Dagboek van een krankzinnige van Chris Hoksbergen laat wederom zijn unieke schrijfstijl zien

Jonathan zit in de gesloten inrichting Ephyra en wordt behandeld voor zijn schizofrenie. Hij is een dienaar van God en is opzoek naar het ultieme plan. Hij hoort engelen tegen hem praten, maar waar ze in het begin nog fan zijn van Jonathan gaat dat gaandeweg het verhaal de andere kant op en werken ze hem alleen nog maar tegen.

Als er een nieuwe vragenvuurder komt om de patiënten te behandelen krijgt ook Jonathan een nieuwe behandeling. Hij krijgt als opdracht om een dagboek bij te houden. Dit dagboek is wat je als lezer in je handen hebt, het dagboek van een krankzinnige, het dagboek van Jonathan. In dit dagboek vertelt hij over alles wat ze meemaken in Ephyra. Een reeks bizarre gebeurtenissen en een schokkende ontdekking. Zijn er echt bovennatuurlijke krachten aan het werk? Wat is er precies aan de hand met de gesloten en verboden afdeling? En wat is het toch met die spiegels? Wat is nou werkelijkheid en wat is zijn waanvoorstelling?

Schrijfstijl

Chris Hoksbergen had met Al het kwade komt in tweeën een fantastisch debuut neergezet. Mede daarom keek ik echt uit na een volgend boek van deze zeer talentvolle schrijver die niet schuwt om het over een andere boeg te gooien dan de rest.

Dagboek van een krankzinnige speelt zich af in dezelfde wereld als zijn eerste boek, maar behalve dat het een paar keer genoemd wordt dat er familie of kennissen in Klifholm wonen merk je daar weinig van. Het hele verhaal (op een paar flashbacks na) speelt zich immers af in de gesloten inrichting Ephyra. Maar dit is geheel niet storend. Daar waar ik persoonlijk snel mijn interesse verlies in een verhaal als het zich op maar een plek afspeelt heeft dit boek me weer kunnen boeien tot het einde. Ik kan niet zeggen vanaf het begin, want ik had wel even nodig om erin te komen.

Dit heeft met de bijzondere schrijfstijl van Hoksbergen te maken en het feit dat je een dagboek van iemand leest die je niet kent. Daardoor mis je in het begin wat achtergrondinformatie om er echt lekker in te komen. Behalve dat de wereld waar het verhaal zich afspeelt heel klein is gehouden, de inrichting, is het aantal personages ook heel klein gehouden. Je leert naast Jonathan maar 3 andere personen van naam kennen. De rest wordt afgedaan met simpele verwijzingen naar de eigenschappen van de patiënten zoals Vergeetmeneer en Vriend. Of als beroep van het personeel zoals Vragenvuurder of Witjas nummer 1, 2 enzovoort.

Wat ergens ook knap is van Hoksbergen is dat hij bepaalde successen uit zijn eerste boek niet heeft meegenomen in dit boek. Wat zijn eerste boek onder andere zo goed maakte, was dat elke laatste zin van een hoofdstuk het begin was van het volgende, maar dat heeft voor dit verhaal totaal geen toegevoegde waarde en Hoksbergen heeft dat daarom ook niet toegepast. Hoksbergen heeft in dit boek wel zijn vlotte manier van schrijven toegepast zoals hij ook in zijn eerste boek heeft gedaan.

Het is wederom een uniek boek. Gaandeweg heb je door dat de titels van de hoofdstukken meer zijn dan zomaar een dag of tijd, je werkt echt toe naar het einde zoals dat eerder een keer beschreven is. Helaas was het einde wel een wat chaotisch geheel en heb ik het idee dat de uitwerking daarvan wat beter had gekund. Het voelt wat afgeraffeld en niet helemaal lekker uitgedacht.

Conclusie

Net als bij zijn eerste boek had ik ook bij dit boek weer wat twijfels in het begin. Maar gaandeweg word je er helemaal door opgenomen en wil je blijven lezen. De schrijfstijl is zo uniek en de wat duistere sfeer van het geheel is zo fantastisch. Ook is het erg knap dat het verhaal beschreven wordt vanuit een psychisch gestoord persoon. Dat maakt het schrijven van een verhaal niet makkelijker.

Het einde geeft mij alleen wel weer een wat onbevredigend gevoel. Daar waar het einde van zijn eerste boek juist echt voor een daverende verassing zorgde en je echt helemaal verbouwereerd achterliet, had ik dat bij dit boek helaas niet. Daarom beoordeel ik dit boek iets minder hoog dan zijn eerste boek. Ik blijf echter wel een fan van Chris Hoksbergen en kan niet wachten op zijn volgende boek en wat voor unieks hij daar weer van kan maken.

• Koop bij BOL.com