De internationale bestsellerauteur Robin Hobb was de afgelopen dagen op bezoek in Nederland voor CastleFest 2018, waar ze boeken signeerde en een panel en Q&A deed. Hobb sloot twee jaar geleden haar inmiddels zestien boeken tellende verhaal in de wereld van de Zieners af met Het Lot van de Moordenaar. Wij kregen voor CastleFest de tijd om uitgebreid met haar te praten!

Hoe is het om weer terug te zijn in Nederland?

Heel leuk! Ik ben hier al een heel aantal keer geweest, de eerste keer is jaren geleden toen ik op bezoek bij Elfia was (dat toen nog de Elf Fantasy Fair heette), maar daarna heb ik nog een heel aantal bezoeken gebracht. In Europa zijn mijn boeken het populairst in Nederland, Frankrijk en Groot-Brittannië. Op CastleFest ben ik nog nooit geweest, maar ik heb er weer veel zin in! Ik heb nog even wat last van de jetlag, dus ik moet goed de planning in de gaten houden voor alle activiteiten die er zijn, want ik ga onder andere een Q&A en een panel doen, naast hopelijk heel veel boeken signeren.

Heb je tijdens dit soort bezoeken ook af en toe tijd om zelf wat van het land te zien?

Nee, eigenlijk niet. Ik ben normaal gesproken gewoon druk met het bezoeken van boekhandels en/of evenementen. Soms kom ik op plekken die ik dan nog graag eens zou willen zien en heel soms lukt dat ook nog. Dat is het mooie aan deze reizen, je komt op plaatsen waar je anders nooit terecht zou zijn gekomen. Het grappige wat ik heb gemerkt is dat veel boekhandels over de hele wereld er hetzelfde uitzien. 🙂

Dit jaar ben ik al naar Polen en Frankrijk geweest en in oktober kom ik weer terug naar Europa voor een bezoek aan Portugal en Italië. Een druk reisjaar voor mij! 

Vorige week kreeg je trouwens goed nieuws, gefeliciteerd met het winnen van de Gemmell Awards!

Ja, dankjewel, ik was zeer verrast! Er deden heel veel supergoede boeken mee, en ik heb bovendien nooit eerder een grote prijs gewonnen. Het was hartverwarmend om deze prijs te krijgen, zeker omdat het een prijs is die vanuit lezers komt. 

Je kreeg de prijs voor Het Lot van de Moordenaar, het laatste boek in de boekenserie dat zich afspeelt in Het Rijk van de Ouderlingen. Hoe voelde dat om te schrijven?

Ik begon met wat terughoudendheid te schrijven. Toen ik begon met het allereerste deel van deze serie (Leerling en meester), wist ik al waar het verhaal van Fitz uiteindelijk ging eindigen. Maar ik had nooit durven dromen dat ik met 16 boeken ook daadwerkelijk op het punt zou komen dat ik het ook zou kunnen schrijven. Het is een hele reis geweest en het was lastig af te sluiten. 

Ik heb na het schrijven ook een jaar vrij genomen. Het afgelopen jaar ben ik weer bezig met schrijven en heb ik allerlei korte verhalen en langere projecten op stapel staan. het is nu even kijken welk verhaal zich als eerste opdringt om afgeschreven te worden. Maar ik ben helaas langzamer geworden, omdat ik wat last heb van artritis in mijn vingers.

Die korte verhalen vind je fijn ter afwisseling?

Ja, inderdaad. Het grappige is dat ik merk dat ik dan twee schrijfpersona’s heb. Als Robin Hobb ben ik geneigd heel erg uit te wijden en worden verhalen altijd alleen maar groter en groter. Als Megan Lindholm ben ik wat beknopter. Volgens mij is ze ook wat cynischer en minder emotioneel. Als ik dan een verhaal begin weet ik vaak in welke stem ik het ga schrijven. Zo kan ik het me niet voorstellen dat ik ooit een Urban Fantasy zou gaan schrijven als Robin Hobb. 

