Interview met Anthony Ryan

0
28

 De Britse Anthony Ryan besloot na veel afwijzingen zijn manuscript van In de Schaduw van de Raaf 1: Vaelin Al Sorna) in eigen beheer uit te geven als e-book. Na een voorzichtige start ging het balletje rollen en werd het een enorm succes. Al snel werd het boek opgepikt door een Amerikaanse uitgever en werden de vertaalrechten binnen zes weken aan tien landen verkocht. Inmiddels is ook het tweede deel ook verschenen (De Torenheer) en duurt het ook niet lang meer voor het derde deel verschijnt. Eind 2013 interviewden we Anthony Ryan over zijn ervaringen in het schrijven van fantasy. Nu, anderhalf jaar later stellen we hem opnieuw wat vragen. Wat is er in de tussentijd allemaal gebeurt en wat kunnen we in de toekomst verwachten van Anthony Ryan?

 

ryanruler4.jpg

Update 15 mei 2015

We spraken eind 2013, toen het eerste deel van In de Schaduw van de Raaf (Vaelin al Sorna) net was uitgekomen. Deel twee (De Torenheer) is inmiddels ook al uitgekomen en bovendien zijn de boeken in zoveel meer landen uitgekomen. Hoe ervaar je dit succes?

Er zijn tijden dat ik terug kijk naar de afgelopen drie jaren en dan kan ik bijna niet bevatten hoeveel er is gebeurt. Het succes van de vertaalde titels is een van de meest bevredigende en verrassende aspecten van de hele ervaring geweest. Zeker na al die jaren van schrijven in isolatie, zonder enig benul of ooit iemand anders dan ik zelf mijn werk zou lezen.

Deel drie zal in juli in het Engels uitkomen, hoe ver is het boek op dit moment?

Het derde boek – Queen of Fire – is door alle ronden van redactie gegaan en zal waarschijnlijk binnen enkele weken gedrukt worden. Het zal op 2 juli in Groot-Brittannië en 7 juli in de VS uitgebracht worden. Ik heb geen informatie over de vertaalde versies, maar op de een of andere manier zijn de Nederlandse en Italiaanse edities altijd erg snel in het vertalen, vergeleken met de rest.

Heb je het gevoel dat je schrijfstijl of je benadering van het schrijven is veranderd sinds het uitbrengen van Vaelin al Sorna?

Ik hoop als schrijver met elk boek mezelf te verbeteren en ik ben niet zo arrogant dat ik denk dat ik niks meer te leren heb, ik leer constant. Mijn benadering is voor elk boek anders, de manier waarop ik elk nieuw boek plan is telkens anders. Bovendien gebruik ik steeds geraffineerdere manieren om mijn voortgang bij te houden.

Wat zijn je plannen nu Queen of Fire bijna klaar is?

In februari heb ik het eerste boek afgerond van een nieuwe fantasyserie dat zich afspeelt in een geheel nieuwe wereld. Ik kan er nog niet al te veel over verklappen, maar ik hoop snel met groot nieuws naar buiten te komen.

Je hebt een kort verhaal geschreven voor een aankomende verhalenbundel van  Shawn Speakman. Wat vind je gemakkelijker, het schrijven van een kort verhaal of een ‘echt’ boek?

Het schrijven van een kort verhaal is lastig voor mij, omdat ik altijd op epische schaal denk. Het schrijven van een boek is als het klimmen over een berg over een tijdsperiode van een paar maanden, terwijl het schrijven van een kort verhaal een steile klim is dat je binnen enkele dagen moet volbrengen. Mijn kortste verhaal tot nu toe is nog steeds te lang voor de meeste tijdschriften, dus vandaar dat deze vaak in verhalenbundels terechtkomen. Ik heb ook nog nooit een verhaal verkocht aan een tijdschrift. Naast het korte verhaal dat in Shawn Speakmans Unbound terecht zal komen heb ik ook een novelle geschreven dat zich afspeelt in de wereld van In de Schaduw van de Raaf.  Deze zal in de aankomende verhalenbundel Blackguards verschijnen, dat Ragnarok Publications zal uitbrengen (http://www.ragnarokpub.com/#!blackguards-anthology/cf3b).

