Anthony Ryan sluit de Zeven Zwaarden serie magnifiek af met De Hellepoort

De reis van Guyime houdt eindelijk op, met als eindstation de eeuwenoude stad Valkeris. Hier zal de laatste confrontatie met de aartsdemon Kalthraxis plaatsvinden. Deze demon wil koste wat het kost de Hellepoort openen en alle demonen loslaten op de wereld uit de Zeven Zwaarden. Alleen de dragers van de vervloekte zeven zwaarden kunnen deze vernietiging van de wereld tegenhouden. Maar tegen welke prijs?

Het verhaal

Het verhaal pikt de draad direct op waar Het Pad der Stormen eindigde. De dragers van de Zeven Zwaarden vertrekken naar Valkeris, de eeuwenoude stad en zetel van het gevallen rijk dat ooit over de uitgestrekte vijf zeeën regeerde. Via de krachten van Orsena duurt deze reis gelukkig maar kort. Ze moeten opschieten, want de aartsdemon heeft echt een gigantische voorsprong. En tijdens zijn voorsprong legt hij allerlei valstrikken aan in de spookachtige ruïnes onder het oude Valkeris. 

Wat Guyime en zijn kompanen aantreffen in Valkeris valt in het niets bij wat hun wacht in de krochten van dit oude rijk. Valstrik na valstrik moeten ze zien te overleven. En elke val is een val gericht op één van de reisgenoten. Zo probeert de aartsdemon hen allemaal één voor één uit te schakelen. Guyime en zijn vrienden moeten echt al hun vaardigheden aanwenden om deze vallen te overleven en de Hellepoort te bereiken. Ondertussen worstelen de personages met de invloed van hun vervloekte zwaarden. Zo is heer Anselm altijd in een strijd verwikkeld met de demon in zijn zwaard, en deze begint langzaam de overhand te krijgen. De prijs om de Hellepoort te sluiten hierdoor is een hoge. Is Guyime wel bereid die te betalen? Om dit avontuur te beëindigen zal hij nog één keer zijn alias ‘de verwoester’ moeten omarmen. 

Dezelfde formule, waardig einde

De formule blijft hetzelfde als de vorige zes novelles. Elk hoofdstuk is een val voor een personage in Valkeris, waarna het verhaal afgesloten wordt met een magnifieke epiloog. Hierdoor blijft, net als in de vorige delen, de snelheid flink in het verhaal. We razen door de ruïnes van Valkeris heen. Er is nauwelijks een moment voor de lezer om even uit te puffen. Je blijft lezen want de spanning en actie zit er goed in. 

Ook weet Anthony Ryan toch nog een beetje karakterontwikkeling in dit boekje te verwerken. We leren meer over Lorweth dan we tot nu toe van de magiër wisten. De eindconfrontatie is een brute krachtmeting tussen de wil van Guyime en Kalthraxis. Guyime moet alles op alles zetten om de demon te verslaan en de poort te sluiten. Maar niet voordat hij de ware gestalte van Lakorath ontmoet. 

Conclusie

Het einde dat Anthony Ryan ons geeft is passend en smaakt naar meer. Want met de epiloog laat hij nieuwe plotdraden achter voor een eventueel vervolg van de serie. Het laatste deel van de serie is een epische race tegen de klok waarin alle remmen los worden gelaten. Op weergaloze wijze weet Anthony Ryan ons weer mee te nemen in zijn wereld met zijn fijne schrijfstijl. Een topper van een afsluiter.

En er is goed nieuws! Dit is sowieso niet het einde van deze wereld. Want er verschijnt dit jaar een bundel met vier korte verhalen uit de wereld van de Zeven Zwaarden. De bundel heeft de titel The Tomb of the Corpse King and Other Stories – Tales Set in the World of the Seven Swords en verschijnt in september. Ik heb er een hard hoofd in dat deze bundel vertaald zal worden, maar we kunnen altijd hopen.

• Koop bij BOL.com