Robopocalyps: Robogenesis – Daniel H. Wilson

0
162

Omslag Robopocalyps: Robogenesis

De strijd lijkt over te zijn nu de kunstmatige intelligentie Archos R-14 verslagen is. De personages die hebben bijgedragen aan deze overwinning in de nasleep van deze strijd, spelen wederom de hoofdrol. Op het eerste oog lijkt het een kwestie van puinruimen te zijn, maar niets blijkt minder waar. Terwijl de mensheid een poging doet overeind te krabbelen, gebeuren er over de hele wereld vreemde dingen. Archos R-14 mag dan wel verslagen zijn, maar of dat ook echt het einde van de Robotoorlog betekent, is nog maar de vraag.

Lark IJzeren Wolk moet wennen aan zijn nieuwe bestaan als wandelend lijk. Zijn bewustzijn bestaat alleen nog door de stalen constructie die hem op kunstmatige wijze in leven houdt. Hij is niet de enige in deze situatie en de mensheid moet een keuze maken of ze zulke mensen accepteren, of een vredige dood gunnen. De jonge Mathilda Perez heeft ruim de tijd om te wennen aan haar hightech ogen, maar komt voor problemen te staan die haar dwingen actie te ondernemen. De uitvinder Takeo Nomura kan maar niet geloven dat de strijd eindelijk over is, vooral nu hij vreemde dingen lijkt te horen en zijn robotvrouw hem niet gelooft. Er gebeuren vreemde dingen in Siberië, waar een andere kunstmatige intelligentie een virus lijkt te hebben, en in Amerika begint een belangrijke persoon zich wel heel vreemd te gedragen…

Met Robopocalyps gooide Daniel H. Wilson hoge ogen, maar hij weet dit niet helemaal door te zetten in Robogenesis.

Verrassing
Nadat ik Robopocalyps had gelezen, het eerste deel van deze serie, had ik heb idee dat het verhaal klaar was. Toch kwam er een vervolg: Robogenesis. Voor mij kwam dat zeker als een verrassing en ik had geen idee wat ik moest verwachten toen ik in dit boek begon. Het begint allemaal nadat Archos R-14 is uitgeschakeld en de wereld lijkt bij te komen van de zware strijd. Al snel blijkt dat Archos R-14 maar het begin was van iets veel, veel groters.

In dit verhaal volgen we grotendeels dezelfde personages als in het vorige deel. We zien wat voor impact de strijd op hen heeft gehad en hoe ze proberen te integreren in de post-apocalyptische wereld. Een groot pluspunt van dit boek is dat Wilson het verhaal op zo’n manier op weet te pikken dat je er meteen weer invalt. Hij weet goed uit te leggen wie wie ook alweer is en wat er met hen is gebeurd. Hoewel we hier weer te maken hebben met een hoop personages, is het erg makkelijk om je weer op nieuw in te leven.

Nóg technischer en nóg onheilspellender
In mijn recensie van Robopocalyps schreef ik al dat goed te merken was dat Wilson een afgestudeerd is in robotica door het taalgebruik in het boek. Ook in Robogenesis is dat duidelijk merkbaar, maar nu wordt het allemaal nog net wat ingewikkelder. Wilson lijkt te denken dat de lezer geleerd heeft van zijn eerste deel en nu moeiteloos het ingewikkelde vakjargon kan begrijpen. Voor sommige lezers zal dat vast het geval zijn, maar voor het overige deel is Robogenesis een boek vol technische abracadabra. Alles opzoeken zal erg veel tijd vergen, dus de kans is groot dat je vaak maar doorleest zonder dat je precies weet wat er nou gebeurd is.

Dit deel overtreft Robopocalyps in meerdere aspecten dan alleen de ingewikkelde termen. Na het verslaan van Archos R-14 zal een nieuwe vijand zijn gezicht laten zien en dat betekent dat het gevecht nog lang niet over is. Dit zorgt ervoor dat de personages alles wat ze maar te pakken kunnen krijgen als wapens moeten gebruiken, maar dat wil niet altijd even goed lukken. Er gebeuren allerlei afschuwelijke dingen die erg gedetailleerd worden beschreven. Dat houdt in dat dit boek minder geschikt is voor mensen met een zwakke maag. Dit soort punten in het boek zijn de uitschieters die het verhaal spannend en intrigerend maken.

Veel van hetzelfde
Zoals beschreven zijn er een aantal stukken in het verhaal die het gehele boek moeten dragen. Soms had ik het idee dat het plot een beetje eentonig is en dat de hoofdstukken waarin we steeds een ander personage volgen elkaar te snel afwisselen om een band met ze te krijgen. Natuurlijk kennen we ze al uit het vorige deel, maar het lijkt alsof de meeste personages geen groei doormaken, en als ze het wel doen, is het vaak op een onnatuurlijke manier. Deze personages zullen bijvoorbeeld een plotselinge ingeving krijgen die invloed heeft op hun acties, of ze worden geleid door iemand anders, waardoor de groei niet helemaal mooi naar voren komt.

Conclusie
Met Robopocalyps gooide Daniel H. Wilson wat mij betreft hoge ogen, maar hij weet dit niet helemaal door te zetten in Robogenesis. Het vorige verhaal was een mooie afgerond geheel, maar Wilson laat zien dat hij zijn trucje nog een tweede keer kan uitvoeren. De magie van het eerste deel is verdwenen en maakt plaats voor een eentonig verhaal met hier en daar wat shockerende pieken. Toch hebben we te maken met een intrigerend verhaal dat vooral leuk en herkenbaar is voor mensen die inhoudelijk bekend zijn met vaktermen uit de robotica. Ik ben benieuwd of Wilson zijn trucje nog een derde keer gaat uitvoeren en als hij dat doet, of het boek dan weer van het kaliber van Robopocalyps zal zijn. Ik hoop het in ieder geval van wel.

[product_page sku=”9789021458595″]

Robopocalyps: Robogenesis Boek omslag Robopocalyps: Robogenesis
Robopocalyps
Daniel H. Wilson
9789021458595
Querido
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Avatar
Alexandra heeft door het lezen van fantasyboeken ontelbare levens geleid. Zo heeft ze samen met Harry, Ron en Hermelien boterbier gedronken in De Drie Bezemstelen en volgde ze Katniss Everdeen op de voet door arena's vol moordenaars. Ze heeft niet alleen een zwak voor fantasy, maar ook een grote liefde voor sciencefiction en klassieke horrorverhalen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here