 

ryanruler1

anthonyryanJe schreef het eerste deel van In de Schaduw van de Raaf naast je normale baan en bent er zes en een half jaar aan bezig geweest. Wat was het lastigste van het schrijven aan één project tijdens zo’n lange periode?

Omdat ik het boek in verschillende sessies heb geschreven, was het lastig om een consistente vertelstijl door het hele verhaal te behouden, wat betekende dat ik veel heb moeten herschrijven. Maar het was ook een heel leerzame ervaring, op zowel het niveau van zinsstructuren als algemene consistentie van personages en plot. Ik denk dat ik een completere schrijver ben geworden in de tijd dat ik bezig was aan Vaelin Al Sorna.

In je blog op de website van Penguin Books beschrijf je het proces dat je hebt doorlopen om Vaelin Al Sorna uit te geven. Hierin lezen we dat je met het manuscript in het begin veel afwijzingen hebt gehad, heb je ooit erover gedacht om het boek op een gegeven moment dan maar in een la te stoppen?

Alle afwijzingen kwamen van literair agenten uit het Verenigd Koninkrijk, dus als zelf publiceren geen optie was geweest, was ik wellicht nog naar Amerikaanse agentschappen gegaan. Uiteindelijk, als het boek niet had verkocht, zou ik iets anders zijn gestart. Afwijzingen zijn nooit leuk, maar wel onderdeel van het leven van een schrijven. Ik denk bovendien niet dat het in me zit om op te geven.

Gelukkig heb je het niet in een la gestopt en besloot je het boek in eigen beheer uit te geven! Was was uiteindelijk de reden om dit nieuwe traject te proberen?

Ik denk dat de trend al een tijdje bezig is, met schrijvers als Michael J. Sullivan en Hugh Howey die met bijzonder veel succes hun eigen boeken uitgaven. Het was de opkomst van zelf gepubliceerde ebooks en de Amazon Kindlestore, en voor een kleiner deel Smashwords, die dit allemaal veel gemakkelijker en vooral goedkoper maakte. Toen ik erover dacht om Vaelin Al Sorna zelf uit te geven was er dus eigenlijk geen nadeel te bedenken. Het zou mij niks kosten om het te publiceren en als het niet zou verkopen, dan hadden al die agenten die het manuscript hadden afgewezen helemaal gelijk gehad. Wat er toen gebeurde was echter een zeer plezierige verassing.

9789024562817

Met het succes van Vaelin Al Sorna heb je besloten om fulltime met schrijven bezig te gaan. Hoe ziet een schrijversdag voor jou eruit, heb je bepaalde rituelen?

Ik heb nog niet echt rituelen (dat gerucht over het offeren van geiten aan de Duistere Goden is een schunnige leugen!), hoewel ik als Brit de dag altijd start met een kop thee bij de hand. Veel schrijvers luisteren naar muziek, maar dat doe ik niet. Ik ga altijd zo op in de tekst dat ik de muziek niet meer hoor. Aangezien ik een fulltime baan heb opgegeven, heb ik ontdekt dat het gemakkelijk was om in slechte gewoonten te vervallen. Het is belangrijk om daarom een routine te krijgen, dus op een redelijk uur uit bed, regelmatig te eten, de TV niet aan etcetera. Professionele schrijvers zijn in essentie in eigen dienst, dus moet je je eigen baas kunnen zijn en een beetje een slavendrijver, zeker als de deadlines dichterbij komen.

Was Vaelin Al Sorna opnieuw geredigeerd nadat het was opgepikt door Ace en als dat het geval was, hoe was het om opnieuw je manuscript aan te pakken?

