Tv-seriesTv-recensiesHet Rad draait in The Wheel of Time episodes 1 t/m 3

Het Rad draait in The Wheel of Time episodes 1 t/m 3

-

Het kan niemand ontgaan zijn dat The Wheel of Time is begonnen op Prime Video! Vandaag kwam alweer de vijfde aflevering online en er zullen er nog drie verschijnen de komende weken. Ik heb de boeken van Robert Jordan (en de laatste drie van Brandon Sanderson) verslonden en kijk al sinds de aankondiging uit naar hoe het op scherm wordt gebracht.

Ik neem jullie in dit artikel mee in elke aflevering, waarbij ik er niet aan ontkom om verhaalelementen van de serie en de boeken te bespreken, dus telkens *spoilers* voor als je de betreffende aflevering nog niet hebt gezien! Hieronder is ook de ruimte om zelf te reageren, ik ben erg benieuwd wat jullie ervan vonden! Ik probeer niet te vaak te vallen over de wijzigingen ten opzichte van de boeken, en beschouw het verhaal van de serie eerder als een nieuwe wenteling van het Rad.

Episode 1: Leavetaking

In de eerste aflevering krijgen we heel wat informatie voor onze kiezen, vooral als je de boeken nog niet hebt gelezen natuurlijk. We leren over Het Breken van de Wereld, waar de vorige Draak samen met andere mannelijke geleiders (zeg maar de magiërs in deze wereld) voor verantwoordelijk waren. De vrouwelijke geleiders, zij noemen zichzelf de Aes Sedai, proberen de wereld op hun eigen manier weer op te bouwen en daar komen we meteen twee van onze hoofdpersonages tegen: Moiraine Damodred en haar zwaardhand Lan Mandragoran. Zij hebben gehoord van een visioen waarin werd aangekondigd dat de Herrezen Draak is geboren, de man die de wereld opnieuw zal breken of juist zal redden van de Duistere, en hebben er hun levenstaak van gemaakt hem of haar te vinden voordat de Duistere dat doet.

Zij komen uiteindelijk aan in Emondsveld, een dorpje in Tweewater, waar we de rest van onze hoofdpersonages tegenkomen. Hieronder zien we een afbeelding van Perijn Aybara, Mart Cauton en Rhand Altor, drie jongemannen die qua leeftijd kans maken op de titel Herrezen Draak. Later komen we ook de twee andere mogelijke kandidaten tegen: Nynaeve Almaeren en Egwene Alveren, de Wijsheid in het dorp en haar protegé.

De eerste aflevering is natuurlijk altijd even aftasten. Alle personages worden aan je voorgesteld (het zijn er veel en worden er alleen maar meer!) en de wereld wordt uit de doeken gedaan. Al snel wordt ook de Duistere geïntroduceerd en dat merken we ook meteen door een brute aanval op Emondsveld door Trolloks en een Myrrdraal. De Emondsvelders laten zien dat het bloed van Manetheren nog levend is en Moiraine en Lan tonen hoe goed een Aes Sedai en haar zwaardhand op elkaar ingespeeld zijn. Een eerste aanval wordt grotendeels afgeslagen, waarbij Nynaeve door een trollok wordt meegesleurd, maar een grotere groep is alweer in aantocht. En zo eindigt de eerste aflevering met onze hoofdpersonages (minus Nynaeve) op de vlucht.

Ondanks dat er heel wat vaart in de aflevering zit, wordt er wat mij betreft genoeg stil gestaan bij de verschillende personen om iets meer over ze te weten te komen. De veranderingen in het verhaal ten opzichte van het boek zorgen ervoor dat de karakters van de personages en hoe ze in het leven staan net wat meer uitgelicht worden. Soms werkt dat goed (zoals in het trieste geval van Perijn en zijn vrouw), soms komt het iets minder goed uit de verf (Mart heeft opeens vreselijke ouders en wekt door zijn instelling toch niet zoveel sympathie bij mij op als zijn meer kwajongensachtige versie in de boeken).

