Schitterende Wereld – Mel Hartman

0
25

Omslag Schitterende Wereld

In haar nieuwste verhalenbundel Schitterende Wereld legt Mel Hartman meer dan ooit de nadruk op de wetenschap. Zoals duidelijk wordt in het door haar geschreven voorwoord tot de bundel is de wetenschap haar grootste inspiratiebron tot het schrijven van sciencefiction en nodigt ze de lezer uit om ‘out of the box’ te denken. De inspiratiebron van de twaalf gepubliceerde verhalen zijn de theorieën van zes wetenschappers (Rupert Sheldrake, Oliver Sacks, Stephen Toulmin, Freeman Dyson, Daniel C. Dennett en Stephen Jay Gould). Slaagt Hartman erin om zelf ‘out of the box’ verhalen te schrijven?

Vlotte pen, traditionele, evenwaardige verhalen
In een vertelvorm als het kortverhaal waarin je gemakkelijk kunt experimenteren, kiest Hartman voor de traditionele verteltrant. De verhalen zijn zonder al te veel zijsprongen geschreven, waardoor je al snel de clou van het verhaal te weten kunt komen.

Als verhalenteller pur sang weet Hartman de lezer toch in te palmen. Een lezer die al eerder romans van Hartman las  (de reeks De Fantasiejagers en roman Manon Maxim verschenen bij Kramat) weet wat hij of zij kan verwachten: zinnen zonder al te veel franjes, elk woord onderstreept de actie. Geen enkel momentje van saaiheid. Geen enkel momentje waarbij je niet aarzelt om het blad zo snel mogelijk om te draaien. Hartman weet hoe ze een verhaal op een korte manier kan brengen.  Verder lovenswaardig is de redactie van uitgeverij Parelz. Weinig fouten en een uiterst zorgvuldige opmaak zorgen dat elk kundig geschreven verhaal tot zijn recht komt.

De twaalf verhalen in deze bundel zijn elkaar evenwaardig. Hartman houdt een vrij constant niveau aan, waardoor geen enkel verhaal een inzakking is, maar er ook geen top aan te geven is. Het openingsverhaal Herinneringen op een theorie van Rupert Sheldrake zet de trend. Een kwalitatief verhaal met een interessante theorie. Hartman creëert interessante conflicten die beleefd worden door redelijk uitgewerkte personages. Zo’n twaalf verhalen na elkaar leveren een interessante verhalenbundel die een plezier is om te lezen.

Denken
Hoewel Mel Hartman geen al te zwaar beladen onderwerpen neemt, slaagt ze er toch in de lezer aan het denken te zetten. Met een bedrieglijk lichte vertelstijl lijkt het alsof we ons wanen in een gewoon spannend thrillertje, maar er is telkens meer. Op de achtergrond, de ene keer duidelijker dan de andere keer, sluimert een theorie van een wetenschapper. Hartman denkt deze verder door, weliswaar op een fictieve manier. Veel van wat er in Hartmans verhalen staat, lijkt mij zo goed als onmogelijk, maar toch zet de auteur de lezer aan het denken. Vragen als ‘hoever kan de wetenschap gaan?’ duiken geregeld op.

Met al de verhalen in Schitterende Wereld haalt ze interessante onderwerpen naar boven die je aan het denken zetten. Zoals al gezegd behandelt Hartman de theorieën van zes wetenschappers. Elke theorie geeft ze twee verhalen waardoor je van zes ‘hoofdstukken’ zou kunnen spreken. Voor de leken (waaronder ikzelf) wordt er voor elke twee verhalen een korte, maar nodige inleiding gegeven. Ze zijn niet zwaar en er is nauwelijks sprake van vakjargon. Hierdoor wordt de niet-wetenschapper toch iets wijzer en verschaft Mel Hartman de nodige achtergrond die nuttig is bij het lezen van de verhalenbundel.

Conclusie
Mel Hartmans Schitterende Wereld is een ode voor de wetenschap. Ondanks dat de verhalen in een vrij traditionele vorm zijn gegoten, zetten ze de lezer wel aan tot nadenken. In Schitterende Wereld schetst Hartman kort enkele – volgens haar – boeiende theorieën die dan door de auteur verder worden doorgedacht in de wereld. De lezer zal zich niet vervelen bij het lezen van deze twaalf verhalen. Tot slot maakt de zorgvuldige redactie van uitgeverij Parelz deze bundel helemaal af.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here