De Godinnentest – Aimée Carter

0
161

Omslag De Godinnentest

Omdat Kate Winters’ ernstig zieke moeder zo graag terug wil naar haar geboorteplaats, verhuist Kate met haar naar Eden, Michigan – klein, bedrukkend en saai. Bang en humeurig omdat ze weet dat ze binnenkort haar moeder gaat verliezen, probeert Kate iedereen op afstand te houden. Toch trekt ze de aandacht van Dylan, de leider van het voetbalteam… En haalt ze zich daardoor de haat van diens vriendinnetje Ava op de hals.

Op een avond lukt Ava om Kate onder het voorwendsel van een feestje naar een landgoed net buiten Eden te lokken. Daar laat ze Kate aan de oever van een rivier achter. Kate is doodsbang van water, maar wanneer Ava een verkeerde duik maakt en een schedelbreuk oploopt, redt Kate haar toch. Hulp duikt op in de gedaante van een vreemde, knappe jongen, die Ava op bizarre wijze weer tot leven wekt. Dit gebeurt echter niet voordat Kate hem heeft moeten beloven dat ze alles zal doen, als hij Ava maar weer laat ontwaken.

De jongen, Henry, stemt in, en raadt Kate aan de mythen over Persephone, koningin van de onderwereld te bestuderen. Op de herfstequinox komen Henry en zijn bediende Walter Kate halen – ze moet de rest van haar leven de herfst en de winter op Eden Manor doorbrengen. Eenmaal op het landgoed blijkt dat Kate niet alleen aanwezig moet zijn; ze moet zeven testen afleggen, en als ze slaagt, zal ze een godin worden – en Henry’s vrouw. Want Henry is Hades, de god van de onderwereld. En Kate kan de nieuwe Persephone worden. Kate stemt toe de testen te doen, als Henry haar meer tijd geeft met haar moeder. Alleen is er iemand, die niet wil dat Kate slaagt voor de testen. En die bereid is daar grote risico’s voor te nemen…

Bovenwereld, onderwereld, andere wereld?
Zoals al te merken is aan mijn samenvatting, komt het boek wat traag op gang. De eerste hoofdstukken richten zich nog op Kate’s (in feite niet bestaande) leven in Eden en haar (allesoverheersende) angsten om haar moeder. Pas wanneer Kate in Eden Manor aankomt, begint het verhaal wat vaart te krijgen. Eden Manor is een vreemde plaats; het lijkt gewoon een oud een landhuis, maar het is tegelijkertijd de aardse woning van de goden van de boven- en onderwereld. Een soort Olympus, dus, maar dan in Michigan.

Naast verwarring omtrent de locatie, is er ook onduidelijkheid omtrent ook de testen die Kate moet afleggen om godin te worden. Ze worden niet aangekondigd. Niet aan Kate, en omdat het verhaal in de ik-vorm geschreven is, niet aan de lezer. Het blijft dus als lezer raden welke stukken testen zijn en dat houdt de spanning er goed in.

Tegelijkertijd is dat wel nodig ook – want personageontwikkeling is niet de drijvende kracht in dit boek. Kate is bang, boos, hysterisch of opgewonden, maar zelden iets daartussenin. Geen enkel zinnig mens zou erover denken om met een stel vreemdelingen een half jaar in een landhuis te gaan zitten, laat stáán geloven dat ze testen kan doen om een godin te worden! Toch slikt Kate het, met uitzondering van de sporadische hysterie, vrijwel zonder morren. Dat is jammer, heel erg jammer. Binding met het hoofdpersonage is toch een goede drijfveer om een boek uit te lezen en dat ontbrak hier voor mij deerlijk. Kate is wel erg makkelijk en meegaand, en ik vind haar daardoor erg plat en eigenlijk té sympathiek.

Griekse goden – eh, personeelsleden
Die wat halfhartige houding is ook in de andere personages in het boek op te merken. Langzaam verzamelt Kate een groepje bedienden om zich heen, die je bijna haar vriendinnen zou kunnen noemen: Ava (die opnieuw gestorven is), Calliope, Sofia (die ook de verzorgster van Kate’s moeder was) en Ella. Hoewel de meiden allemaal een eigen karakter hebben, komt er géén echt goed uit de verf. Pas in de laatste paar hoofdstukken krijgen de personages daadwerkelijk gestalte en ook dan pas wordt duidelijk wie nou eigenlijk wie is.

Want ze zijn allemaal Griekse goden, ook de stiekem niet dode Ava. Echter is de wijze waarop deze goden uit hun mythologie zijn gerukt en in dit verhaal neergepoot, bijna crimineel te noemen voor een mythologiekenner en –liefhebber zoals ik. Zeus heet in dit boek Walter. Is er iets minder passend voor de oppergod te bedenken? Nu is de betekenis van de naam Walter ‘veldheer’, maar zelfs dan. En hij is bediende van Henry (Hades)? Wat? En uitgerekend Zeus moet preken over zedelijkheid…

Achterin het boek is een lijstje met namen opgenomen en dat is maar goed ook, want of je nu wel of geen kennis hebt van de Griekse mythologie, je raakt ergens in het verhaal de draad kwijt. Hun gedragingen zijn totaal niet verhelderend en slechts zelden is het attribuut van een god herkenbaar. De enige naam die wel duidelijk passend is gekozen, is Philip voor de god van de zee, Poseidon. Naast beschermheer van de zee was hij namelijk beschermheer van de paarden. Philip is afgeleid (oorspronkelijk) van Philippus, wat ‘paardenvriend’ betekent. Gelukkig heeft Carter niet alleen maar haar duim (of het dichtstbijzijnde namenboekje) gebruikt bij het verzinnen van de namen.

Positieve noot
Voor mij persoonlijk was er dus niet veel aan dit boek te beleven. Maar… ik ben misschien ook niet de echte doelgroep – ik houd wel van romantiek, maar heb teveel kennis van de Griekse godsdienst en mythologie om de wijze waarop die twee in dit boek veranderd zijn, te appreciëren. De tienergroep waar dit boek zich op richt, zal waarschijnlijk al meer smullen van het verhaal. Er is wel degelijk sprake van een sluimerende spanning tussen Kate en Henry, en het blijft spannend of Kate de tests wel of niet gaat halen. Ook is Kate’s afscheid van haar moeder heel erg aandoenlijk en op het einde zelfs hartverscheurend. De spanning blijft behouden tot het laatste hoofdstuk en dat maakt het al met een aangenaam vermaak voor tussendoor.

Conclusie
De Godinnentest is bijzonder geschikt voor de doelgroep, maar als je daarbuiten valt kun je je er beter niet aan wagen. Het tempo is wat traag en de hoofdpersoon is te makkelijk en dramatisch. Als je kennis hebt van Griekse mythen, is het nog moeilijker om in het boek te raken – vergelijken heeft weinig zin. Toch blijft de spanning in het verhaal behouden omdat je niet weet wanneer de tests plaatsvinden. Het einde is verrassend en ontroerend en dat maakt dit boek toch nog een aangenaam tussendoortje.

[product_page sku=”9789034755858″]

De Godinnentest Boek omslag De Godinnentest
Aimée Carter
9789034755858
HarperCollins Holland

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here