Eragon is nu al een aantal jaren geleden aangekomen op de berg Arngor, de plek waar de draken en de drakenrijders een nieuw thuis kunnen opbouwen. De verantwoordelijkheden zijn zwaar, maar er zijn ook lichtpuntjes, zoals de Kleurenhal waar de eldunarí hun wijsheid met hem delen. Op deze plek waar alle volkeren van Alagaësia samenkomen en een nieuwe stad proberen te stichten is er altijd nog wel iets om te leren. Zo nu en dan is er ook de nodige afleiding die Eragon de moed geeft om te blijven doorgaan: onverwacht bezoek, een visioen en een Urgal-legende met een mysterieus randje.

Thuiskomst

Het laatste boek in de Erfgoed-serie werd uitgegeven in 2011. We hebben dus lange tijd moeten wachten op een nieuw verhaal uit Alagaësia. Met De drietand, de heks en de draak keert Christopher Paolini eindelijk terug naar de wereld van Eragon en Saphira met een voor de serie dun boek waarin een paar korte verhalen samengeweven zijn tot een geheel.

Je stapt het verhaal binnen alsof je nooit bent weggeweest.

Het boek voelt een beetje als thuiskomen. De setting is natuurlijk nieuw, maar vele elementen grijpen terug naar de serie, waardoor het voelt alsof oude bekenden elkaar treffen. Voor de nieuwe lezers is het ook nog overzichtelijk genoeg om te kunnen volgen. Er zijn wel verwijzingen, maar als je de serie (nog) niet gelezen hebt dan kan je het verhaal nog steeds volgen. Alles voelt nog zo vertrouwd aan dat je ook hier wilt blijven lezen. Het is bijna jammer dat het boek zo dun is, want het verhaal neemt je echt mee. Nu doet de ondertitel Verhalen uit Alagaësia – Boek 1: Eragon wel vermoeden (en Paolini bevestigde dat ook al in zijn interview met ons) dat dit niet het laatste boek zal zijn dat zich afspeelt in de wereld van de drakenrijders en dat is toch zeker iets om naar uit te kijken.

Nieuwe mysteries

In dit boek heeft Paolini wel een nieuwe aanpak gekozen om zijn verhaal op te bouwen. Het is opgedeeld in drie delen, die de verhaallijn wel volgen, maar die verschillende elementen belichten van het leven van Eragon en de andere personages. In het eerste deel krijgt Eragon een visioen van de eldunarí dat ervoor zorgt dat hij weer moed krijgt in zijn werk en dat hem iemand laat zien die hij al lange tijd heeft moeten missen. In het deel van de heks komt er onverwacht bezoek langs bij Eragon en dan krijgt hij de kans om wat meer te weten te komen over zijn bezoek. Een stuk van dit deel is geschreven door de zus van Christopher, Angela. Deze overgang is zo vloeiend en passend bij het personage dat dit op geen enkel moment opvalt of storend aanvoelt. Het is een heel leuke aanvulling.

Het derde deel over de draak is het langste, omdat dit over de Urgal-legende gaat die Eragon te horen krijgt van zijn medebewoners. In de Erfgoed-serie leren we wel al iets over de Urgals en hun leefgewoontes, maar al bij al bleven die behoorlijk oppervlakkig. Eragon heeft zelf nooit bij het volk gewoond, zoals hij wel deed bij de dwergen en de elfen. Deze legende biedt een bijzondere inkijk in het dagelijks leven van de Urgals en hoe hun samenleving is opgebouwd. Het is misschien een verhaal in een verhaal, maar het is zo mooi gedetailleerd dat je bijna vergeet dat er nog een overkoepelende verhaallijn is. Er schuilt ook een zekere schoonheid in de brutaliteit van het leven van de Urgals. Paolini heeft een goede manier gevonden om dit volk een eigen stem te geven zoals de andere volkeren die al hadden gekregen in de Erfgoed-serie. Van de drie delen van het boek blijft dit derde deel het meeste bij.

Conclusie

Met De drietand, de heks en de draak heeft Christopher Paolini een nieuwe manier gevonden om terug te keren naar de vertrouwde wereld Alagaësia van de Erfgoed-serie. Je stapt het verhaal binnen alsof je nooit bent weggeweest. Dankzij de drie onderdelen belicht het boek verschillende aspecten die in de voorgaande boeken soms nog geen plaats hadden gekregen, en dan met name de Urgal-legende, die een bijzondere blik in het mysterie biedt. Gelukkig wijst de ondertitel Verhalen uit Alagaësia – Boek 1: Eragon erop dat we de komende jaren nog nieuwe verhalen mogen verwachten uit Alagaësia.

De drietand, de heks en de draak Boek omslag De drietand, de heks en de draak
Verhalen uit Alagaësia
Christopher Paolini
9789022587157
Epische fantasy
Boekerij
Februari 2019
Hardcover
240
Sandra van de Ven
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering:
Joke leerde de rijke fantasy-wereld kennen via Harry Potter, maar werd verliefd op de wereld in Eragon van Christopher Paolini. Hoewel ze een voorliefde heeft voor epische en historische fantasy, geniet ze ook enorm van leuke Young Adults met een mythologische toets of Urban fantasy. Dit heeft geleidt tot een gevarieerde collectie fantasy-boeken met enkele favorieten van Sarah J. Maas, Cassandra Clare en Marion Bradley.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.