BoekenBoekrecensiesSlapen in een zee van sterren van Christopher Paolini is zijn liefdesbrief...

Slapen in een zee van sterren van Christopher Paolini is zijn liefdesbrief aan sciencefiction

-

Slapen in een zee van sterren is Christopher Paolini’s eerste volwaardige roman in negen jaar tijd na het verschijnen van Erfenis. Tussendoor hadden we natuurlijk nog de verhalenbundel De drietand, de heks en de draak, met korte verhalen over de wereld van Eragon. Met dit boek waagt Paolini zich voor het eerst aan een sciencefictionverhaal. En niet zomaar een. Het is een epos geworden van 828 bladzijdes (878 als je de verschillende appendices mee telt) over het eerste contact tussen mensen en aliens, het onbekende verkennen, vriendschap, oorlog en de arrogante expansiedrang van de mensheid. Slapen in een zee van sterren is tevens de start van het Fractalverse, een overkoepelend universum waarin meer verhalen zullen verschijnen. Deze kunnen in andere tijdsperiodes dan dit boek afspelen en in verschillende genres. De start van nog veel meer dus!

Het verhaal

Dit boek volgt Kira Navarez, een xenobioloog die flora en fauna van planeten bestudeert om te zien of deze zijn te koloniseren door de mensheid. Tijdens een routineklus stuit ze op een ondergrondse kamer waarna ze in contact komt met een vreemd soort stof. Als ze vier weken later weer ontwaakt, lijkt er eerst niets aan de hand te zijn, maar al snel gaat het toch mis. Ze komt erachter dat ze iets met zich meedraagt dat haar leven voorgoed op de kop zal zetten. Al snel na haar ontwaken barst er een strijd los tussen de mensheid en uit het niets opduikende aliens. En alles wijst er naar dat Kira in het middelpunt staat van deze oorlog.

Kira begint aan een reis door de sterren naar planeten die nauwelijks of niet bekend zijn bij de mensheid, op zoek naar een manier om deze allesvernietigende oorlog te stoppen. Want de mensheid staat al vanaf het begin op verliezen en zij blijkt hun enige hoop te zijn op overleven.

Setting en liefdesbrief

Christopher Paolini heeft voor als setting dit boek het melkwegstelsel gekozen, met alles erop en eraan. Van grote planeten tot ruimtestations, slagschepen en ftl (faster than light) reizen. Het boek speelt zich af in het jaar 2257-2258, waarin de mensheid vanaf de aarde al hele delen van de (bekende) ruimte gekoloniseerd heeft. Kira zelf komt ook niet van de aarde, maar van een gekoloniseerde planeet. Hierdoor leer je mensen kennen die er soms wat anders uitzien. Het leven is dan ook niet hetzelfde als op aarde, iets waar Paolini goed over nagedacht heeft. De setting is groots waardoor het verhaal een episch gevoel krijgt. Kira reist duizenden kilometers tussen de sterren, waar je grote delen niets van meekrijgt. Kira moet namelijk in hibernatie om deze afstanden af te leggen, wat betekent dat ze ook veel slaapt.

Christopher Paolini heeft alles uit de kast getrokken voor dit boek. Enorm veel gave uitvindingen en zelfs het eerste contact met aliens, een oud en mysterieus ras dat al lang voor de mensheid door de ruimte reisde bestond. Paolini heeft duidelijk veel research gedaan en met veel natuurkundigen gesproken. Dit heeft hij gedaan omdat hij wilde dat de huidige natuurwetten bleven gelden terwijl er wel bepaalde dingen, zoals sneller dan licht reizen, mogelijk zou moeten zijn. Wat je daardoor krijgt in Slapen in een zee van sterren is een realistisch verhaal waarin theorieën uiteen worden gezet die voor ons in de echte wereld misschien ook wel mogelijk zouden zijn. Daarnaast wordt het weer pijnlijk duidelijk hoe arrogant de mensheid kan zijn in zijn expansiedrang. Wij willen als mensen alles hebben, en iets dat ons niet zint proberen we te vernietigen.

Dit is Christopher Paolini’s liefdesbrief aan sciencefiction en hij is daarin zeer geslaagd.

Snelheid

Als ik een minpuntje moet nemen van Slapen in een zee van sterren, is het de snelheid van het verhaal. Er waren veel stukken vol actie en spanning, waarna er vaak een rustiger moment kwam. Met die afwisseling is niets mis mee natuurlijk, ware het niet dat deze rustige stukken soms te lang duurden en ze je als lezer volledig uit het verhaal konden trekken. Dit geldt in grote mate voor de eerste 350 pagina’s. Het verhaal begint sterk, vloeit vlot voort tot er een moment van rust komt. Dat moment blijft te lang hangen waardoor het soms echt lastig was om mezelf aan te zetten om door te lezen.

Dit herhaalde zich zo en 350 bladzijde. Pas bij deel 4 (het boek is opgedeeld in 6 delen) nam de snelheid echt toe en liet die niet meer los tot het einde. Elk deel is wel zo opgebouwd dat je een begin hebt, wat redelijk rustig is, dan een midden deel wat zich ontzettend snel laat lezen, en dan tot slot een cooldown waarna het volgende deel begint. Overzichtelijk, maar soms toch te langzaam. Dit neemt niet weg dat het verhaal saai is, want dat is zeker niet zo. Christopher schreef een heel mooi epos met een interessante kijk op bepaalde gebeurtenissen en op de mensheid in het algemeen.

Conclusie

Christopher Paolini schreef een fantastisch epos over het eerste contact, expansiedrang, vriendschap en veel meer. Slapen in een zee van sterren is een enorm dikke pil met alles wat liefhebbers van het genre nodig hebben. Het boek bevat alle klassieke elementen uit het genre, plus een eigen Paolini sausje. Hierdoor zullen ook de fans van zijn fantasyserie de Erfgoed Cyclus hier van gaan genieten. Sterker nog, er zit zelfs een cameo van een personage uit de Erfenis serie in! Slapen in een zee van sterren heeft zo zijn minpunten, maar die doen niet onder voor het sterke verhaal en de goed uitgewerkte setting met al zijn spanning en sensatie. Christopher Paolini heeft wederom laten zien waarom hij een geweldige schrijver is die mee kan zuigen in zijn verhalen.

Slapen in een zee van sterren Boek omslag Slapen in een zee van sterren
Christopher Paolini
9789022590409
sciencefiction
Boekerij
oktober 2020
Paperback
880 pagina's

Gerelateerde artikelen

Geef een reactie

Delen

Avatar
Matthijs Schiltmans
Op 10 jarige leeftijd werd mijn interesse voor boeken en fantasy gewekt door Harry Potter en sindsdien heb ik heel wat afgelezen. een aantal persoonlijke favorieten van mij zijn: In de ban van de Ring (die ik inmiddels elk jaar herlees), Heugenis, Smart en het Sterrenzwaard, de Erfgoed cyclus De Dwergen van Markus Heitz. Als ik niet bezig ben met fantasy lezen, dan ben ik een spelletje aan het spelen, aan het schrijven of een film of serie aan het kijken. ik ben hoe dan ook dagelijks met fantasy bezig.

CONCLUSIE

Eindwaardering:

Meer van deze auteur

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Schrijf je in voor de FantasyWereld nieuwsbrief en blijf op de hoogte van het laatste nieuws en onze winacties

Recente reacties