De Anderen 4: Grijze ogen – Anne Bishop

0
119

Als fantasylezer krijg je bovengemiddeld vaak met series te maken, maar daar zitten ook een aantal ergernissen aan vast. Denk bijvoorbeeld aan gebrekkige vertalingen, waardoor de namen van personages ineens zijn veranderd, of aan een uitgeverij die halverwege de serie besluit van hardcover op paperbacks over te stappen. En dan is er natuurlijk de frustratie die met stip op de eerste plaats staat: het stopzetten van nog lopende series. Gelukkig heeft uitgeverij De Fontein een betere oplossing gevonden voor De Anderen van Anne Bishop. In het voorjaar van 2016 is namelijk een succesvolle crowdfundingsactie gestart om het vierde deel toch te kunnen publiceren!

Hoeveel mens heeft de wereld nodig?
Aan het einde van het derde deel heeft de mens een gevaarlijke grens overschreden. Niet alleen voor de gedaanteverwisselaars in de Stadsparken, maar ook voor de gevaarlijkere Terra Indigene uit de Wildernis is de maat vol. De vraag is nu hoeveel mensen er eigenlijk nodig zijn voor de wereld, of kunnen de oorspronkelijke aardbewoners ook prima zonder? Het is aan Meg en Simon om hier een antwoord op te geven, maar zij moeten hun woorden zorgvuldig kiezen: de Terra Indigene zijn geïntrigeerd door de manier waarop er in het Stadspark van Lakeside wordt samengewerkt, maar hun geduld met het ‘slimme vlees’ begint aardig op te raken…

In eerste instantie lijkt het vierde deel een herhaling van bekende zetten, maar iets voorbij de helft slaat dit om en is het héél moeilijk het boek weer weg te leggen.

Meer van hetzelfde, totdat…
Grijze ogen start met een belangrijke vraag, maar de Terra Indigene geven de ‘roedel’ in het Stadspark van Lakeside relatief veel tijd om hierover na te denken. Tenminste, er is genoeg tijd om een half boek lang op dezelfde manier voort te kabbelen. In eerste instantie lijkt het vierde deel dan ook een herhaling van bekende zetten: Meg worstelt met het wel of niet snijden voor een profetie en de manier waarop de andere bloedprofeten moeten worden verzorgd, terwijl de Mensen Altijd Eerst-beweging nog steeds rottigheid uithaalt. De mensen die voor het Stadspark werken worden daarbij steeds meer uitgestoten, en zoeken langzamerhand de bescherming van de Anderen op.

Intussen beginnen Meg en Simon wat beter te beseffen wat ze voor elkaar voelen, maar dat gebeurt nog steeds op hun kenmerkende langzame tempo. Meer van hetzelfde is op zich ook niet vervelend, maar wie hoge verwachtingen had door het einde van het derde deel moet in eerste instantie nog even geduld oefenen. Het is pas iets voorbij de helft van het boek, zo vanaf blz. 300, dat die langverwachte omslag plaatsvindt: en dan is het héél moeilijk het boek weer even weg te leggen. Het eerdere gebrek aan actie wordt ruimschoots goedgemaakt en eindelijk komt er een reactie uit de Wildernis… Wat daar precies woont, krijgt nu ook iets meer vorm: Bishop laat weer nieuwe facetten zien van haar indrukwekkende wereld.

Conclusie
Grijze ogen komt wat traag op gang, maar zodra het verhaal echt op stoom komt is het moeilijk om het boek weer weg te leggen. Wat in eerste instantie op meer van hetzelfde lijkt, loopt zo toch nog uit in razend spannende actie en sensatie. Gelukkig hoeft er opnieuw niet lang op het laatste deel te worden gewacht: Witte kaarten verschijnt in juli 2017, deze keer zonder crowdfunding.

[product_page sku=”9789026142154″]

De Anderen 4: Grijze ogen
De Anderen 4
Anne Bishop
9789026142154
Fontein

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.