Je zei dat je al vanaf het eerste boek ook het eind van de serie in je hoofd had. Was je daar met het schrijven van de andere boeken mee bezig?

Elke schrijver weet veel meer van de personages en het verhaal dan de lezer. Ze weten wat er voor en na de verhalen van de boeken speelt en hebben meer achtergrond in de geschiedenis van de personages. Ook al leg je niet alles uit in het boek, het moet voor de lezer wel voelen alsof dat allemaal meespeelt in de reis van de personages. Dat geldt ook voor het planten van zaadjes in je verhalen voor aankomende gebeurtenissen en onthullingen. Ontzettend leuk om te doen, maar het blijft altijd lastig om een goede balans te vinden en te weten wanneer je moet stoppen. 

En het is hetzelfde met het vinden van een juist einde van je verhaal. Ik schrijf boeken in een trilogie, die op zichzelf weer vallen binnen een verhaal van meerdere trilogieën. Elk boek heeft een afgerond verhaal en elke trilogie ook. Zeker het tweede deel moet zo afgesloten worden dat het derde deel niet overbodig voelt. Je moet dus niet teveel afronden, maar tegelijkertijd moet het niet aanvoelen alsof er niks gebeurd is. 

Nu de serie afgerond is krijg je vast veel vragen of er ooit nog een nieuw verhaal komt dat zich afspeelt in het Rijk der Ouderlingen?

Dat wordt inderdaad heel veel gevraagd. Ik zeg nooit nooit, maar als een schrijver zoveel heeft geschreven over een wereld, dan wordt het wel steeds lastiger. Alle details van de afgelopen boeken moeten in je hoofd zitten als je een nieuw verhaal begint. Hoe oud is dat personage, waar hebben we hem/haar het laatst gezien, wat was de relatie met dat andere personage, hoeveel tijd is er inmiddels verstreken? Allemaal vragen die je goed op een rijtje moet hebben.

Een nieuw boek in deze wereld zou ik alleen schrijven als ik er een steengoed verhaal in wil vertellen, niet omdat ik het gewoon graag weer eens zou bezoeken. En dan zou ik me dus weer flink moeten inlezen. Net als de lezers zelf trouwens. Een eerste nieuwe boek in de wereld zou dan wel eens wat langzamer kunnen zijn, omdat je toch wat dingen moet herintroduceren bij de lezers. 

Over dat inlezen gesproken, doe je zelf veel research voor je boeken?

Jazeker! Ik hoor nog wel eens van beginnende schrijvers dat ze graag fantasy zouden gaan schrijven, omdat dan alles kan en mag. Maar dat is natuurlijk absoluut niet waar. Juist als je fantasy schrijft moet je zorgen dat er bepaalde dingen kloppen. De basiselementen moeten correct zijn. Als je er een hond gras te eten geeft, worden de lezers uit het verhaal gehaald, of blijven ze wachten tot het uitgelegd wordt. Als je verkeerd weergeeft hoe ver een paard kan rijden per dag, of een verkeerde term voor een bepaalde wapenrusting gebruikt, kan dat het verhaal en de leeservaring schaden.  

En dat vergt dus veel research. Soms doe ik dat via vrienden die bepaalde kennis hebben, zoals het houden van bijen en alles wat daarbij hoort. Maar meestal zoek ik dingen op via boeken. Ik heb inmiddels een uitgebreide eigen bibliotheek met encyclopedieën en andere werken die ik gebruik voor het opzoeken van allerlei details. Ik vertrouw het internet daarvoor echt niet.

Maar je bent wel op internet actief, vooral op social media. Hoe vind je het om op die manier contact te onderhouden met je lezers?

