnen. Dit was wat mij betreft wel weer goed uitgewerkt door de ervaringen en gesprekken die we al in eerdere afleveringen tussen Rhand en Egwene hebben gehad. Natuurlijk weten we als boeklezers dat dit niet de Laatste Slag is en Rhand hier tegen een Verzaker en niet tegen de Duistere heeft gevochten. Rhand gaat dan zijn eigen weg vervolgen en Moiraine is van de kracht afgesloten. Een nogal drastische consequentie die voor de vervolgseizoenen nogal wat impact gaat hebben.

De strijd tussen de trolloks en de grenslanders was als een zijspoor die wat mij betreft veel epischer had gemogen. De golf aanvallers werd door het gehele leger van de grenslanders, inclusief indrukwekkende muur, maar heel even tegengehouden. Daarna werd het door een kring van vijf geleiders (waarvan de leidster een novice van Tar Valon was die weggestuurd was omdat ze niet genoeg aanleg had en Nynaeve en Egwene nog geen enkele training hebben gehad) met flink wat machtsvertoon in enkele bliksemslagen weggevaagd. Het opbranden van Amelisa, de zus van Ingmar, liet zien dat het niet zomaar zonder consequentie ging, maar daarna was het opofferen van Nynaeve voor Egwene (maar toch weer niet) verwarrend en vreemd.

Ook de verhaallijn van Perijn en Loial was voor mij veel te miniem. Perijn had niks te doen en daar kon zelfs een confrontatie met Padan Fajin niks aan veranderen. Het was duidelijk dat ze de innerlijke strijd van Perijn tussen geweld en de vredelievende weg van de Tuatha’an wilden verkennen, maar ook weer door het tijdsgebrek kwam dat niet genoeg van de grond. De Hoorn van Valere werd even aangestipt (jeej voor later!), maar de gemiddelde kijker weet niet wat het is of doet en daardoor was deze verhaallijn nogal nutteloos. En dan lijkt Loial terloops nog even vermoord te worden door Padan Fajin, waardoor zijn rol in het hele seizoen totaal geen relevantie had. Heel jammer!

Nu lijkt de bespreking van deze laatste aflevering nogal een negatieve, maar ik wil daarbij melden dat ik de serie als geheel wel degelijk erg heb gewaardeerd. De aankleding, de acteurs, de muziek en de prachtige beelden maken het dat ik echt wel heb genoten van de serie. De aanpassingen ten opzichte van het boek en de keuzes die ze gemaakt hebben kan ik voor het grootste deel wel inkomen. Ik had alleen gewild dat ze meer tijd hadden genomen om bepaalde personages uit te werken. Met het budget dat ze hadden zou er best wel een aflevering of twee extra gemaakt kunnen worden zou ik denken. Ik ben blij dat ze al bezig zijn met een tweede seizoen en als ze daarin wat meer de tijd nemen om het verhaal van Robert Jordan tot leven te laten komen, weet ik zeker dat ze mij ook weer helemaal meekrijgen. De beelden van de Seanchanen op het einde van de aflevering (hoewel ook weer verwarrend en wat mij betreft onnodig om nu te introduceren) zagen er in ieder geval episch uit.


Ik ben erg benieuwd naar jullie mening over de serie! Ik was zelf erg enthousiast over de manier waarop ze het verhaal vertelden, ongeveer totdat ze aan het eind van aflevering zes Mart achterlieten bij de saidinpoort. Daarna bleek dat de verhaallijnen die in de lucht waren gegooid toch te weinig tijd kregen om tot voltooiing te komen. Hoe staan jullie daarin?

Wij zoeken redactieleden!

Wij zijn op zoek naar mede-fantasyliefhebbers die het leuk vinden om artikelen en recensies te schrijven over boeken, spellen en/of films/series! Interesse, of wil je meer weten over wat we te bieden hebben? Neem dan contact met ons op!

Gerelateerde artikelen

6 REACTIES

  1. Net als bij de Witcher zijn er in de boeken te veel verhaal lijnen om ooit in een serie te kunnen vertellen. Het is heel lang geleden dat ik de boeken van Wheel of Time gelezen heb, en wat ik me herinner was dat er vooral ontzettend veel gesproken werd. Dat kun je in een serie niet doen, dat wordt dan veel te langdradig. Zeker in deze tijd waarin we steeds meer gewend zijn aan snelle actie zoals in de superhelden series van Marvel en DC. Eigenlijk vond ik hier, maar ook in de Witcher al, dat er best wat meer actie in had gemogen in plaats van de verhaallijn zo vertellend te doen. Dus alsjeblieft nee, laat de serie niet de boeken letterlijk volgen, maar geef vooral de actie weer zonder al die lange gesprekken.

