BoekenBoekrecensiesSteengoede terugkeer naar Alagaësia met Murtagh van Christopher Paolini

Steengoede terugkeer naar Alagaësia met Murtagh van Christopher Paolini

-

Een maand geleden was het zo ver: de officiële terugkeer van Christopher Paolini naar de wereld genaamd Alagaësia, waarin Eragon in de Erfgoed-cyclus zijn verhaal beleefde. In 2018 kregen we een bundel met drie korte verhalen, maar verder is er sinds 2011 geen boek meer geweest die zich in deze wereld afspeelde. Wel schreef Paolini twee sciencefiction boeken waarvan ik er één recenseerde voor FantasyWereld: Slapen in een zee van sterren. Mensen die mij goed kennen weten dat Alagaësia een speciaal plekje in mijn hart heeft. Hierover was al te lezen in mijn artikel over de geïllustreerde editie van Eragon die gelijktijdig uitkwam met Murtagh en ik kon dan ook echt niet wachten om te starten in dit nieuwe deel en de avonturen te volgen van Murtagh en zijn draak Thoorn. Want wat hebben zij gedaan na de val van Galbatorix?

Het verhaal

Het verhaal start ongeveer een jaar na het einde van Erfenis. De eerste drie hoofdstukken van Murtagh verhalen het korte verhaal ‘De Drietand’ uit de verhalenbundel De Drietand, De Heks en de Draak, maar waar je in dat verhaal kijkt via de ogen van het kleine meisje Essie, is Murtagh vanuit het personage Murtagh geschreven. Logisch toch? Enfin, Christopher Paolini laat ons hetzelfde verhaal lezen. Ik had ter voorbereiding op Murtagh ‘De Drietand’ weer herlezen en het was leuk om dit verhaal te lezen van verschillende kanten. Het meisje Essie is nog echt een meisje met al haar zorgen. Maar wat mij oprecht verbaasde, was hoe erg Murtagh het lot van het meisje zich aantrok. Hierdoor begon het boek eigenlijk direct al met karakterontwikkeling.

Murtagh vermoedt dat er iets kwaadaardigs zich in op schaduwen van Alagaësia ophoudt omdat hij fluisteringen heeft gehoord over zwartgeblakerde aarde en de geur van zwavel. In Erfenis heeft de draak Umaroth hem specifiek verteld er niet te naar gaan zoeken. Maar als Murtagh een stuk van deze aarde in handen krijgt, is zijn nieuwsgierigheid gewekt. Ondanks dat hij een verstotene is en toch een soort van voortvluchtige, omdat het land niet weet wat zijn aandeel was bij het doden van Galbatorix, voelt hij zich verbonden met het land en diens inwoners en wil hij koste wat het kost Alagaësia beschermen. Vooral ook de heerschappij van Nasuada vind hij het beschermen waard. Daarnaast wordt er gefluisterd over een heks genaamd Bachel die wel hele speciale magie beheerst.

Zijn reis voort hem naar Gil’ead waar hij in conflict komt met een hele speciale vis, die is behekst door de Schim Durza. Deze werd ten tijde van het boek Eragon gedood, maar zijn magische daden leven voort. Van Gil’ead gaat de reis van Murtagh en Thoorn helemaal naar het hoge noorden, ver voorbij de Palancar Vallei. En daar, bij een verborgen dorpje ver in de bergen, ontmoet hij de heks Bachel en haar Draumar. Hier in dit dorp vol zwavelgeur en verbrande aarde is niets wat het lijkt. Toch willen Murtagh en Thoorn meer weten over de inwoners en blijven ze plakken. Met alle gevolgen van dien.

Zwaar en vol trauma’s

Dit boek onderzoekt voornamelijk hoe Murtagh en Thoorn zich staande weten te houden in een wereld die hun vijandig gezind is. Het zit vol thema’s over mentale gesteldheid, want zowel Murtagh als Thoorn zijn flink gemarteld tijdens het bewind van Galbatorix. Nu moeten ze hun weg vinden door hun donker gekleurde verleden om een hoopvolle toekomst te kunnen krijgen. Paolini laat zien dat hij sinds het afsluiten van de Erfgoed-cyclus ontzettend gegroeid is als schrijver. Zijn wereldbouw is nog beter dan voorheen en zijn passages en dialogen voelen allemaal net wat gelikter aan. Moeiteloos weet hij in de huid van Murtagh te kruipen en je als lezer te laten voelen hoe het is om eigenlijk nooit echt vrij te zijn. Ook onderzoeken we hun gevoelens over hun aandeel in de dood van Oromis en Glaedr en de Dwergenvorst Hrothgar.

