Bizarre verhalen – Rianne Lampers

0
55

Omslag Bizarre verhalen

‘Don’t judge a book by it’s cover’, is mij altijd verteld. Dat zijn wijze woorden, want de ontwerper van het omslag heeft meestal bar weinig te maken met de inhoud van een boek. Het uiterlijk van J.K. Rowlings Een goede raad is bijvoorbeeld lang niet voor iedereen een juweeltje in de boekenkast, terwijl het verhaal zelf een stuk beter schijnt te zijn. Bij het zien van Bizarre verhalen, geschreven door Rianne Lampers, kreeg ik ook niet echt de neiging om het boek in het zicht neer te leggen. De cover laat een combinatie van verschillende verhaalelementen zien, in een cartooneske stijl, terwijl de letters van de titel aan wat simpele Word-effecten doen denken. Gelukkig zegt dat dus nog niets over de inhoud: zijn de verhalen zelf wel de moeite waard?

Twaalf huiveringwekkende verhalen
De bundel bevat een inleiding en twaalf verhalen, die naar zeggen van de auteur inspelen op onze irreële angsten die voortkomen uit ons dierlijke instinct. Dat blijkt ook wel tijdens het lezen. In Spinnentijd komt bijvoorbeeld een meisje met een diepgewortelde angst voor spinnen voor en meerdere verhalen draaien om de angst voor de dood, van onszelf of van onze dierbaren, zoals in Het koffie-cognac débacle. Volgens de achterflap is Bizarre verhalen een mix van thriller, horror, science-fiction en een vleugje fantasy.

Dat een bejaard echtpaar hun volkstuintje niet alleen voor het telen van groente gebruikt, blijkt in Het spoor bijster. Tuinstad speelt zich af in een post-apocalyptisch Rotterdam, in een tijd waarin mensen niet langer op de aarde kunnen of durven leven. In Een zaak van leven op dood wordt Gregor voor een lastige keuze gesteld: wraak nemen of niet? In het daaropvolgende verhaal, Verschoten herfst, heeft Simone juist geen keuze als ze met haar hond door een ‘gevaarlijk’ bos wandelt. En in Na de crash vist Jasper een bijzonder wezentje uit het water. Het lijkt op een halfverzopen kat, maar is toch iets anders… En dat je studententijd toch wat duur kan uitvallen, ontdekt Sonja in Escortservice STAR.

Ze leefden niet lang, noch gelukkig
Bizarre verhalen bevat niet zozeer vreemde verhalen, maar eerder huiveringwekkende of ellendige verhalen. De horror staat duidelijk op de voorgrond en de geschetste sfeer is meestal niet bepaald gezellig. Al na een paar pagina’s komt de lezer bovendien tot de ontdekking dat het over het algemeen ook niet goed afloopt met de oer-Hollandse hoofdpersonen. Dat past bij Lampers stijl en is in veel gevallen ook een goede keuze door de verwachtingsvolle spanning die dit oproept (je weet wel dát het gaat gebeuren, maar hoe?). In combinatie met de vaak expliciete, smerige details moet je als lezer echter wel sterk in je schoenen staan.

Twee verhalen vallen op een positieve manier op: Een hart van chocolade telt slechts enkele pagina’s, maar bevat een subtiele, ironische soort van humor. Offerande is het langste verhaal in de bundel en combineert op een interessante manier het heden en de geschiedenis van het veen. Minder passend bij de toon van de bundel is het verhaal 21-12-2012, waarin sci-fi in de achtergrond aanwezig is, maar de verhalende vorm nagenoeg is weggelaten. Ook Spiegelwereld is een verhaal dat niet iedereen zal kunnen bekoren: een jonge vader ziet zijn dochter voor zijn ogen doodgereden worden en vervalt vervolgens in een nachtmerrieachtige, psychotische wanhoop, waarbij de onsmakelijke details zeker niet worden overgeslagen.

De verschillende invalshoeken zorgen voor een gemengde bundel, maar in zijn geheel genomen gaat het dus meestal om in variërende mate expliciete, soms nogal vieze horror. Dat is uiteraard niet ieders ding, maar het doet niet af aan de kwaliteit van de verhalen. Een minpuntje is wel dat niet alle verhaalelementen even realistisch overkomen: de zesjarige in Spiegelwereld lijkt bijvoorbeeld niet helemaal als een echt kind te praten en de huurproblemen van Sonja zijn ook nogal relatief (een kleine kamer mét eigen keuken voor 450 euro in de maand zou in studentenstad Utrecht een ongekend koopje zijn!).

Conclusie
Bizarre verhalen heeft een titel die de lading niet helemaal dekt, maar voor een lezer die op zoek is naar een bundel met soms wat expliciete, naargeestige horrorverhalen is het een goede aanwinst. De verhalen zijn over het algemeen goed opgezet en spelen zich af in allerlei verschillende (Hollandse) settings. Lampers hanteert ondanks de wisselende invalshoeken een consequente schrijf- en vertelstijl (sci-fi, heden en ook het genoemde tikje fantasy), maar dit is wel een bundel voor een specifiek lezerspubliek. Een sterke maag is vereist om de lugubere sfeer en soms onsmakelijke details te verteren…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here