Het was eigenlijk vrij pijnloos, omdat het weinig aangepast hoefde te worden, afgezien van een hoofdstuk dat iets is uitgebreid en eentje die wat is ingekort. Afgezien daarvan is er vooral gekeken naar grammatica en spelling, de twee grootste punten waar mensen over vielen in de originele  versie, waarvoor ik ook me blijf verontschuldigen.

In fantasy is een historische setting vrij veelvoorkomend. Is het feit dat je een afgestudeerd historicus bent handig of juist onhandig gebleken (omdat je bijvoorbeeld alles in detail wilde uitzoeken)?

Mijn studie heeft me zeker geholpen tijdens mijn schrijven. Ten eerste is het produceren van een leesbare tekst voor een deadline een belangrijke vaardigheid om te leren. Ook is de brede kennis aan geschiedenis die ik heb geleerd een goede basis om ideeën op te doen als ik bezig ben met mijn verhaal en mijn personages. Mijn echte onderzoek tijdens het schrijven focust zich vooral op details in plaats van op historische achtergrond. Ik besteed bijvoorbeeld veel tijd aan het opzoeken van feitjes over belegeringsmachines of kruisbogen, en minder aan de processen van middeleeuwse samenlevingen. Dat soort dingen bedenk ik vaak zelf en leen ik alleen van de geschiedenis waar nodig. Het voordeel van het schrijven van fantasy is dat ik als het voor het verhaal nodig is, de realiteit even opzij kan schuiven, iets wat niet zou kunnen als ik een historische roman zou schrijven.

9789029068930

Je hebt ooit gezegd dat David Gemmel een van je favoriete auteurs is en hij een grote invloed op je eigen boeken heeft gehad. Wat inspireert je zo in de boeken van Gemmel?

David Gemmell had vele kwaliteiten als een schrijver, zijn verhaallijnen, tempo en karakterisering zijn naar mijn mening buitengewoon. Wat me echter het meest aanspreekt is zijn realistische kijk op de aard van het heldendom. In de echte wereld zijn helden anoniem of hebben ze kleine perioden van beroemdheid voordat ze in vergetelheid raken. De helden van Gemmel zijn allemaal beschadigd, geteisterd door schuldgevoelens en vervloekt tot een leven vol geweld door niet alleen door hun vaardigheden, maar vooral ook hun eigen tekortkomingen. Zijn verhalen hebben vaak een tragisch einde, zelfs als de goeden winnen moeten ze een hoge prijs voor hun overwinning betalen. Niemand leeft nog lang en gelukkig.

Vaelin Al Sorna ontving bijzonder hoge waarderingen op zowel Goodreads als Amazon. Welk aspect van het verhaal klikt er zo bij het publiek denk jij?

Ik ben ervan overtuigd dat er altijd een markt is voor een goed verhaal dat goed is verteld, zeker in het fantasy genre dat tegenwoordig een enorme boost krijgt dankzij George RR Martin & HBO. Van de feedback die ik krijg via de mail komen de woorden ‘personages’, ‘actie’ en ‘tempo’ vaak voor. Ik denk dat ik ook geluk heb mijn mijn hoofdpersonage, mensen schijnen Vaelin erg te waarderen.

Ik kan me voorstellen dat het goed voelt om positieve reacties te krijgen. Maar beïnvloedt het ook je schrijven aan de vervolgen? Voel je bijvoorbeeld extra druk om het verhaal nog beter te maken?

Ik probeer me zo min mogelijk aan te trekken van recensies, of ze nou goed of slecht zijn. Ik voel uiteraard wel een verantwoordelijkheid tegenover iedereen die genoten heeft van het eerste deel en nu geduldig (en soms ongeduldig) wachten op het vervolg. Zonder mijn lezers had ik geen carrière als schrijver. Uiteindelijk kan ik echter niks anders doen dan het beste boek schrijven dan ik kan en hopen dat mensen met evenveel positiviteit erop reageert.

