Interview met Christopher Paolini

0
345

Op 20 en 21 maart was schrijver Christopher Paolini van de Erfgoed-serie in Amsterdam om zijn nieuwe boek De drietand, de heks en de draak voor te stellen. Hij bezocht een aantal boekhandels en was beschikbaar voor interviews. En ik mocht voor FantasyWereld naar hem toe!

Hoi, Christopher. Voor de lezers is het nieuwe boek een beetje zoals thuiskomen. De wereld van Alagaësia en de meeste personages zijn erg bekend voor hen, maar hoe was het voor jou om terug te keren naar Alagaësia?

Ik vond het ook erg leuk om terug te keren, het voelde erg nostalgisch en spannend aan.

Het laatste deel van de serie werd gepubliceerd in 2011, dat is al 8 jaar geleden, wat heb je intussen allemaal gedaan?

Van alles. Ik heb een screenplay geschreven dat niet echt wilde vlotten en ik heb ook een hoop korte verhalen geschreven. Daarnaast heb ik heel veel tijd gespendeerd aan een sciencefictionboek vol ruimteschepen, lasers, aliens, ontploffingen en tentakels, een hele hoop tentakels.

Wat heeft er voor gezorgd dat je toch een nieuw boek hebt geschreven in de wereld van Alagaësia?

Terwijl ik druk bezig was, heb ik allerlei ideeën gekregen voor verhalen in Alagaësia en ik was altijd al van plan om terug te keren naar de wereld van Eragon. Ik had alleen gedacht dat dit in de vorm van een volledige roman zou zijn. Dat was het plan, maar ik had steeds andere ideeën en ze waren allemaal niet geschikt om er een hele roman aan te wijden. Zo’n 1,5 à 2 jaar geleden raakte ik dan eindelijk gefrustreerd genoeg en had ik zoiets van: ‘Oké, nu is het goed geweest. Ik ga gewoon één van die ideeën opschrijven.’ Daaruit is dan uiteindelijk het derde verhaal verschenen: De draak. Ik was er erg blij mee hoe dat verhaal vorm heeft gekregen, vooral omdat het een hele uitdaging was om een volledig verhaal met een begin, midden en einde te schrijven dat geen 500 pagina’s besloeg.

Het verhaal was dan wel niet lang genoeg om als alleenstaand verhaal te publiceren en dus heb ik het verhaal opgeslagen en even aan de kant gelegd om verder te gaan met het scifi-boek. Vorig jaar kreeg ik dan het idee om het eerste verhaal te schrijven over Murtagh en dan kwam mijn zus met een idee voor het middelste verhaal. En voor we het wisten hadden we ineens een boek.

Op bezoek in Scheltema

Op onze winactie van het boek kwamen erg veel positieve reacties, waardoor het duidelijk was dat er halsreikend werd uitgekeken naar het nieuwe boek in de reeks. Dat moet toch een geweldig gevoel geven aan jou als schrijver?

Het is heel erg bevredigend om te horen dat mensen de serie nog steeds lezen en dat ze nog steeds enthousiast zijn om meer verhalen te lezen. Als schrijver kan ik ook niets meer vragen van mijn lezers. En ik beloof mijn lezers ook dat mijn volgende boek niet meer zo lang op zich zal laten wachten. Eigenlijk heb ik nog 1,5 week ofzo nodig om mijn scifi-boek af te werken en als ik er dan tevreden mee ben, en ik denk dat het goed is, dan stuur ik het door naar mijn vertegenwoordiger en dan gaat het naar de uitgever. Dus hopelijk komt er een nieuw boek tegen het einde van het jaar of begin volgend jaar. En dan komen er nog wel meer verhalen uit Alagaësia.

Inderdaad. Op de kaft van het boek staat in de ondertitel Verhalen uit Alagaësia, boek 1: Eragon, dus hoe veel boeken mogen we nog verwachten?

Voor de korte verhalen is eigenlijk geen echt einde voorzien. Het is meer een doorlopende serie met boeken die ik ga gebruiken om een breed scala aan verhalen te vertellen binnen de wereld. Het ene verhaal zal al wat langer zijn dan het andere, maar ik zie de boeken meer als een manier om Alagaësia nog meer te ontdekken met een waaier aan verhalen die de lezers denk ik wel zullen waarderen.

Of Eragon en Saphira in ieder boek terugkomen, weet ik nog niet. Het hangt er vanaf welke verhalen er intussen bij me opkomen, hoe lang ze zijn en of ze gelinkt zijn aan hun verhaallijnen. Ik weet dat veel lezers daar erg benieuwd naar zijn en dat ze daar graag meer over zouden lezen, en zelf wil ik dat ook wel ontdekken. Dus wie weet.

Hoe ga je met die verwachtingen van de lezers om?