Een boek met een zware lading dus. Ik ben daar blij mee, want Murtagh en Thoorn verdienen het om verder uitgewerkt te worden. Maar het is wel een hele andere toon dan we gewend zijn van de Erfgoed-cyclus. Hierdoor leest het verhaal wat minder vlot en blijft het soms net wat te lang hangen in bepaalde gebeurtenissen.

De start van iets nieuws

Ik vind wel dat dit echt een ‘Christopher Paolini’ boek is. Het zit boordevol avontuur, actie en magie, met de nodige wereldbouw. Het markeert de start van Paolini’s langverwachte boek 5 uit de Erfgoed-cyclus. (Ja, dit is technisch gezien het vijfde volledige boek in de wereld van Eragon, maar niet het langverwachte ‘boek vijf’ van de cyclus.) Christopher Paolini werkte daaraan, maar besefte dat hij eerst wat meer fundering moest aanbrengen om dat langverwachte verhaal te laten werken. En zo ontstond Murtagh.

Niet alleen de afwikkeling van het verhaal en geplante zaadjes voelen aan als een nieuw begin. Ook de ontwikkeling van Murtagh en Thoorn voelen als een nieuwe start. Vooral het mooie moment met Za’roc, het zwaard van Smart. Alles voelt daardoor aan als of er nog iets veel groters aan zit te komen. En ik kan niet wachten om te lezen wat dat is. Want Murtagh heeft mijn dorst naar meer Alagaësia alleen maar groter weten te maken.

Conclusie

Murtagh is een steengoede herintroductie van de Wereld van Eragon, zoals dat universum nu genoemd wordt. Het speelt in op de gevolgen van de beslissingen van Murtagh en Thoorn op de wereld. Via flashbacks en andere mooie manieren komen we meer te weten over hun verleden en begrijpen we Murtagh (en Thoorn) wat beter. Zij maken samen de nodige ontwikkeling door in dit boek en weten hun trauma’s deels te overwinnen.

Een flinke scheut magie, actie en wereldbouw erbij en je hebt een mooi dik boek dat je weer helemaal meesleept in Alagaësia. Murtagh had wel een namenlijst achterin kunnen gebruiken, want de vele namen uit de Erfgoed-cyclus die langskomen kon ik mij niet allemaal meer herinneren. Ook de kaart en paar illustraties die dit boek sieren zijn van wel erg donker geprint, waardoor je er toch wat minder van ziet.

Maar dat mag het plezier van Murtagh niet onderdrukken. Als je fan bent van de Erfgoed-cyclus, dan raad ik je aan om Murtagh zeker aan te schaffen. Het zal je niet teleurstellen.

Murtagh Boek omslag Murtagh
Erfgoed-cyclus
Christopher Paolini
9789049202118
Boekerij
November 2023
Hardback
560 pagina's
Jonas de Vries en Mechteld Jansen

CONCLUSIE

Eindwaardering:

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Matthijs Schiltmans
Matthijs Schiltmans
Op 10 jarige leeftijd werd mijn interesse voor boeken en fantasy gewekt door Harry Potter en sindsdien heb ik heel wat afgelezen. Een aantal persoonlijke favorieten van mij zijn: In de ban van de Ring (die ik inmiddels elk jaar herlees), Heugenis, Smart en het Sterrenzwaard, de Erfgoed cyclus van Christopher Paolini, De Dwergen van Markus Heitz en redelijk recent de boeken van Anthony Ryan. Als ik niet bezig ben met fantasy lezen, dan ben ik een spelletje aan het spelen, aan het schrijven of een film of serie aan het kijken. Ik ben hoe dan ook dagelijks met fantasy bezig.

Gerelateerde artikelen

BoekenBoeken

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Schrijf je in voor de FantasyWereld nieuwsbrief en blijf op de hoogte van het laatste nieuws en onze winacties

Recente reacties

CozyFantasy.nl

Interviews, artikelen, recensies en winacties rondom cozy fantasy

Een maand geleden was het zo ver: de officiële terugkeer van Christopher Paolini naar de wereld genaamd Alagaësia, waarin Eragon in de Erfgoed-cyclus zijn verhaal beleefde. In 2018 kregen we een bundel met drie korte verhalen, maar verder is er sinds 2011 geen boek...Steengoede terugkeer naar Alagaësia met Murtagh van Christopher Paolini