 

ryanruler1

tower-lord-coverVaelin Al Sorna is geschreven vanuit één perspectief, dat van het hoofdpersonage. Het vervolg (Tower Lord) is geschreven vanuit meerdere perspectieven, zodat je ook andere dingen kunt laten zien die rondom Vealin gebeuren. Was het moeilijk om je vertelstijl aan te passen op het schrijven van meer vertelperspectieven?

Achteraf was het gemakkelijker dan ik had gedacht, zelfs verfrissend nadat ik zo lang in het hoofd van Vaelin had geleefd. Het deed me goed om de wereld door andere ogen te zien. Vaelin was het lastigste personage om te schrijven voor het tweede deel, zijn hoofdstukken duurden langer dan de anderen. Ik heb wel dezelfde eisen gesteld aan de andere hoofdstukken als ik stelde aan die van Vaelin: ze moesten de lezer blijven boeien, ze moesten consistent geschreven zijn, maar wel kunnen verrassen. En uiteindelijk is het verhaal het allerbelangrijkst.

Boek twee in de trilogie is al geschreven (en verschijnt volgend jaar) en ook het derde boek is al ver onderweg. Was het gemakkelijker om deze vervolgen te schrijven, nu je de wereld en de personages voor een deel al had uitgewerkt, of juist lastiger?

Het kostte me heel wat minder tijd, het eerste concept van Tower Lord kostte me zes maanden en het derde boek (Queen of Fire) acht, maar ze hadden ook hun eigen moeilijkheden. Ik had een goed beeld van de wijde wereld waarin Vaelin zich bevond, maar ik moest nog veel meer over de wereld te weten komen. Ook was de hoeveelheid aan personages flink uitgebreid en hadden zij ieder hun eigen achtergrond nodig. Bovendien is het niet meer alleen een hobby van me, dus kan ik het me niet veroorloven om een dag of wat uit te trekken om een plotlijn uit te denken. Dat gezegd hebbende, ik geloof dat het schrijven van bijna een half miljoen woorden de afgelopen tijd me ook zeker een betere schrijven heeft gemaakt, of in ieder geval een snellere.

Waren de verhaallijnen van de laatste twee boeken al vanaf het begin in je hoofd, of kwamen die pas na het verschijnen van Vaelin Al Sorna in je gedachten?

Ik had veel meer tijd om na te denken over het plot van  Tower Lord dan over Queen of Fire, dus het eerste vervolg ging veel soepeler. IK had een vrij uitgebreid concept uitgeschreven voor Queen of Fite, maar tegen het einde van dat boek heb ik dat weggegooid. Het einde van de serie was vanaf het eerste boek in mijn hoofd, maar om daar te komen bleek moeilijker dan gedacht.

Heb je, als het derde boek is afgerond, nog plannen meer boeken te schrijven die zich afspelen in deze wereld?

Op het moment niet, maar wie weet? Ik sta te popelen om aan een andere serie te beginnen in een geheel nieuwe wereld en volgens mijn planning zal ik daar vanaf volgend jaar aan schrijven. Vaelins wereld is ontzettend groot, dus misschien zal ik op een dag terugkeren als ik een goed verhaal erin te vertellen heb.

Behalve Vaelin Al Sorna heb je enkele novelles geschreven met de naam Slab City Blues. Deze verhalen zijn, zoals je zelf beschrijft, SF-noir. Ben je van plan om nog meer van deze novelles te schrijven?

Het is mijn bedoeling om de Slab City Blues af te ronden met een volledige roman, op het moment is de werktitel ‘An Aria for Ragnarok’. Het is een fictionele geschiedenis van de CAOS Oorlog, dat centraal staat in de gehele serie. Hoewel, gezien mijn huidige plannen, zal dat waarschijnlijk pas eind 2014 kunnen.

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here