De wilde heks 4: Bloedzussen

0
141

Omslag De wilde heks 4: BloedzussenHet is Clara’s dertiende verjaardag, en voor wilde heksen is dat een heel bijzonder moment. Elke wilde heks legt namelijk op de nacht na haar dertiende verjaardag de dertienjaarsproef af. In die nacht komt er een dier naar ze toe met een opdracht die ze moeten uitvoeren om een volwassen wilde heks te kunnen worden. Maar tijdens Clara’s dertienjaarsnacht komt er niet één dier naar haar toe: nee, alle dieren uit het bos komen haar om hulp vragen. Het is duidelijk dat er iets helemaal mis is in de wildeheksenwereld. Maar hoe moet Clara haar opdracht uitvoeren als ze niet eens weet wat er aan de hand is?

Dat is het begin van een spannende zoektocht naar de waarheid. Samen met haar tante Isa gaat Clara langs de ravenmoeders en langs een bloedzuigerheks, maar ze lijkt geen steek verder te komen. Als tot overmaat van ramp haar vader ook nog eens verdwijnt, beseft Clara dat er actie moet worden ondernomen, en wel gauw ook. Maar hoe dan? Waar komen toch al die enge bloedzuigers vandaan? En waarom wil haar moeder niet hebben dat Clara een wilde heks wordt? Eén ding is in elk geval duidelijk: de avonturen in dit vierde deel van De wilde heks zullen Clara’s leven voorgoed veranderen.

Een niet zo normale verjaardag
Net als de eerdere boeken in Lene Kaaberbøls kinderboekenserie De wilde heks begint ook Bloedzussen meteen weer razend spannend. Het is dan wel Clara’s verjaardag, maar in haar wereld gaat niets zoals het hoort, hoe hard Clara ook haar best doet. En dat is misschien ook wel te verwachten als je je verjaardag bij een wilde heks thuis viert, in het gezelschap van nog veel meer wilde heksen. Het enige nadeeltje? Clara’s vader is er ook, en die weet helemaal niets van zijn dochters wildeheksenleven, iets wat Clara maar al te graag zo wil houden. Maar dat blijkt lastiger dan gedacht met alle vreemde dingen die er gebeuren…

Het verschil tussen de wildeheksenwereld en de ‘normale’ wereld lijkt in dit vierde deel een belangrijk thema te zijn. Clara doet haar best om beide werelden gescheiden te houden, maar ontdekt langzaam maar zeker dat dat gewoonweg niet mogelijk is. Waar ze aan de ene kant nog dolblij is dat ze een superdeluxe StarPhone voor haar verjaardag krijgt, verdwijnt haar interesse in die telefoon algauw als ze beseft wat er van haar verwacht wordt tijdens de dertienjaarsproef. Het is erg leuk om te zien hoe Clara zich steeds meer ontwikkelt tot een echte wilde heks en haar gaven ook steeds meer onder controle krijgt, al blijft het nog steeds wel een beetje vaag hoe de wildeheksenwereld en de ‘normale’ wereld nou eigenlijk met elkaar verweven zijn.

Door elke keer weer nieuwe verhaallijntjes naar voren te halen, blijft Kaaberbøls serie superspannend en origineel, en vormt elk boek op zich eigenlijk een soort op zichzelf staand verhaal.

Steeds meer informatie
Wat erg leuk is aan deze serie, is dat Lene Kaarberbøl door haar hele boekenserie heen dezelfde spanning en filmische schrijfstijl weet aan te houden, maar toch ook steeds weer met nieuwe verhaallijnen en achtergrondinformatie weet te komen. Zo doken we in het vorige deel in Chimaera’s geschiedenis, en deze keer is het de beurt aan de achtergrond van Clara’s moeder en haar zus Isa. Het bleef altijd een beetje vaag waarom Clara’s moeder zo’n hekel heeft aan haar zus, maar daar blijkt ze toch een goede reden voor te hebben. Door elke keer weer nieuwe verhaallijntjes naar voren te halen, blijft Kaaberbøls serie superspannend en origineel, en vormt elk boek op zich eigenlijk een soort op zichzelf staand verhaal.

Toch moet ik toegeven dat je hierdoor soms ook een beetje het overzicht op het overkoepelende verhaal kwijtraakt. Er wordt vrij weinig herhaald en doordat het boek zo spannend is en zo snel weg leest, lees je algauw over dingen heen in je vaart om bij het volgende hoofdstuk te komen. Deel vier is daardoor, net zoals het tweede deel, een beetje verwarrend. Wat is nou bijvoorbeeld Clara’s proef? Wie is die Bravita Bloedling die steeds weer opduikt en blijkbaar ook iets te maken heeft met Clara’s vorige vijand, Chimaera? En wat is Clara’s band met Viridian? Dat blijft allemaal nog wat vaag, en ook al doet het niets af aan de spanning in het verhaal, toch mogen deze verbanden wat mij betreft nog wel wat duidelijker uitgelegd worden. Als ik ze als volwassen lezer al niet helemaal kan volgen, kan ik me voorstellen dat het voor jonge lezers al helemaal lastig kan worden.

Conclusie
Na De wraak van Chimaera, het razend spannende derde deel in de serie, is Bloedzussen weer net iets verwarrender en lastiger te volgen. Lene Kaaberbøl komt wederom met een spannend en origineel verhaal dat supersnel wegleest, en ook al worden er zeker wat antwoorden gegeven, toch roept dit vierde deel eigenlijk vooral meer vragen op, zeker na de enorme cliffhanger op het einde. Hopelijk springt Kaaberbøl daar in het volgende deel op in, al zullen we daar helaas nog wel een jaartje op moeten wachten.

RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Vorig artikelKate Prospero 2: Blauwe maan
Volgend artikelHarteloos – Marissa Meyer
Marije behoort tot de Harry Potter-generatie en het is daarom ook niet gek dat de boeken over de tovenaarsleerling, die meteen haar eerste kennismaking met de wereld van fantasy waren, nog steeds haar lievelingsboeken zijn. Ondertussen heeft ze de rest van de fantasywereld ook ontdekt. Ze is dol op het lezen van young adult-boeken, dystopische verhalen, epische fantasy en eigenlijk alle kinderboeken waar ook maar een beetje magie in voorkomt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here