Ja, het is echt heel anders dan vroeger. Ik kan me herinneren van mijn eerste boeken (dat was nog voor het internet), dat ik na elk boek enkele handgeschreven brieven kreeg, via de uitgever. Die kon ik dan ook terugschrijven. Nu komen de reacties in veelvoud en heb ik veel meer feeling wat er speelt bij mijn lezers. 

Aan de andere kant laat ik me daar dan weer niet door leiden. Je moet je als schrijver niet laten verleiden om je verhaal aan te passen om de behoefte of verwachting van je lezers in te willigen. Wat voor mij handig is, is dat na het inleveren van het manuscript van een boek, het pas een jaar later op de markt verschijnt. Ik ben dan inmiddels alweer klaar met het volgende boek. Voordat je de reacties van de lezers ziet ben je dus alweer een stuk verder en kan ik me al niet eens laten beïnvloeden.

Je merkt met social media dat mensen wat directer reageren. En zelfs als het negatief is, kun je jezelf in ieder geval vertellen dat je heftige emoties hebt opgeroepen. Dat betekent dat ze zich dus erg betrokken voelen bij je verhalen. Zolang je maar niet expres emoties gaat oproepen. Dat je bijvoorbeeld bepaalde personages introduceert alleen maar om ze daarna om te brengen. Dat is emotioneel vals spelen en wordt nooit op prijs gesteld.

Van de eerste trilogie is ook een Graphic Novel uitgebracht, die ik zelf erg goed vond (lees hier mijn recensies). Hoe vond je het om jouw verhaal op die manier terug te zien?

Deze zijn voor het eerst verschenen in het Frans en ik heb ze in mijn beste Frans een beetje proberen te lezen. Ik vond het heel knap dat ze zo dicht bij het verhaal van mijn boeken zijn gebleven en vond het erg leuk om te zien wat voor beeld de makers hadden bij mijn personages. Vooral van Molly en de Nar. 

Zou je je ook zo voelen bij het eventueel vertalen van je boeken naar een film of tv-serie?

Tot op zekere hoogte. Met tv-series is het eindresultaat vaak heel anders dan het bronmateriaal heb ik gemerkt. Dat wordt heel lastig voor mij om te kijken. Er zijn nog geen concrete aanbiedingen, dus het is nog ver van mijn bed. Maar stel dat het gebeurt, zou ik voor de keuze staan: mijn verhaal compleet loslaten en accepteren dat het hun interpretatie is van mijn verhaal. Of ik moet hevig betrokken zijn het de productie. Ik wil dan de scripts zien en de acties van de personages bekijken om te kunnen zeggen: dit zou diegene nooit doen, of dat kan niet, vanwege wat later nog gaan komen.

Weten wat personages zouden doen is dan belangrijk om aan te kunnen voelen, maar minstens zo belangrijk is weten wat ze niet kunnen doen, door gebeurtenissen of onthullingen later. Als je bijvoorbeeld weet dat verderop in het verhaal 2 personages onverwacht familie van elkaar blijken te zijn, zou ik ze daarvoor niet een romantische relatie laten aangaan, behalve als je de kijkers wil shocken. Ik denk dat het met de omvang van mijn werk in deze wereld het heel lastig is voor producenten om er een serie van te maken.

Als je op pad bent, lees je ook veel zelf?

Onderweg is voor mij de beste tijd om te lezen. Thuis is er altijd zoveel te doen. Op dit moment heb ik twee boeken meegenomen: The Deathless van Paul Newman en The Iron Dragon’s Daughter van Michael Sanwick. Ik krijg vaak van de uitgevers ARC (advanced reader copy), boeken die nog gaan verschijnen. Het is leuk om zo al eerder boeken te lezen dan ze uitkomen en ik probeer dan altijd een korte recensie of blurb te geven. Ze sturen me trouwens altijd fantasy, ook al lees ik ook graag westerns, romantische, historische en mystery boeken. Wel altijd fysieke boeken trouwens, ik heb graag nog iets in de hand.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.