Spiegels – Marina Theunissen

0
20

Omslag Spiegels

Spiegels wordt verteld vanuit een ik-perspectief door de ogen van Roy. Hij vormt samen met Fried, Toby en Imke de Kloefklappers, een clubje vrienden dat erg van voetballen houdt. Het liefst voetballen ze op het klaverveld naast het griezelige oude huis aan de Griezelsteeg. Wanneer het vakantie is, ontdekken ze dat het huis open is en ze besluiten er een weekje te gaan kamperen. Dan komt Bas, de stroper uit het naastgelegen bos, hun vakantie verstoren. Hij ontvoert Roy’s vrienden naar een magisch bos. Kan Roy dankzij een tocht door de geheimzinnige spiegels op zolder zijn vrienden redden? Zullen zijn vrienden er ooit achter komen welke lastige keuze hij hiervoor moest maken?

Verhaal
Het verhaal van Spiegels is eenvoudig opgezet: de vrienden gaan ergens logeren en komen in een andere wereld terecht. De sleutel naar die wereld zijn de vier gekleurde spiegels die op de zolder van het oude huis staan. Iedere spiegel heeft een rijmpje dat zijn kracht oproept. De spiegels laten de kinderen een stukje van zichzelf zien: hun grootste angst, hun hoop voor de toekomst, hun leven thuis en hun grootste zwakte. Hierdoor leren ze elkaar en zichzelf beter kennen.

Dit zou zelf al een mooi verhaal hebben gevormd. Marina Theunissen gaat nog wat verder en tovert met de spiegels een hele nieuwe wereld tevoorschijn, waar de kinderen in terecht komen. Hierdoor wordt het verhaal een beetje vol. Naast alle geheimen die de kinderen zelf hebben, het geheimzinnige oude huis en de gevaarlijke landloper die hun levens bedreigt, blijkt er ook nog eens een magische wereld te bestaan waar ze plotsklaps in terecht komen. Deze wereld komt pas ruim na de helft van het boek voor en er wordt zeer weinig uitleg gegeven; het lijkt alsof daar geen tijd meer voor was en dit is een gemiste kans. Nu hangt de magische wereld er namelijk maar een beetje bij – in vergelijking met de andere problemen, lijken gnomen en heksen er niet zo toe te doen. Wel blijft het meeslepend en tot het einde is het spannend, of Roy zijn vrienden kan redden.

Personages
De personages in Spiegels zijn vrij vlak. Wel is er duidelijk geprobeerd hen een diepere laag mee te geven. Allemaal hebben ze een probleem of een geheim. Het probleem van Roy, de ik-persoon staat centraal en hij moet hierdoor ook een moeilijke keuze maken. Roy is daardoor het enige personage met een ontwikkeling.

Roy en zijn vrienden zijn tien jaar oud; toch lijken ze vaak veel ouder. Het taalgebruik is op sommige momenten in het boek wat ouwelijk. Zo zegt Imke op een bepaald moment: “Ik weet niet of jij wel enig schaamtegevoel kent.” Dit klinkt erg volwassen voor een tienjarige. Wel zijn de zinnen kort gehouden, wat het lezen makkelijker maakt. Hierin sluit het boek wel aan bij de doelgroep.

Andere wereld
De wereld achter de spiegels is een heel andere wereld dan de onze. Roy maakt kennis met een gnoom, een aardmannetje, een heks en andere fantasiewezens. Toch lijkt hij geen moment verbaasd daarover. Zonder twijfel maakt hij gebruik van hun hulp om zijn vrienden te redden. Ook zij zijn niet onder de indruk van de nieuwe wereld of de magie van de spiegels.

Dit werkt nogal vervreemdend. De kinderen zijn nergens verbaasd of geschrokken. Wel zijn ze bang voor de stroper, maar ook daarbij gaan de gevoelens van bang naar dapper in een minuut. Hierdoor voelen de personages niet aan als echte kinderen. Als lezer blijf je hierdoor op afstand.

Conclusie
Spiegels is een spannend boek, maar de uitwerking laat te wensen over. Qua taalgebruik past het wel goed bij de doelgroep, maar de personages zijn niet echt goed uitgewerkt. De kinderen reageren niet altijd zoals je zou verwachten en het verhaal is erg vol. Hierdoor is Spiegels ondanks het taalgebruik, geen boek dat makkelijk wegleest.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here