Als je enkel schrijft wat mensen verwachten dan kan je hen nooit iets nieuws laten ontdekken. En ik hoop dat ik met de nieuwe dingen die ik schrijf, zowel in deze wereld als in een andere, dat de lezers ontdekken dat ze genieten van mijn boeken op verschillende manieren, maar als ik het nooit uitprobeer dan zal dat nooit gebeuren en zullen de mensen mijn werk enkel waarderen vanwege Eragon. Maar ik zou hen graag wat meer bieden.

In het nawoord vertel je dat jouw zus Angela mee heeft gewerkt aan het verhaal van de heks. Was het niet een beetje vreemd om iemand anders een verhaal te zien schrijven in de wereld van Alagaësia?

Mijn zus is mijn eerste lezer en ook in de vorige delen heb ik regelmatig met haar dialogen en verhaallijnen nagelopen om te zien of ze passend waren voor die situatie. Soms liet ik haar ook stukken lezen om te weten of het juist aanvoelde voor haar. Dus het feit dat zij nu een stuk vanuit dat perspectief schreef voor dit boek voelde erg natuurlijk aan, al moest ik wel leren om het echt los te laten en een stapje terug te doen. Maar ze is er erg goed in geslaagd om haar manier van schrijven op die van mij af te stemmen en ik denk dat we in toekomstige boeken nog meer stukken van haar zullen terugvinden, al zal het dan misschien zijn vanuit het perspectief van nieuwe personages en niet enkel dat van Angela. Maar die beslissing zal bij haar liggen dus geen beloftes op dat vlak.

Naast veel boeken lezen, welk ander advies zou je willen geven aan beginnende schrijvers in het fantasy-genre?

Het voordeel bij draken en elfen en alle andere wezens in het fantasy-genre is dat er al veel over geschreven is. Dus om het origineel te maken kan je gaan kijken naar welke uitwerking voor jou het beste was en daar dan gaan kijken welke elementen je goed vond en welke minder. Je gebruikt het als basis en van daaruit ga je individuele elementen toevoegen en aanpassen tot je een nieuw, eigen geheel krijgt. Welke onderdelen waren mooi en welke konden beter uitgewerkt worden? daarna is het belangrijk om het juiste gevoel in het boek te krijgen.

Bij de Erfgoed-serie heb je met jouw gevoel een grote groep fans kunnen aantrekken. Denk je dat het nieuwe boek datzelfde gevoel heeft?

Bij Eragon gaat het om een coming of age-verhaal, een tiener die opgroeit, en daar is een begin, midden en eind al redelijk in verweven. Het scifi-boek is een volwassenenboek. En daar moet je toch een andere invalshoek hebben en structuur. Ik denk dat het een van de beste dingen is ik al geschreven heb, maar of het dezelfde feel heeft als Eragon betwijfel ik. En dat is enkel omdat het een geel ander soort verhaal is geworden.

Zal het nieuwe boek deel uit maken van een serie of is het een op zichzelf staand verhaal?

(lacht) Geen commentaar. Maar ik kan wel zeggen dat het zo’n 850 à 900 pagina’s zal omvatten, veel hangt af van die laatste hoofdstukken.

Sommige lezers ervaren wel eens een bookhangover. Heb je dat zelf ook al meegemaakt? Ook als schrijver?

Ja, absoluut. Het is een teken van een goed boek als je op het einde nog het gevoel hebt dat je emotioneel nog steeds verbonden bent met het boek. Dat gevoel vind ik wel steeds moeilijker terug, omdat ik al zoveel gelezen heb. Maar het is op zich een geweldig gevoel. Naar mijn gevoel moet een einde ook altijd een beetje bitterzoet zijn. Het leven is nu eenmaal niet enkel rozengeur en maneschijn of een en al drama. Dat bitterzoete gevoel is het ultieme doel voor een einde, al zullen niet al mijn lezers daar zo blij mee zijn.

Op het einde van de Erfgoed-serie had ik wel een bookhangover als schrijver. Bij de andere boeken had ik dat niet zozeer. Toen was het eerder uitputting, want je werkt tegen een deadline, maar ook triomf en opluchting en opwinding. Je krijgt dan de kans om aan een nieuw verhaal te beginnen en dat is altijd opwindend.

Hartelijk bedankt voor dit leuke gesprek, Christopher! We kijken uit naar de nieuwe verhalen en succes nog met de rest van je tour.

Joke leerde de rijke fantasy-wereld kennen via Harry Potter, maar werd verliefd op de wereld in Eragon van Christopher Paolini. Hoewel ze een voorliefde heeft voor epische en historische fantasy, geniet ze ook enorm van leuke Young Adults met een mythologische toets of Urban fantasy. Dit heeft geleidt tot een gevarieerde collectie fantasy-boeken met enkele favorieten van Sarah J. Maas, Cassandra Clare en Marion Bradley.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.