Zwarte Muren – Anthonie Holslag

0
15

Omslag Zwarte Muren

Zwarte muren is een horrorbundel van Anthonie Holslag. Deze Nederlandse auteur komt oorspronkelijk uit Amsterdam, maar verhuisde op jonge leeftijd naar Amerika. Daar schreef hij de verhalen uit deze bundel, waarvan het merendeel van de verhalen zich in de jaren negentig afspeelt. In totaal bevat het boek twaalf verhalen, van verschillende lengtes, en een interessant woord vooraf waarbij de auteur duidelijk laat zien wat de verhalen voor hem betekenen. Dit voorwoord maakt erg nieuwsgierig naar de verhalen.

De verhalen
Hoewel we praten over twaalf verschillende verhalen, zijn er redelijk wat terugkerende elementen, zowel in de personages als in de beschrijvingen. Dit betekent niet dat er enig verband is tussen de verschillende verhalen. Ze zijn totaal verschillend. Ook in thema, want waar de een meer een psychologische invalshoek heeft, neemt een ander verhaal een bovennatuurlijke wending. Het verhaal “De plaag“, over een ziekte die de hele wereld in haar greep heeft, kent zelfs geen enkel bovennatuurlijk element. Het zou zomaar eens echt kunnen gebeuren.

Ook wat betreft kwaliteit wisselen de verhalen. Hoewel het merendeel van de verhalen goed te verteren is. Goed geschreven, makkelijk om in te leven en de plot, hoewel soms weinig verklaard, klopt altijd. Verhalen als “Een koude winter” en “De plaag” steken met kop en schouder boven de anderen uit. Voornamelijk door hun kille realisme. De man in de Zwarte kledij, waarmee Holslag eerder hoge ogen gooide bij de Unleash Award, is ook sterk. Helaas zijn er ook een aantal die gewoon ronduit langdradig zijn. Dit komt over het algemeen door dwalende gedachtegangen van de verschillende personages over hun slechte huwelijken. Wat het niet alleen langdradig maakt, maar ook ronduit irritant wanneer je de zoveelste stakker met een kuthuwelijk tegenkomt. Zo lijkt het eerder een aflevering van een soapserie met zo nu en dan wat bovennatuurlijks erdoorheen. Soms is dit bovennatuurlijke aspect erg flauw en overbodig, zoals in het verhaal “Waanzin” waar de hoofdpersoon een offermes krijgt van een zwerver om zijn vrouw te vermoorden. Het verhaal “De wijsheid” is eerder flauw en haast lachwekkend. De hele wereld lijkt ineens kannibaal te zijn en de hoofdpersoon gaat er vanuit dat iedereen kannibaal is. Cola light als codewoord. Het klinkt allemaal te vaag en te gemakkelijk en zelfs onbedoeld grappig.

Een mooie eigenschap van Holslags verhalen is dat ze aanzetten tot denken. Het merendeel laat genoeg ruimte over om een eigen invulling te geven. Op dit punt is het een kwestie van smaak van de lezer; lezers die van duidelijk afgeronde verhalen houden, zullen minder snel verzadigd zijn.

Personages
Elk kortverhaal heeft zijn eigen personages. Wat het merendeel van hen verbindt, is dat de auteur ze onsympathiek over laat komen. Hoewel er zeker uitzonderingen zijn, zoals de hoofdpersoon uit het eerder genoemde “De plaag” die een voorspelbaar lot tegemoet gaat, zijn er een hoop mannen en vrouwen in het boek waarbij je het helemaal niet erg vindt als ze sterven en/of vervloekt worden. Daardoor gaat het effect van de schok verloren, wanneer er iets onaangenaams met ze gebeurd. De helft van het horroreffect is dan al weg.

Conclusie
Zwarte muren is een redelijke bundel, maar helaas niet meer dan dat. Er staan veel goede ideeën in, maar ook wat mindere interessante verhalen. Holslag zelf weet goed te schrijven, zijn stijl is vlot en aangenaam.




Zwarte Muren

Anthonie Holslag | Books of Fantasy | 2012

Stel je een glijbaan voor die geen glijbaan is. Stel je een auto-ongeluk voor met vergaande en bovennatuurlijke gevolgen. Een liefdesrelatie met een bloederige climax. De verschrikkingen van de Tweede Oorlog of een onbekende, maar angstaanjagende apocalyptische toekomst, waar de wereld door een onbekende ziekte wordt geplaagd.

‘Niets is zoals het lijkt’, zegt de schrijver. ‘En het gaat me om het moment waarop we dat beseffen. Waarin onze werkelijkheid afbrokkelt en niets meer dan een schreeuw achterblijft…’ Het resultaat zijn twaalf angstaanjagende verhalen met onverwachte plotwendingen en personages die je lang zullen bijblijven. ‘Ik wilde iets schrijven dat bijt. Iets schrijven dat raakt. De onontkoombaarheid van het gruwelijke. Eigenlijk wilde ik iets schrijven over die muren, die zwarte muren, die ons dagelijks omringen.’

Klik hier voor de boektrailer op Youtube.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here