    Simon.

  2. Ik kan me grootdeels wel in je analyse vinden. Ik heb de boeken nooit gelezen, maar kon goed van deze serie genieten. Tot dit einde. Het voelde gehaast. Een te sterk tempo contrast met eerdere afleveringen. Wat overbleef was voor mij als finale te tam en vooral verwarrend. De strijd tegen de false dragon, vele malen imposanter dan dit stukje tussen rhand en de duistere. Ik bleef verward achter, met vooral een gevoel van; was dit het? Nogmaals prima serie, maar dit sluitstuk, vond ik het minste in de reeks.

  3. Grotendeels eens. Ik vond het verwarrend hoe alles zo samenkwam en uiteenliep. Het voelde niet als een finale.
    Ik keek dezelfde dag de finale aflevering van The Witcher, dat was een stukje beter. Terwijl in zijn geheel Wheel of Time toch wat epischer is.

  4. Ik heb de boeken al jaren(!) staan, maar ben er nog steeds niet aan begonnen. Met mijn leestempo is deze serie een beetje mijn Mount Everest en ik ben er nog een beetje te erg van onder de indruk om het op te pakken. 😊
    Dus ik ben seizoen 1 van de verfilming zonder voorkennis gaan kijken en ik moet zeggen zeer aangenaam verrast te zijn. De aankleding is prachtig, de locaties idem dito, de cast deed het prima en het verhaal was interessant. Soms een beetje te gehaast, zeker waar. Maar al met al heb ik meer van dit seizoen genoten dan van seizoen 2 van The Witcher die ik even ervoor gekeken heb. Ik wil nu vooral heel graag aan de boekenreeks beginnen! 😁
    Eerst “even” de andere 3 boeken waar ik nog in bezig ben uitlezen.

    • Hey Tim! Vind het leuk een ervaring te lezen van iemand die de boeken juist niet gelezen heeft. Goed om te horen dat dat blijkbaar de ervaring niet verminderde 🙂 Geen gevoel dat je achtergrond miste? Had het idee dat het bijvoorbeeld lastig was om geografisch een beetje een beeld te krijgen zo zonder visuele kaart wat Game of Thrones zo mooi deed met hun intro.. (moet opschieten met mijn landkaart artikel van WoT!)

      Heb het zelf andersom gedaan, eerst WoT en daarna Witcher 2. Vond The Witcher 2 juist weer erg goed, ik denk dat ik daar toch meer van genoten heb.

  5. De boeken van de Witcher heb ik nog steeds niet gelezen, maar ik wel inmiddels de twee seizoenen bekeken. Vreemd genoeg vond ik seizoen 1 interessanter dan seizoen 2 (de meerderheid van de kijkers vind dit juist andersom). Ik zat me bij seizoen 2 voornamelijk te ergeren aan het overdreven acteerwerk van bijvoorbeeld Ciri. En de vechtscene samen met de dwergen die halverwege in de serie zat vond ik volstrekt belachelijk: dwergen behoren toch wat meer rauwe volwassen vechtlust uit te stralen dan dat slappe zooitje wat ik in de serie zag. Wel vind ik seizoen 2 nauwelijks te volgen als je niet de kennis van de boeken hebt.

    Bij de Wheel of Time heb ik wel de meeste boeken gelezen (reeks niet afgerond). Ik heb inmiddels wat flitsen van de serie bekeken en daar werd ik niet echt vrolijk van. Ik zag voornamelijk matig acteerwerk in saaie scenes. De omgevingen zagen er wel goed uit. Binnenkort zal ik eens kijken wat ik van de hele serie vind, maar ik heb niet echt veel hoop dat ik omver geblazen zal worden. En als ik zo hier en daar reacties langs zie komen, ben ik daarin niet de enige.

Geef een reactie

Davey Cobben
Davey Cobben
Davey is de fantasywereld ingetrokken door grootheden als Terry Brooks, Raymond E. Feist en Robert Jordan. In de loop van de jaren verslond hij vele fantasyboeken, maar de epische fantasy blijft toch altijd een bijzondere plek in zijn hart hebben.

Meer van dit redactielid


Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Schrijf je in voor de FantasyWereld nieuwsbrief en blijf op de hoogte van het laatste nieuws en onze winacties

Recente reacties