Het web van Senora – J. Sharpe

0
100

Omslag Het web van Senora

Markies De Sade, naar wie het sadisme is vernoemd, liet met zijn boek De school der losbandigheid al zien dat er weinig goeds van komt als de rijken zich vervelen. Daar liet wellicht ook J. Sharpe zich door inspireren: want hoe moet een multimiljardair die alles kan krijgen en alles al heeft gezien zich nog amuseren? Het antwoord is te vinden in Het web van Senora, een herdruk van Gevaarlijk spel.

Je kunt je ogen maar beter niet geloven…
Kayleigh Winstone woont in het Amerikaanse dorpje Senora, waar ze samen met haar vriendin Trish een banketbakkerij draaiende houdt. Drie maanden geleden sloeg het noodlot toe: een dronken chauffeur heeft zowel haar man Mark als haar twee zoontjes Mel en Jamie doodgereden. Gewoon op het zebrapad voor Kayleigh’s bakkerij. En net als ze haar leven weer een beetje op de rails begint te krijgen, wordt ze op gewelddadige wijze ontvoerd. Toch wordt ze een tijdje later weer wakker in het park in Senora, alsof er niets is gebeurd. Als ze thuiskomt is ze echter niet alleen. Mark loopt door het huis, en Mel en Jamie zitten op de bank. En dan valt de stroom uit…

Amy Reynolds en haar zesjarige dochtertje Elaine wonen sinds een maand vlak buiten het dorpje Senora, nadat Amy’s man hen tijdens een plotselinge psychiatrische inzinking het ziekenhuis in heeft geslagen. Ook Amy’s leven begint net weer een beetje op orde te komen, als op de weg buiten Senora haar auto stilvalt. Alle apparatuur zit zonder stroom, waardoor ze weinig andere keus heeft dan met haar zeurende dochtertje naar huis te lopen. Maar dan stuit ze onderweg op een onzichtbare barrière. De weg naar huis is afgesloten…

Een haperende actiefilm
Het web van Senoraleest als een actiefilm. In goed gedoseerde, korte hoofdstukjes wordt het perspectief van verschillende personages belicht, waardoor je als lezer meer weet dan de hoofdpersonen. Al vrij vroeg, in hoofdstuk 4, wordt duidelijk wie er achter de vreemde gebeurtenissen in Senora zit, maar het ‘hoe’ is niet meteen te raden. Gaandeweg worden steeds meer tipjes van de sluier opgelicht, om tot een groots einde te komen. Vooral de epiloog geeft een sardonische twist aan het slot.

Het verhaal doet zoals eerder genoemd een beetje denken aan De school der losbandigheid van De Sade, maar verenigt ook elementen van The MatrixSaw en het computerspel The Sims in zich. Het boek is als thriller goed doordacht en nagenoeg alle vragen worden aan het einde beantwoord, wanneer ook de verschillende verhaallijnen samenkomen.

Toch is het, juist door de vele verhaallijnen, in het begin een beetje lastig om erin te komen. De verschillende namen stapelen zich op en net als je goed in iemands perspectief zit, dient het volgende personage zich alweer aan. Later in het boek wisselt het iets minder vaak af en zijn de personages wat vertrouwder.

Het grootste struikelblok zit echter in de tekst zelf. Vooral in de eerste hoofdstukken wemelt het van de spel- en grammaticafouten, wat zeker voor een tweede, herziene druk slecht te verklaren is. Zijn er misschien nieuwe en oudere versies van het manuscript door elkaar gaan lopen of is er geen eindredactie gedaan? Taalliefhebbers en zorgvuldige lezers worden zo gemakkelijk uit het verhaal getrokken. Alleen op de eerste pagina staan al vier fouten!

Sharpes schrijfstijl is op zich in orde, maar had hier en daar iets verfijnd mogen worden. En natuurlijk hadden de (voor een eerste of tussenversie begrijpelijke) fouten eruit gehaald moeten worden. Voor een deel zijn dit dingen die de gemiddelde lezer waarschijnlijk niet opvallen (‘plaats vond’, ‘dit bouwvallig appartement’, een vergeten aanhalingsteken), maar er komen ook vaak constructies voor die simpelweg vreemd klinken of verwarren (‘de monopolie’, ‘dronkaards strompelde van kroeg naar kroeg’, ‘stopten de buurvrouw met kreunen’).

In mijn opvatting hebben boeken een voorbeeldfunctie: je moet beter kunnen worden in taal door veel te lezen. Fouten zijn daarbij eigenlijk onacceptabel, maar menselijk. Er zijn weinig foutloze boeken, maar er is een verschil tussen een sporadisch foutje en structurele nalatigheid. Van een boek als Het web van Senora mag de lezer dan ook beter verwachten.

Conclusie
Het web van Senora van J. Sharpe is een spannende, goed doordachte thriller met geloofwaardige personages. Wel komen er iets te veel verhaallijnen aan bod, waardoor het zeker in het begin even lastig inkomen is. Daarnaast wemelt het boek helaas van de fouten en ongelukkige formuleringen, waardoor het verhaal niet goed tot zijn recht komt. Een foutje is menselijk, maar zeker in een herdruk mogen de fouten het verhaal niet overheersen. Een gemiste kans voor een goede thriller.

[product_page sku=”9789490767297″]

Het web van Senora Boek omslag Het web van Senora
J. Sharpe
9789490767297
Zilverspoor

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here