BoekenBoeken
Home Boeken Boekrecensies Brug der Getijden 3: De Scharlaken Vloed – David Hair

Brug der Getijden 3: De Scharlaken Vloed – David Hair

0
67

Omslag Brug der Getijden 3: De Scharlaken Vloed

Het moment is eindelijk aangebroken: de Maanvloed is van start gegaan. Nu de brug die Antonin Meiros heeft gebouwd weer gebruikt kan worden, trekken de legers van de Rondiaanse keizer Constant erop uit om het naastgelegen land Antiopia eindelijk in te nemen. We volgen onder andere Ramon Sensini, de beste vriend van Alaron Mercer, die nu soldaat is in dat leger. Ondertussen is de zoektocht naar de Scytale van Corineus in volle gang. Cymbellea, het meisje op wie Alaron Mercer smoorverliefd is, heeft dit magische artefact gestolen en Alaron probeert haar met alle macht op te sporen. Hij is alleen niet de enige…

Aan de andere kant van de brug is Elena Anborn zichzelf niet meer. Haar lichaam is overgenomen door de necromantiër Rutt Sordell. Toch is ze zich nog bewust van alles wat hij met haar lichaam doet en probeert ze hem op elke mogelijke manier tegen te werken. Vooral nu Gurvon Gyle, haar voormalige minnaar en corrupte leider, haar lichaam wil gebruiken om de koninklijke familie van Javon ten gronde te richten. Ramita Ankesharan is een weduwe. Haar man, Antonin Meiros, is met veel geweld uit haar leven gerukt en zelf heeft ze ternauwernood weten te ontsnappen. Ze heeft nu zelf ook gnosis, oftewel magische krachten, doordat ze zwanger is van zijn kinderen. Nu blijkt alleen zij niet de enige is die met smart op de geboorte wacht, want het is voorspeld dat haar kinderen een grote impact op Urte zullen maken.

De scharlaken vloed een prachtig boek met een verhaal dat je niet meer loslaat.

Door de bomen het bos niet meer zien
Eén ding is zeker: David Hair weet heel goed hoe hij complexe verhaallijnen moet schrijven en combineren. De situatie op de continenten is erg onrustig. Er gebeurt een hele hoop, maar Hair maakt de hoofdstukken niet te kort en niet te lang, en laat de personages gelijkmatig genoeg aan bod komen om niet te vergeten wie wie ook alweer was. Gelukkig hebben we achterin ook nog een uitgebreide appendix voor als we het wel vergeten. Hoewel Hair alles dus mooi in stukjes verdeelt, kan het soms nog wel aanvoelen alsof er teveel personages zijn. In dit deel komt Malevorn Andevorion bijvoorbeeld veel aan bod en volgen we hem tijdens de zoektocht naar Alaron, maar was ik al helemaal vergeten dat hij bij Alaron in de klas heeft gezeten en dat hij een ontzettende pestkop was. Dit werd ook niet herhaald in de samenvatting van de vorige twee delen voorin het boek.

Je kan dus wel stellen dat je soms door de grote hoeveelheid personages het plot niet helemaal meer overziet. Al die losse verhalen maken deel uit van een groter geheel, maar het is dan aan de lezer de taak om het overzicht te behouden. Dat kan soms nog knap lastig worden. Wat dat betreft kan je De scharlaken vloed, of De brug der getijden in het algemeen, beter niet lezen als je zin hebt in iets makkelijks of als je moe bent. Wél is het allemaal ongelooflijk goed uitgedacht. Het heeft ook zeker zijn sterke punten, want het verhaal is hierdoor zeer onvoorspelbaar, en de spanning is altijd voelbaar. Hair is ook niet bang om personages plotseling te doden.

Opsplitsing
De Engelse versie van deze boekenserie bestaat uit vier delen, maar de vertaalde serie zal in het Nederlands wel tien boeken lang worden. Dat houdt in dat de uitgeverij de Engelse delen in stukjes hakt en die in afzonderlijke boeken uitbrengt. Persoonlijk vind ik dat wel prettig, want dat betekent dat de Nederlandse delen elk ongeveer 400 pagina’s lang zijn, en dat is wat mij betreft een mooie lengte voor een boek. Omdat de serie niet bepaald luchtig is, is het wel fijn dat de boeken ook niet te lang doorgaan. Daarnaast staat het, mede door de prachtige covers, natuurlijk ook hartstikke mooi in je boekenkast.

De nadelen die eraan kleven gaan alleen iets verder dan het totaalbedrag dat je zult moeten betalen voor tien boeken in vergelijking met vier. Het eerste en tweede deel van de serie in het Nederlands zijn goed te lezen als afzonderlijke boeken. Ik had het eigenlijk niet eens door dat het einde van het eerste deel geen “echt” einde was. Wel vond ik het einde van het tweede deel een stuk spectaculairder. Aan De scharlaken vloed is goed te merken dat we te maken hebben met een nieuw deel van een boek. Er wordt meer uitgelegd, en het verhaal komt wat langzaam op gang. Het einde voelt alleen niet als een einde. Er gebeuren wat belangrijke dingen, maar niet meer dan in de rest van het boek. Wat dat betreft wordt het boek niet echt afgesloten. Gelukkig is het volgende deel ook al uit, dus zou je meteen verder kunnen lezen.

Conclusie
Met dit derde deel van De brug der getijden, gaat Hair moeiteloos verder met zijn prachtige verhaal over de continenten Antiopia en Yuros. Het einde voelt niet echt als een einde, maar dan komt doordat dit boek in het midden van de Engelse versie stopt. Toch is er aan spanning geen gebrek en gebeuren er weer allerlei belangrijke dingen die je niet voor mogelijk had gehouden. Zorg alleen wel dat je alert bent als je dit boek leest, want deze serie is alles behalve hersenloos vermaak. Al met al is De scharlaken vloed een prachtig boek met een verhaal dat je niet meer loslaat. Het volgende deel, Maanvloed is ook al verkrijgbaar, dus je kan zo verder met lezen! Ik heb er in ieder geval erg veel zin in!

[product_page sku=”9789024566150″]

Brug der Getijden 3: De Scharlaken Vloed Boek omslag Brug der Getijden 3: De Scharlaken Vloed
Brug der Getijden 3
David Hair
9789024566150
Luitingh-Sijthoff
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Avatar
Alexandra heeft door het lezen van fantasyboeken ontelbare levens geleid. Zo heeft ze samen met Harry, Ron en Hermelien boterbier gedronken in De Drie Bezemstelen en volgde ze Katniss Everdeen op de voet door arena's vol moordenaars. Ze heeft niet alleen een zwak voor fantasy, maar ook een grote liefde voor sciencefiction en klassieke horrorverhalen.

GEEN REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here