Een aspect waar ik erg benieuwd naar was, was de manier waarop het Weven van de magie zou worden getoond. In het eindgevecht van aflevering 1 krijgen we er een goede blik op en het is een samenspel geworden van stroompjes ‘energie’ en niet te overdreven handgebaren van Moiraine die het op zich redelijk natuurlijk laten aanvoelen, maar waar wat mij betreft nog wel iets mee gedaan kan worden in latere afleveringen. In mijn eigen visualisatie tijdens het lezen had ik dit in ieder geval heel anders voorgesteld. Maar desalniettemin werd ik enorm blij van de manier waarop de wereld van Het Rad des Tijds tot leven werd gebracht met prachtige sets als dat van het dorpje Emondsveld en heel veel adembenemende shots van het landschap. De sfeer van de serie kon mij zeker bekoren en ik zette meteen aflevering 2 aan!

Episode 2: Shadow’s Waiting

Aflevering twee opent met het kamp van een groep Witmantels, waar we Emon Valda te zien krijgen die een Aes Sedai gevangen heeft genomen. Wat volgt is een gruwelijk duidelijke introductie van de ‘Kinderen van het Licht’, die wel heel verregaande opvattingen hebben ten opzichte van Aes Sedai. Onze hoofdpersonen op de vlucht (minus Nynaeve dus) komen deze groep witmantels later ook tegen, waar de spanning en het ongemak om te snijden is. Deze ontmoetingen met de zogenaamde ‘goede’ personages zoals de Kinderen zich voorstellen zijn in de boeken ook altijd ontzettend beklemmend, en dat aspect werd in de scène goed benadrukt.

Onze hoofdpersonages worden ondertussen nog steeds gevolgd door de trolloks, die ze gelukkig even achter zich kunnen laten door een rivier over te steken. Hierbij maken we gelijk kennis met de beloftes waar de Aes Sedai aan gehouden worden: zo mogen ze niemand doden, tenzij het ter verdediging is, en mogen ze ook niet liegen. Toch blijken de Aes Sedai erg bedreven geworden in het opzoeken van de grenzen van deze beloftes en ik vond het mooi hoe ze dit aanstipten in het gesprek tussen Egwene en Moiraine. Als ze even later toch weer bijgehaald zijn door de trolloks worden ze de vervloekte stad van Shadar Logoth in gedwongen, waar een onbekende duistere kracht hen uit elkaar drijft. Shadar Logoth was in mijn ogen niet zo vervallen en overgroeid als het in de boeken, of in ieder geval in mijn verbeelding, altijd was. Het voelde te netjes, te smetteloos, hoewel dat ook wel wat toevoegde aan het mysterie, hoe een stad op deze manier zo verlaten kon zijn. Ook miste ik hier een zeker personage dat in mijn ogen wel van belang is, maar wellicht vonden de schrijvers dat we al genoeg personages te onthouden hebben.

De groep witmantels met helemaal rechts Emon Valda.

Oveer personages gesproken: Iets waar ik in de bespreking van episode 1 niet op in was gegaan was de casting van de show. En nu we twee afleveringen bezig zijn, moet ik zeggen dat ik de acteurs heel erg goed gekozen vind voor hun rollen. Onze eigen Nederlandse Josha Stradowski speelt zijn de koppige, maar goedwillende Rhand erg geloofwaardig en de altijd nadenkende Perijn komt door Marcus Rutherford absoluut goed van de grond. Verder leveren Rosamund Pike en Daniel Henney als Moiraine en Lan hele sterke acteerprestaties. De uitstraling van het tweetal en de band die ze met elkaar hebben komt heel mooi naar voren.

Episode 3: A Place of Safety

Aan het begin van de derde aflevering krijgen we een korte terugblik op hoe Nynaeve aan de trolloks weet te ontsnappen. Hierin laat ze meteen zien wat voor badass ze is! Daarna zijn we weer terug naar het heden, waar ze Lan en Moiraine heeft opgespoord en erachter komt dat ze de andere Emondsvelders in Shadar Logoth kwijt zijn geraakt. Na wat morren gaat ze ermee akkoord om met Lan en Moiraine mee te gaan op zoek naar de jongelinen.

