Vooravond van Armageddon – Rianne Lampers

0
25

Omslag Vooravond van Armageddon

Het einde der tijden is in zicht en verschillende mensen hebben daar op diverse manieren een rol in. Mike is degene die het einde in een visioen ziet. Hij belt Gaby in Parijs om het te melden. Aimée wordt voor het eerst in jaren door haar vader, de geneticus Gedeon Meijer, opgebeld. Hij vraagt of ze naar zijn baanbrekende onderzoek komt kijken. Aimée besluit om te gaan, maar het niet tegen haar moeder te zeggen, gezien die als de dood is voor haar ex. Helaas voor Aimée heeft niet elke vader het beste voor met zijn kind.

Sandra Heuvelman is een vijftienjarig meisje met een klompvoet. Ze kan aura’s zien en de gouden gloed bij een man – die voor haar ogen omver is gereden – zorgt ervoor dat ze diep onder de indruk raakt. Niet alleen in de man vindt ze een nieuwe vriend, maar ook in haar nieuwe buurmeisje Monique. Monique beweert stellig dat aura’s niet bestaan en Sandra gelooft haar, puur uit wil om ergens bij te horen. Wat ze alleen nog niet weet, is dat Monique haar redenen heeft voor de bewering en dat die niet bepaald goed zijn…

Meerdere verhaallijnen, wisselende karakters
Vooravond van Armageddon telt dus meerdere verhaallijnen en hierdoor ook veel perspectiefwisselingen. Het voordeel is dat er altijd wel spanning aanwezig is in een van de lijnen, het nadeel is dat je je soms door meerdere hoofdstukken moet worstelen om weer bij je favoriete personages uit te komen.

In de verhaallijnen worstelen de personages met hun eigen problemen. Iedereen heeft een behoorlijke achtergrond waardoor de hedendaagse problemen vaak een extra duister laagje krijgen. De geloofwaardigheid van de worsteling verschilt per personage en per pagina. Soms stappen de karakters te makkelijk over hun problemen heen, terwijl ze een andere keer maar tegen hetzelfde probleem aan blijven lopen zonder duidelijke reden.

Ook zijn de personages zelf niet altijd even geloofwaardig. Vooral Monique is nogal wisselend. De ene keer gedraagt ze zich onbewust toch behoorlijk puberaal, terwijl ze een andere keer een zeer oud wezen lijkt. Continu is ze een speelbal tussen haar drie persoonlijkheden – Monique de puber, haar door het kwaad aangetrokken oudtante Eloise en de Rechter Apollyon, die in dienst staat van Belial – en de overstappen zijn vaak snel en zonder melding. Dit kan verwarrend werken, waardoor de lezer uit het verhaal kan worden getrokken.

Energiestromen, stroperigheid
Rianne Lampers gebruikt voornamelijk – net zoals in het eerste deel – onze wereld. Het verhaal speelt zich het merendeel van de tijd af in Nederland rond 2006/2007. Wat Rianne Lampers in deel twee toevoegt is een onstoffelijke wereld, waarin je je kunt voortbewegen langs energiestromen die traag of juist snel kunnen gaan. In deze wereld zie je de kleuren veel duidelijker. Mensen geven met hun hele wezen hun kleur weer, niet slechts met hun aura. Door de beschrijvingen kun je deze wereld voor je zien, terwijl Lampers ook weergeeft hoe in de loop van het werk de kleuren van Rotterdam veranderen.

In het verhaal zelf zie je echter minder van de energiestromen terug. Zelf komt het meer stroperig over. Lampers gebruikt 436 pagina’s om het verhaal te vertellen, maar niet elke scène is noodzakelijk en diverse andere scènes kunnen ook vervangen worden door enkele regels. Als deze scènes waren geschrapt, was het werk zelf veel gestroomlijnder geweest. Nu zitten er diverse onfunctionele uitsteeksels aan die je soms van de weg doen schieten.

Niet zelfstandig
Waar deel een van de Kronieken van de Nieuwe Tijd (Het duistere pact) nog zelfstandig te lezen was, is deel twee dit niet. Deel twee valt wel los te lezen van deel een, gezien de achtergrond – verspreid over het werk – in enkele zinnetjes weergegeven wordt. Maar het einde van deel twee is zo open, dat je deel drie nodig hebt om de leeshonger te kunnen stillen. Na het lezen van Vooravond van Armageddon blijf je dus onverzadigd achter.

Foutjes, contrast
Wat opvalt aan Vooravond van Armageddon is dat het meer fouten bevat dan Het duistere pact. Zowel absoluut gezien als relatief (Vooravond van Armageddon telt ca. 2.5 keer zoveel pagina’s als zijn voorganger). Dit is zonde, want het stoort tijdens het lezen. Ook lijkt het erop dat er bij deel twee minder redactie op inhoud en schrijfstijl is geweest, dit gezien de – eerder genoemde – overbodige scènes en de niet lekker lopende zinnen.

Wat verder stoort in Vooravond van Armageddon is het contrast tussen het zwart van de letters en het spierwit van de pagina’s. Zijn voorganger kende dit contrast ook, maar met een omvang van 175 pagina’s was dit nog geen probleem. Bij een omvang van 436 pagina’s werkt het contrast echter vermoeiend voor de ogen waardoor het in één ruk uitlezen vervelend wordt. Bij een eventuele herdruk kan er dan ook beter voor papier met een tint gekozen worden.

Leuke toevoegingen, mindere uitwerking
Vooravond van Armageddon is dus een boek dat op sommige vlakken meer biedt dan zijn voorganger. Door de verschillende verhaallijnen vind je altijd wat van je gading en de onstoffelijke wereld is een leuke extra. Helaas valt de uitwerking flink tegen en kenmerkt het werk zich door meerdere foutjes en overbodigheden, wat bij zijn voorganger – Het duistere pact – veel minder voorkwam.




Kronieken van de Nieuwe Tijd 2: Vooravond van Armageddon

Rianne Lampers | Celtica Publishing | 2011

Aimee heeft al bijna twaalf jaar geen contact meer met haar vader, de geneticus Gedeon Meijer. Toch voelt ze zich verplicht te gaan als hij haar belt en smeekt om naar zijn levenswerk te komen kijken. Aangezien haar moeder sinds de scheiding een onverklaarbare angst voor Gedeon heeft, vertelt Aimee niets over haar voorgenomen bezoek. Het is een beslissing die ze zichzelf de rest van haar leven zal verwijten.

Drie verhaallijnen die los van elkaar lijken te staan, kruipen in Vooravond van Armageddon naar elkaar toe. In het vervolg op Het duistere pact blijken ogenschijnlijk gewone mensen dit niet te zijn. Zonder te beseffen wat er werkelijk aan de hand is, raken zij verwikkeld in op nachtmerries gelijkende situaties. Zij zijn getuige van het ontbranden van de strijd tussen Licht en Duisternis. Een strijd die verder smeult als een ondergrondse veenbrand, klaar om de mensheid ongemerkt in de as te leggen…

Is er nog iemand die het tij kan keren?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here