De vergiftigde gave – Melinda Salisbury

0
218

Twylla is bijzonder. Met haar rode haar en bloedrode jurken is ze bovendien ook een hele verschijning in het kasteel. Ze wordt als de pest gemeden door iedereen die niet van koninklijke bloede is, want als zij haar aanraken, gaan ze op een verschrikkelijke manier dood. Dat komt omdat Twylla de Incarnatie van Daunen is, de dochter van de goden Dæg en Næht. Ze heeft de gave om het dodelijke gif dageraadschade te drinken zonder dood te gaan, met als resultaat dat haar huid giftig wordt voor iedereen die haar aanraakt. Alleen de koninklijke familie is veilig, want zij zijn door de goden uitverkoren om te heersen…

De koningin gebruikt Twylla als een middel om gevangenen en verraders te executeren en daar heeft Twylla het ontzettend moeilijk mee. Ze heeft het idee dat ze haar eigen leven niet meer in de hand heeft, want familie heeft ze niet meer en bovendien zal ze moeten trouwen met kroonprins Merek, die ze eigenlijk helemaal niet kent. Dan krijgt ze een nieuwe wachter, Lief, die haar hele wereld op zijn kop zet. Maar hoe kan je van iemand houden als je die persoon niet eens aan kan raken?

Prachtige wereld
De vergiftigde gave vormt het eerste deel van een trilogie met ontzettend mooie covers. Die mooie buitenkant lijkt een afspiegeling te zijn van de wereld die zich tussen de pagina’s van het boek bevindt. Het verhaal doet erg historisch aan, maar met een bovennatuurlijk tintje. Religie is een erg groot thema in het verhaal en dat komt ook op meerdere manieren goed naar voren. Zo is Twylla’s moeder de Zondeneter: iemand die allerlei maaltijden eet met ingrediënten die zonden representeren die op de uitvaartceremonie bovenop de grafkist staan om te zorgen dat de overledene zondenvrij het hiernamaals kan betreden. Het is alleen erg jammer dat we zo weinig meekrijgen van het Zondeneten in dit eerste deel. Hopelijk komen we daar meer over te weten in de volgende delen!

Hoewel de wereld allesbehalve perfect is, slaagt Salisbury erin om ons te betoveren met haar omschrijvingen. Twylla mag dan wel zowat een gevangene aan het hof zijn, toch leer je de wereld door haar ogen waarderen en zorgt de beeldende schrijfstijl ervoor dat we die wereld bovendien ook nog heel levendig voor ons kunnen zien.

De mooie buitenkant lijkt een afspiegeling te zijn van de wereld die zich tussen de pagina’s van het boek bevindt.

Tempo en geloofwaardigheid
Helaas zorgen de beschrijvingen van Salisbury ervoor dat het tempo erg laag ligt, en aangezien er in de eerste helft van het boek ontzettend weinig gebeurt, is het wat moeizaam om door het verhaal te komen. In de tweede helft komt het plot echter in een stroomversnelling, waardoor je het boek dan toch plotsklaps uit hebt. Wellicht kwam het verhaal moeilijk op gang doordat Salisbury de lezers bekend wilde laten worden met Twylla’s wereld, en zullen we hier geen last meer van hebben in de andere twee delen in deze trilogie.

Hoewel de wereld erg geloofwaardig overkomt, komt het plot juist vrij ongeloofwaardig over. Dan heb ik het vooral over de relatie tussen Twylla en Lief. Twylla maakt vaak erg onverstandige keuzes en het is een wonder dat Lief überhaupt wachter heeft kunnen worden, want hij bakt er op veel fronten helemaal niets van. Een pokerface zou een handige eigenschap voor een wachter met een mening kunnen zijn, maar die heeft hij totaal niet. Verder bewaakt hij Twylla ook niet, maar moedigt hij haar juist aan om alle regels te breken, wat Twylla elke keer een ontzettend goede suggestie lijkt te vinden.

Conclusie
Wil je een leuk historisch fantasyboek lezen, maar vind je het niet erg dat de personages niet goed nadenken over hun acties? Dan zal je De vergiftigde gave waarschijnlijk erg leuk vinden. Het taalgebruik is erg simpel, maar het verhaal loopt in het begin nog vrij stroef doordat er zo weinig gebeurt. Aan het eind komt het verhaal gelukkig in een stroomversnelling en dan ben je er zo doorheen. De wereld die Salisbury heeft gecreëerd is erg mooi en nodigt uit tot verder lezen. Ik ben erg benieuwd of het tweede deel een wat hoger tempo zal hebben en of het Zondeneten wat meer aan bod zal komen, want dat is een erg intrigerend onderdeel van de wereld.

[product_page sku=”9789044828740″]

De vergiftigde gave
Melinda Salisbury
Clavis
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Avatar
Alexandra heeft door het lezen van fantasyboeken ontelbare levens geleid. Zo heeft ze samen met Harry, Ron en Hermelien boterbier gedronken in De Drie Bezemstelen en volgde ze Katniss Everdeen op de voet door arena's vol moordenaars. Ze heeft niet alleen een zwak voor fantasy, maar ook een grote liefde voor sciencefiction en klassieke horrorverhalen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here