Spetterend einde Brug der Getijden in Het keren van het tij van David Hair

Eindelijk is het zover: de Derde Kruistocht komt tot een einde, en het is een race tegen de klok om de Leviathanbrug over te steken voor deze weer twaalf jaar lang onder water komt te staan. Ramon, Seth en de Verloren Legioenen hebben alleen eerst wat anders aan hun hoofd: hun vaders willen al het gestolen geld terugkrijgen en zijn bereid om over lijken te gaan. De Schatkist is immers leeg en geld is macht. Alaron en Ramita zijn naarstig op zoek naar Ramita’s ontvoerde zoon en komen tijdens hun zoektocht oude bekenden tegen, en niet allemaal hebben die het beste met hun voor. Cera, Elena en Kazim staan aan de vooravond van een allesbeslissende periode: zal het hun lukken om de Nesti’s op de troon te houden terwijl ze aan alle kanten aangevallen worden?

Malevorn Andevarion heeft een heus demonenleger onder zijn controle en laat een spoor van verwoesting achter. Ondertussen doet Gurvon Gyle waar hij het beste in is: vooral zijn eigen hachje redden. Het is hem duidelijk dat de Sacrecours, de koninklijke familie, wel eens afgezet zouden kunnen worden. De mogelijkheden zijn eindeloos voor de ambitieuze Gyle. We keren een laatste keer terug naar de Yuros en Antiopia en zullen eindelijk zien hoe alles zich zal ontvouwen.

Het einde van een tijdperk

Nadat ze het een tijdje heel spannend hebben gemaakt voor de trouwe lezer, kwam Luitingh dan tóch met de vertaling van de laatste twee delen van De Brug der getijden. Als fan van het eerste uur was ik dan ook dolgelukkig dat ik deze serie lekker uit kon lezen in het Nederlands. Het heeft trouwens wel even geduurd voor ik er mentaal klaar voor was om deze serie af te ronden, want ik was eerlijk gezegd best bang voor wat er met onze geliefde personages zou gebeuren. David Hair is een meesterlijke verteller en bovendien ook niet bang om zijn personages te vermoorden, dus ik vreesde het ergste.
Het vorige deel, De verloren legioenen, eindigde op een spannende cliffhanger, dus de spanning zat er meteen al goed in. Alles aan dit achtste deel liet zien dat het erop of eronder was voor onze personages, dus verwacht vooral geen lekker ontspannen boek.

Moeizame start

Ik vond het bij dit achtste deel wel het duidelijkst merkbaar dat we midden in een opgeknipt verhaal vielen. Jullie weten wellicht al dat de Nederlandse vertaling van De Brug der getijden acht delen telt, terwijl de originele Engelstalige serie maar uit vier delen bestaat. Ik weet nog steeds niet waarom Luitingh die keuze heeft gemaakt, maar blijkbaar is hetzelfde gebeurd met de Duitse vertalingen. Normaal gesproken kwam ik heel goed in het verhaal als het om de tweede helft van een van de Engelstalige delen ging (in het Nederlands deel 2, 4 en 6), maar deze keer was dat wat lastiger. We zaten immers al zowat in de finale en daardoor was er weinig tijd voor een inleiding. Gelukkig staan er samenvattingen voorin het boek, maar daar stonden helaas wel een paar foutjes in.

Geen van deze dingen hebben heel veel impact op de kwaliteit van het verhaal zelf. Het duurde gelukkig niet lang voor ik weer echt goed in het verhaal zat en kon genieten van alle zenuwslopende scènes die me te wachten stonden.

Slotstuk

En dan over dat spetterende einde… Ik ga natuurlijks niks verklappen, maar het werd echt heel spannend! Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik wat kritiekpuntjes heb over wat er precies in die finale gebeurt, maar daar kan ik niet op ingaan zonder dat ik spoilers geef. Wat wél heel leuk is, is dat zaken die in de eerste boeken van de serie zijn geïntroduceerd weer terugkomen, en dan op manieren die je misschien niet helemaal had verwacht.

Vertaling

Daarnaast wil ik ook even de ruimte nemen om het te hebben over de vertaalster van alle acht de delen: Lia Belt. Het vertalen van deze reeks kan geen makkelijke opgave zijn geweest, maar ze heeft het werkelijk fantastisch gedaan. Ze wist de juiste toon te pakken en de vertaalde termen voelden heel natuurlijk. Ik vind het heel jammer dat zij niet op de website van de uitgeverij wordt vermeld als de vertaalster van deze serie terwijl dit zo’n gigantische klus was en zij prachtig werk heeft geleverd. Alle lof voor Lia!

Conclusie

Al met al heb ik ontzettend genoten van deze serie. Ik vind het jammer dat het nu voorbij is, maar ik ben tevreden over het einde. Voor fans die graag nóg meer over deze wereld willen lezen heb ik goed nieuws! David Hair heeft namelijk een vervolgserie geschreven die zich vijf jaar na de finale van Het keren van het tij afspeelt: The Sunsurge Quartet. Deze vierdelige serie is echter (nog) niet vertaald naar het Nederlands. Ik betwijfel ten zeerste of Luitingh zich daar aan wil wagen, want volgens mij is De Brug der getijden verre van een bestseller. Eeuwig zonde, natuurlijk, want het zijn fantastische boeken!

• Koop bij BOL.com