Ondine – Benjamin Lacombe

0
72

Omslag Ondine

Mensen lijken soms een beetje raar te kijken als volwassenen kinderboeken lezen. Helemaal niet terecht, als je het mij vraagt, want kinderboeken kunnen juist ontzettend mooi en fantasievol zijn. En bovendien: waar ligt de grens tussen ‘volwassenenboek’ en kinderboek? Het kerkhof van Neil Gaiman is bijvoorbeeld eigenlijk een kinderboek, maar juist ook voor volwassenen een aanrader. Harry Potter is geliefd onder miljoenen lezers, maar dat waren echt niet alleen maar kinderen. En soms is het zelfs nog lastiger te bepalen wat nu eigenlijk de doelgroep van een boek is: Ondine van Benjamin Lacombe ligt in boekwinkels tussen de kinderboeken en bol.com plaatst het onder de young adult-verhalen. Zelf vraag ik me serieus af of hij het niet vooral voor volwassenen heeft geschreven…

Meisjes met rode haren
Als ridder Hans van Ringstetten in een woeste storm in het woud verdwaalt, kan hij gelukkig onderdak vinden bij de arme, oude visser Ulrich. Samen met zijn vrouw Eugene en hun adoptiedochter Ondine, woont deze in een schamel hutje aan het meer. Ondine is een wild, onstuimig meisje, maar het oude echtpaar zorgt voor haar sinds ze hun eigen dochter hebben verloren, waarschijnlijk door verdrinking.

Hans is als betoverd als hij Ondine ziet en hij heeft ook een goede invloed op haar. Van een eigenzinnige meid, verandert ze in een lief, zorgzaam meisje. Hans wil vervolgens graag met haar trouwen, maar Ondine verbergt een groot geheim over haar afkomst. Een geheim dat misschien zal maken dat Hans niet meer van haar houdt… Durft ze hem erover te vertellen en zal het goed aflopen tussen de twee als Hans haar meevoert naar zijn kasteel aan de Donau?

Een volwassen prentenboek
Ondine valt meteen op dankzij een prachtige, roodharige waternimf op de cover. We kennen Benjamin Lacombe al van De tuin van de feeën, maar dit boek heeft hij helemaal alleen geschreven en geïllustreerd. De schrijfstijl is daardoor iets kariger en soms wat complex, maar in feite ondersteunt de tekst ook alleen de wederom adembenemende illustraties. Ook in Ondine is er weer gebruikgemaakt van verschillende soorten papier, halfdoorzichtige afbeeldingen die zo meerdere lagen vormen en prachtige, paginagrote platen. De illustraties dragen in grote mate het verhaal en zijn in sommige gevallen zelfs symbolisch, in plaats van simpelweg het verhaal te verbeelden.

Het verhaal zelf is het best te omschrijven als een bitterzoet, tragisch sprookje. Ondine roept een vage associatie op met de kleine zeemeermin, maar Lacombe heeft zijn verhaal vooral gebaseerd op de klassieke mythologie van de Europese folklore. In deze verhalen is de Ondine (of Undine) een waternimf die alleen een ziel kan krijgen door met een mensenman te trouwen. In dat geval verliest ze echter wel haar onsterfelijkheid. Het verbaast dan ook niet dat de Ondine van Lacombe geen gelukkig einde kent, al loopt het misschien anders dan de lezer verwacht…

De belangrijkste vraag is misschien wel of Ondine nu wel of niet voor kinderen geschikt is. In mijn ogen is dat niet het geval, tenzij het om jonge lezertjes gaat die bijvoorbeeld de roodgloeiende, ijzeren schoenen uit de oorspronkelijke versie van Sneeuwwitje kunnen waarderen. Ondine is relatief complex en soms in een wat archaïsche geschreven, waarbij het verhaal net als in De tuin van de feeën enigszins afstandelijk wordt verteld. Daarnaast doet het eerder aan een Griekse tragedie denken dan aan bijvoorbeeld Ariël van Disney. Ondine kent een ergens zelfs vilein te noemen einde, is gelaagd, is meerdere keren te lezen en is in een kostbare, kunstige druk verschenen. Geen prentenboek om voor te lezen dus, maar wel een boek om als volwassene zelf van te genieten.

Conclusie
Ondine van Benjamin Lacombe is een bitterzoet sprookje met een onverwacht einde, dat als een angel in je gedachten blijft zitten. Dankzij de prachtige, soms symbolische illustraties die een groot deel van verhaal dragen en Lacombe’s gelaagde vertelkunst, blijft het boek ook na meerdere keren lezen nog steeds interessant. Maar pas op: dit is geen voorleesboek voor jonge kinderen, maar een tragisch sprookje met een zeer serieuze ondertoon. Ondine is veel meer een prentenboek voor volwassenen en een absolute aanwinst voor de eigen boekenkast, alleen al omwille van de illustraties.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here