Warrior Cats 4: Voor de storm – Erin Hunter

0
30

Omslag Warrior Cats 4: Voor de storm

Schrijverscollectief Erin Hunter mag dan ondertussen begonnen zijn aan nieuwe series als Seekers en Survivor Dogs, maar ook met hun eerste reeks Warrior Cats zijn ze nog lang niet klaar. In de Verenigde Staten zijn ondertussen vijf series van elk zes boeken verschenen over de kattenclans, en aan de zesde serie wordt op dit moment gewerkt. Daarnaast zijn er manga’s, ‘super editions’, ‘field guides’ en ‘warrior stories’, en heeft de boekenreeks die compleet in het teken staat van katten inmiddels een flinke fanbase opgebouwd. Voor de storm is het vierde deel in de eerste reeks, maar is het boek echt zo goed als de populariteit van de serie doet vermoeden?

Verhaal
Voor de storm gaat verder waar deel drie in de serie, Geheimen, is geëindigd. Het is ondertussen zomer geworden en de gemene krijgskat Tijgerklauw is uit het kamp verbannen. Dat betekent echter niet dat het gevaar nu geweken is, want Tijgerklauw hangt nog steeds ergens rond met zijn bende zwerfkatten, en na zijn aanval op het kamp van de DonderClan lijkt het erop dat Blauwster, de leider van de clan, niet meer de oude wordt. En dat is nog niet eens het enige waar de DonderClankatten zich zorgen om maken… Want wat voor mysterieuze ziekte heerst er in het SchaduwClankamp? En hoe lang duurt het nog voor het bos eindelijk van die zinderende hitte verlost is?

Dit vierde deel in de Warrior Cats-serie is wederom erg spannend en zit boordevol actie en avontuur, al begint het verhaal nu wel echt heel grimmig en duister te worden.

Gelukkig is de huidige commandant van de clan wél betrouwbaar, want niemand minder dan voormalig poesiepoes (huiskat) Vuurhart heeft die rol overgenomen van de verrader Tijgerklauw. Toch lijken niet alle clankatten hem te vertrouwen, en moet Vuurhart er alles aan doen om zichzelf te bewijzen. Al heeft de vuurrode kater het eigenlijk al wel druk genoeg met zijn leerling en neefje Wolkpoot, die misschien toch niet helemaal voor het clanleven geschikt is. Zal het Vuurhart lukken de hele clan, inclusief Wolkpoot, te beschermen tegen de dreigende gevaren?

Veel details
Nu we bij het vierde deel in de reeks zijn aangekomen, blijkt dat de katten van de DonderClan ondertussen al een flinke geschiedenis hebben opgebouwd. Alle boeken in de serie, inclusief dit deel, staan bol van de actie en gebeurtenissen. Maar hoeveel er ook is gebeurd in de afgelopen boeken, het is niet echt moeilijk om weer terug in het verhaal te vallen. Voor mij was het bijvoorbeeld alweer drie jaar geleden dat ik het derde deel had gelezen, maar door het vlotte begin en de vele kleine terugblikken zat ik zo weer helemaal in het verhaal.

Het boek is op zich los van de andere delen te lezen, maar toch kan ik zeker aanraden om de eerste drie delen te lezen voor je aan dit vierde deel in de reeks begint. Het boek bevat namelijk, net zoals de voorgaande delen, meerdere verhaallijnen die naadloos in elkaar overlopen en die regelmatig teruggrijpen op eerdere gebeurtenissen. Zo mist hoofdrolspeler Vuurhart zijn beste vriend Grijsstreep verschrikkelijk nu die zich heeft aangesloten bij de RivierClan, en duikt zijn vroegere vriendinnetje Spikkelblad regelmatig op in zijn dromen.

Ook staat het boek natuurlijk weer vol met ‘kattentermen’ zoals ‘donderpad’ (autoweg), ‘tweebeen’ (mens) en ‘groenblad’ (zomer), die in de eerste paar delen van de reeks nog werden uitgelegd, maar ondertussen als vanzelfsprekend worden gezien. Een beetje achtergrondkennis van de serie is daarom wel fijn om te hebben, al is het dus geen probleem om na lange tijd weer in de serie te vallen.

Geloofwaardig en duister
Niet alleen het verhaal zelf zit goed in elkaar, ook de katten komen erg geloofwaardig over. Ze worden bijna neergezet als mensen, met hun vele problemen, maar door hun vele katachtige karaktertrekjes blijven het toch échte katten. Zo hoeven ze maar met hun staart naar elkaar te zwaaien om elkaar iets duidelijk te maken en draait alles om houding en gedrag. In plaats van bijvoorbeeld aan de lezer te vertellen dat een kat boos of ziek is, lukt het Erin Hunter om dit aan de lezer te laten zien, wat de boeken in deze serie regelmatig erg herkenbaar maakt voor kattenliefhebbers.

Toch is Voor de storm niet een van de vrolijkste boeken uit de reeks. Zoals eerder gezegd zit het boek weer vol actie en superspannende avonturen, en leest het, afgezien van een paar lastige woorden, erg lekker weg. Maar in tegenstelling tot de eerdere drie boeken gebeurt er in dit vierde deel eigenlijk nog maar heel weinig positiefs. Er vallen behoorlijk wat slachtoffers en er staat de clan flink wat onheil te wachten, wat een nogal verdrietig en depressief geheel oplevert. Hopelijk staat ons in de volgende delen een wat minder grimmig verhaal te wachten en brengt de SterrenClan Vuurhart en de DonderClan ook weer eens een beetje geluk!

Conclusie
Dit vierde deel in de Warrior Cats-serie is wederom erg spannend en zit boordevol actie en avontuur. Op een paar lastige woorden na leest het heerlijk weg, en het is daarom ook niet moeilijk om er, ondanks de hele clangeschiedenis die de serie heeft opgebouwd in de vorige drie delen, na een tijdje weer in te vallen. Toch moet ik zeggen dat de reeks in Voor de storm nu wel echt heel grimmig en zwaar begint te worden, dus laten we hopen dat het de katten van de DonderClan in het volgende deel weer eens een beetje meezit!




Warrior Cats 4: Voor de storm

Erin Hunter | Fantoom | 2005
Originele titel: Warriors, Rising Storm
Vertaling: Huberte Vriesendorp

Tijdens de snikhete zomer krijgt Vuurhart een aantal verontrustende visioenen. Hoewel Tijgerklauw is verbannen, is hij er helemaal niet gerust op dat de DonderClan geen last meer van Tijgerklauw zal hebben. Ondertussen heeft hij, als jonge commandant, zijn poten vol aan de eigenwijze Wolkpoot en maakt hij zich ernstig zorgen over Blauwster. De leider van de DonderClan is geen schaduw meer van wat ze ooit was.

Alles lijkt te wijzen op een naderende storm …

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here