Perijn en Egwene zijn samen op de vlucht voor een roedel wolven die hen lijkt te achtervolgen. Deze wolven komen nu ook terug in de dromen van Perijn, net als de duistere figuur die ook Rhand al eens in zijn droom zag. Ze stuiten op een spoor van bontgekleurde wagens van de Tuatha’an, ook wel het Trekkende Volk genoemd, waarbij ze zich voor nu aansluiten. De vriendschap tussen Egwene en Perijn was duidelijk voelbaar, dus goed gespeeld door de acteurs.

Rhand en Mart hebben ondertussen hun eigen problemen. Ook zij konden de anderen niet vinden en zijn zelf op weg naar Tar Valon gegaan. Onderweg stuiten ze op een mijndorpje waar ze de bard Thom Merrilin tegenkomen (een van mijn favoriete personages uit de boeken!). Helaas komen ze er hier ook achter dat de Duistere niet alleen trolloks en myrrdraal voor zich heeft werken, maar dat ook mensen hun ziel hebben verpand. Gelukkig kan Thom ze redden en vluchten ze weer verder.

Thom Merridil stelt zich voor aan Mart en Rhand

Deze aflevering vond ik de minste totnogtoe. Het verliep wat traag, was erg somber en het personage van Mart begon mij een beetje op mijn zenuwen te werken (ik weet de oorzaak van zijn gedrag, maar vond het acteerwerk ook niet zo sterk). De introductie van mijn zo geliefde Thom maakte het niet echt beter. Waar hij in mijn ogen een zeer goedaardig personage is die juist altijd hulp biedt aan hen die het nodig hebben, heeft hij hier geen moeite met het bestelen van duidelijk hulpzoekende jongelingen. Gelukkig weet hij het later enigszins goed te maken.

Toch blijven de omgevingen weer prachtig en merk ik dat ik wel echt geniet van het verhaal dat tot leven komt. Ik heb wel het idee dat ze erg snel door het eerste boek heen gaan, maar als dat betekent dat ze meer tijd voor de ontwikkelingen tegen het einde hebben kan ik daar zeker mee leven. Snel naar aflevering 4!


NB: Ik had het idee om het artikel per aflevering te updaten, maar ik denk dat dat met negen afleveringen iets te lang wordt. Dus ik doe het in blokjes, deze eerste keer drie en daarna in blokjes van twee. En ik probeer het in het vervolg ook weer iets sneller te doen na de uitzending! Ik ben erg benieuwd naar jullie meningen, dus laat het vooral weten hieronder.

Wij zoeken redactieleden!

Wij zijn op zoek naar mede-fantasyliefhebbers die het leuk vinden om artikelen en recensies te schrijven over boeken, spellen en/of films/series! Interesse, of wil je meer weten over wat we te bieden hebben? Neem dan contact met ons op!

Gerelateerde artikelen

2 REACTIES

  1. Leuk om je artikel te lezen. Ik heb genoten van de eerste serie afleveringen. Vond t veel te snel voorbij. Ik herken wat je zegt over Mart. Moet wel wennen aan dat ze zo snel door t verhaal heen gaan, maar ja anders zijn ze wel heel lang bezig.

    • Dank voor je reactie! Het was inderdaad al snel weer voorbij, er hadden nog wel enkele episodes tussengevoegd kunnen worden. ZO beschrijf ik dat ook in de bespreking van de laatste aflevering, waar volgens mij teveel eindjes veel te snel aan elkaar werden geknoopt. Hopelijk gaat dat wat rustiger in seizoen 2 🙂 Kijk er wel naar uit!

Geef een reactie

Davey Cobben
Davey Cobben
Davey is de fantasywereld ingetrokken door grootheden als Terry Brooks, Raymond E. Feist en Robert Jordan. In de loop van de jaren verslond hij vele fantasyboeken, maar de epische fantasy blijft toch altijd een bijzondere plek in zijn hart hebben.

Meer van dit redactielid


Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Schrijf je in voor de FantasyWereld nieuwsbrief en blijf op de hoogte van het laatste nieuws en onze winacties

Recente reacties