De Kronieken van Cranborn 2: In schaduwen van weleer – Mike Jansen

0
8

Omslag De Kronieken van Cranborn 2: In schaduwen van weleer

Speciaal voor de verjaardagsweek plaatsen we vandaag maar liefst recensie nummer 300 op FantasyWereld! De eer is aan het tweede deel van onze ‘eigen’ Nederlandse fantasyschrijver Mike Jansen, die met zijn Kronieken van Cranborn bezig is met een epische fantasyserie van bewonderenswaardige proporties. Maar ook met korte verhalen kan hij uit de voeten, niet voor niets kwam zijn naam in de schrijfwedstrijd van Fantastels maar liefst drie keer voor in de top 10. En één daarvan was op de eerste plaats.  Voor deze 300e recensie wil ik nog eens alle recensenten hartelijk bedanken voor al hun inzet, dat enthousiasme wordt nog steeds ontzettend gewaardeerd! En uiteraard ook bedankt aan alle lezers die de moeite nemen onze recensies te lezen, zonder jullie waren onze recensies nutteloos ??

In schaduwen van weleer van Mike Jansen is de tweede kroniek van Cranborn en daarmee het directe vervolg op De falende god. In het vorige deel maakten we kennis met een breed scala aan personages en culturen. We zagen het lot van de laatste Draconii en de gevolgen die daaraan verbonden waren. Dit vervolg begint met de verschillende personages verspreid op hun eigen slagvelden en zoektochten. In dat opzicht lijken Jansens kronieken op Het lied van ijs en vuur van George RR Martin.

Een wereld gaat open
Waar de lezer in het vorige deel al proefde van de wereld die Jansen schetst voor zijn verhaal, wordt deze in dit deel pas écht duidelijk. De wereld opent zich als het ware en het is nu makkelijker om te zien waar alle conflicten vandaan komen en waar ze zich afspelen. Jansen slaagt erin zijn lezer een rijke wereld voor te schotelen zonder dat deze overvol aanvoelt. De auteur toont zijn omgevingen met vlotte, bondige zinnen en geeft zijn lezer een duidelijk beeld zonder te vervallen tot onnodige mooischrijverij. Ook wat verhaal betreft komen er meer dingen aan het licht en krijgt de lezer een beter beeld van wat er allemaal speelt in en om Cranborn.

Traditionele epische fantasy
Dit boek dingt niet mee naar een originaliteitsprijs. Het zit vol klassieke fantasyelementen, van een eeuwenoud kwaad tot aan vervloekte landen en drakenburchten vol met de mooiste schatten. Ook vinden we de bekende religieuze thema’s weer terug. Het heeft ook echt de sfeer van een klassiek fantasyboek.

Verhaaltechnisch gaat de plot verder waar het aan het einde van het eerste deel is gestopt en beschrijft de volgende etappe in de reizen en avonturen van de personages op en rond Cranborn. Grijs, Grim en Thoreld gaan verder in hun zoektocht naar het boek, Brogar Larraunt onderneemt nieuwe stappen om zijn invloed te vergroten, de kerk van Rotanny doet haar best Cranborn en omliggende gebieden te veroveren en in het zuiden vechten er nog steeds mensen tegen een mysterieuze kracht. Twee welkome nieuwe perspectieven zijn van personages die binnen de kerk van Rotanny en de mysterieuze zuidelijke vijand zitten, waardoor de lezer beter inzicht krijgt in de problematiek die het verhaal draagt.

De groei van de auteur
In De falende god begonnen de hoofdstukken regelmatig ver van de personages en gebeurtenissen af. Zo begon het eerste hoofdstuk van dat boek met een beschrijving van Houthaven en het weer om de stad heen. Dit is anders bij In schaduwen van weleer. De hoofdstukken beginnen bij de personages. Ze staan dichter bij de gebeurtenissen en de mensen die ze meemaken.

Op het vorige deel gaf ik het commentaar dat het niet echt duidelijk was wie de “schurken” nou eigenlijk waren. Op dat gebied geeft Jansen nu meer duidelijkheid en toont de lezer wat zich afspeelt bij de organisaties die door de personages als de vijanden gezien worden. Natuurlijk blijft er ook nog genoeg achter de schermen. De schrijfstijl van Jansen gaat ook aantoonbaar vooruit en weet de lezer het verhaal in te zuigen.

Slordigheden
Er staan kleine foutjes in de tekst. Het varieert van slordigheidjes – zoals een vraagteken achter een zin die geen vraag is – tot soms een woordje dat ontbreekt. Op een gegeven moment zie je deze dingen niet meer over het hoofd en gaan ze steeds meer opvallen. Dat is zonde en doet afbreuk aan het werk.

Conclusie
In schaduwen van weleer is een mooi verteld tweede deel van de Kronieken van Cranborn. Door het verhaal dichter bij de personages en de wereld te zetten, laat de auteur een grote vooruitgang zien. Het is alleen jammer van de kleine slordigheden in de tekst.




De Kronieken van Cranborn 2: In Schaduwen van Weleer

Mike Jansen | Verschijnsel | 2012

In het vervolg op ‘De Falende God’ volgen we de diverse personen uit het eerste deel op hun verdere reizen op Cranborn en daarbuiten. Maak kennis met de Kerk van Rotanny, de mysterieuze orde van de Kroezaren en hun nog enigmatischer aanvoerder. Lees over de gebeurtenissen in het verre zuiden waar Weldaf Gardansson strijdt tegen een vijand die hem telkens een stap voor lijkt te zijn en wanhopig probeert zich staande te houden tot zijn generaal Volon Giraingard terugkeert met verse troepen. De huurlingen doorzoeken intussen de restanten van de strooptochten van de Draconii in hun millennia oude burcht, de Drakkanborch, in de hoop het Zwarte Boek van de Duisterlingen terug te vinden dat hen kan vertellen hoe ze een vrijwel zekere toekomst in het Afwezige Licht kunnen afwenden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here