Fantasiejagers 4: Droombeeld – Mel Hartman

0
9

Omslag Fantasiejagers 4: Droombeeld

Droombeeld is het vierde deel van de serie De fantasiejagers, maar kan ook zelfstandig gelezen worden.  De fantasiejagers zijn een groep mensen – voornamelijk ratiomensen –die opdrachten van de regering van Ratiowereld en de Raad van Emowereld krijgen. De groep dient de fantasiewezens die naar Ratiowereld ontsnappen terug te halen.

Goed geschetste personages
In Droombeeld maak je kennis met diverse personages. Je leert de fantasiejager en emomens Kate kennen en haar groep, bestaande uit Kalon (een vampier), Gehlen, Codie en Dille. Enkele hoofdstukken in het boek worden met – voor de fantasiejagers – onbekenden gevuld. Je hebt Emowezens die illegaal magische voorwerpen in Ratiowereld weten te slijten, wagens in Emowereld die nukken krijgen, ratiomensen die zich ineens massaal in Virtual Realityclubs begeven en diverse wezens die zich – onder invloed van de vortexen – anders gaan gedragen. Deze korte ontmoetingen storen niet. Elk personage wordt levendig genoeg voorgesteld. De emoties (of juist het ontbreken van) worden overal goed geschetst. Hierdoor kun je zelfs de kleinste personages geen platte karakters noemen.

In de rest van het werk volg je de verschillende fantasiejagers, zowel op het werk als privé. Van elk leer je de angsten kennen, terwijl je ook ziet waar een ieder zijn kracht uit weet te halen.

Variatie
Het boek bestaat uit korte hoofdstukjes van gemiddeld ongeveer zes pagina’s, maar de lengte in de hoofdstukken kent genoeg variatie. De kortste tellen drie bladzijdes, de langste telt er zestien. De variatie is ook op alinealengte en zinsniveau aanwezig. Hierdoor dartel je zonder moeite door het boek heen, terwijl de goede woordkeuze voor een stevige vangrail zorgt zodat je nergens de bochten uit schiet.

Prettige keuzes
De keuzes die Mel Hartman in Droombeeld maakt zijn prettig. Zo heeft ze voor twee totaal verschillende werelden gekozen die elk hun eigen, duidelijk afgebakende doel hebben. Niets roept vraagtekens op, omdat alles intern klopt. Bepaalde dingen zijn typisch Ratiowereld, andere dingen horen perfect bij Emowereld en de onderlinge band is helder. Wanneer de werelden langzaam elkaars rol over lijken te nemen, is het dan ook overduidelijk dat er iets goed mis is.

Extra’s
In Droombeeld laat Mel Hartman zien dat ze goed kan schrijven. Alle basiselementen – de peilers van het werk – staan als een huis. Het lezen van dit boek is een waar genot, maar toch is het niet meer dan dat. Na het wegleggen van het boek blijft het verhaal zelf wel in de diepe krochten van je geheugen hangen, maar het geeft niets extra’s. Je blijft niet nakauwen over de thema’s of personages. Misschien komt dit juist doordat het werk zo vakkundig is geschreven. Juist doordat je nergens vraagtekens bij zet. Want wat blijft beter hangen dan een onbeantwoorde vraag?

Helder
Droombeeld is een vakkundig in elkaar gedraaid werk. De wereld en de personages worden helder geschetst en als lezer weet je altijd en overal waar je aan toe bent, terwijl je, dankzij de prettige schrijfstijl, door het boek heen raast.

 

 




Fantasiejagers 4: Droombeeld

Mel Hartman | Kramat | 2011

De fantasiejagers: een groep mensen met uiteenlopende gaven die een opdracht krijgen van de regeringen van Ratiowereld en emowereld. Ze worden ingezet bij het opsporen van niet-menselijke wezens uit de droomwereld die onze wereld betreden.

Beide werelden lijken op hun kop gezet. In onze wereld worden er illegaal magische voorwerpen verkocht en komen de mensen meer in contact met hun gevoelens. In tegenstelling tot de droomwereld waar de bewoners zich juist afstandelijker en lustelozer gedragen. Bovendien verschijnen er overal vortexen die chaos en paniek verspreiden. En waar is de Raad? Wanneer de problemen ook nog eens de fantasiejagers persoonlijk treffen, lijkt de toestand hopeloos.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here