De eeuwige tijd – Deborah Harkness

0
98

De Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog is geen lachertje en de jonge chirurg Marcus MacNeil heeft al behoorlijk wat meegemaakt als hij de mysterieuze chevalier de Clermont tegenkomt op het slagveld. De Clermont doet Marcus een voorstel dat hij niet kan weigeren en hij grijpt zijn kans, al blijkt zijn nieuwe leven toch niet zo zorgeloos als hij gedacht had.

Wanneer Marcus driehonderd jaar later de mooie Phoebe Taylor tegenkomt valt hij als een blok voor haar. Het lijkt het makkelijkste voor hen beiden als Phoebe ook in een vampier verandert, maar het leven voor een jonge vampier blijkt in het moderne leven net zo moeilijk te zijn als in de 18e eeuw het geval was. Terwijl Phoebe zich aan haar nieuwe leven aanpast, komt Marcus zichzelf tegen. Hij ontdekt dat hij zijn schaduwen uit het verleden misschien toch niet helemaal achter zich heeft gelaten en dat ze hem wel eens voor altijd zouden kunnen achtervolgen.

Heden en verleden

De eeuwige tijd neemt ons mee terug naar dezelfde wereld waarin Deborah Harkness’ eerdere trilogie Allerzielen zich ook afspeelde. Het leuke aan dit boek is dat het niet echt een normale roman is met slechts één hoofdpersonage, zoals Diana in de vorige boeken. Harkness heeft natuurlijk een heel scala aan personages waar ze uit kan kiezen om verder te verdiepen. In De eeuwige tijd leren we meer over Marcus en zijn verleden. Tijdens het verhaal maken we dus regelmatig een sprong naar zijn verleden en dat creëert eigenlijk een tweede verhaallijn in het boek. Enerzijds hebben we zijn belevenissen in het Amerika van de 18e eeuw en anderzijds hebben we het heden waarbij Diana en Matthew de spilfiguren zijn in hun familie, die alles in goede banen proberen te leiden en iedereen proberen te helpen waar nodig. Terwijl Marcus in het reine probeert te komen met zijn verleden, worstelen Diana en Matthew met de opvoeding van hun tweeling. Het is dus een combinatie van het huiselijke heden en een turbulent verleden, en dat vormt een mooie brug tussen beide werelden.

De reden dat Marcus behoorlijk in het verleden leeft is de transformatie van Phoebe. Beide geliefden moeten elkaar tijdelijk missen vanwege de strikte vampierregels omtrent wedergeboortes en de keuze van een partner. Dit zorgt voor een derde verhaallijn binnen het boek waartussen de schrijfster afwisselt. De stukken vanuit het perspectief van Phoebe helpen ook om de worsteling van Marcus bij zijn eigen trasformatie in een ander daglicht te stellen. De drie verhaallijnen passen dus ook naadloos in elkaar en vloeien natuurlijk in elkaar over.

Zoektocht naar identiteit

Wat de drie verhaallijnen met elkaar gemeen hebben, is dat elk personage erin op zoek is naar een manier om zijn eigen identiteit te vinden in een veranderende wereld. Marcus had in zijn leven voordat hij een vampier werd ook al behoorlijk wat meegemaakt waardoor hij voorzichtig moest zijn wanneer hij zijn naam aan iemand vertelt. Net zoals Matthew heeft hij dus verschillende namen. Hoe moet hij al die versies van zichzelf tot één persoon vormen? Het brengt ook stress met zich mee, want niet alle mensen die hij tegenkomt in zijn leven, kennen hem onder dezelfde naam of weten hetzelfde over zijn verleden. Die eeuwige balansoefening komt heel mooi aan bod.

Ook Diana en Matthew zoeken nog verder naar hoe zij hun leven verder moeten indelen en wat de beste manier is om hun unieke tweeling goed op te voeden. Zij komen ook voor verschillende uitdagingen te staan naarmate de tweeling ouder wordt en hun talenten steeds meer ontwikkelen. Als ouders zijn ook zij erg zoekende. Het geeft hen als personages nog meer diepgang en het biedt de mogelijk om je als lezer meer met hen verbonden te voelen.

Phoebe maakt op dit moment natuurlijk de grootste veranderingen door. Elke dag is een enorme verandering voor haar als persoon en ze doorloopt eigenlijk bijna alle menselijke groeifasen, maar dan in sneltempo, waardoor bepaalde zaken waar een kind jaren over doet al in een dag voorbij zijn. Phoebe zoekt elke dag opnieuw naar zichzelf als persoon en hoe dat een verschil is ten opzicht van haar menselijke leven en haar menselijke zelf. Net als iedereen komt ook zij zichzelf regelmatig tegen en worstelt ze met haar gevoelens en haar veranderende lichaam. Als lezer leef je mee met haar. Bij de vorige boeken was het bijna jammer dat het boek uit was en dat is ook hier weer het geval. Je leeft mee met het verhaal en de personages. Het is fijn dat Deborah Harkness er voor heeft gezorgd dat de link met de trilogie er duidelijk is door Diana en haar gezin weer centraal te zetten in dit vervolg. Het laat toch uitkijken naar een mogelijk vervolg waarbij we weer meer te weten komen over een ander lid van de familie De Clermont.

Conclusie

De eeuwige tijd van Deborah Harkness weet de lezer te boeien en aan zich te binden door drie verschillende verhaallijnen naadloos in elkaar te passen en elk personage evenveel eigenheid mee te geven en te laten ontwikkelen. Heden en verleden vormen één geheel en we kunnen alleen maar hopen dat we binnenkort mogen genieten van nog een roman over een lid van de familie de Clermont.

De eeuwige tijd Boek omslag De eeuwige tijd
Deborah Harkness
9789022584767
Boekerij
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering:
Joke leerde de rijke fantasy-wereld kennen via Harry Potter, maar werd verliefd op de wereld in Eragon van Christopher Paolini. Hoewel ze een voorliefde heeft voor epische en historische fantasy, geniet ze ook enorm van leuke Young Adults met een mythologische toets of Urban fantasy. Dit heeft geleidt tot een gevarieerde collectie fantasy-boeken met enkele favorieten van Sarah J. Maas, Cassandra Clare en Marion Bradley.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.