De Godenoorlogen 2: De witte vlam – Richard Schwartz

0
300

Richard Schwartz heeft met zijn serie Het geheim van Askir veel fans gekregen. Met het eerste deel van De GodenoorlogenDe Roos van Illian, heeft hij hier een fantastisch vervolg aan gegeven, met een aantal bijzonder schokkende gebeurtenissen. Zo ligt het lichaam van Havald nog steeds in een soort eeuwige slaap in de tempel en zijn banzwaard is verdwenen. Het enige wat Havald nog kan redden is de terugkeer van zijn zwaard. Maar ook voor de andere personages zijn er genoeg problemen… Hoe gaat het bijvoorbeeld verder met Leandra? Weet zij de kroonstad te bereiken? En wat is er allemaal gaande in Illian? De necromantenkeizer Corvulus blijkt zijn zaakjes goed geregeld te hebben: de een na de andere tegenstander komt op de brandstapels van de Witte Vlam te staan. Wat kan het tij keren?

Schrijfstijl
Net als deel 1 is ook dit deel niet vanuit Havald geschreven, Havald ligt immers “dood” in de tempel. Het blijft toch wennen om de boeken van Schwartz zo te lezen. Het tempo is ook niet helemaal in de stijl van de eerste serie van Schwartz. Na deel 1 zou je verwachten dat het verhaal in De witte vlam lekker vlot verder gaat, zoals we van Schwartz gewend zijn. Helaas is dit niet helemaal het geval. Het lijkt er soms een beetje op dat Schwartz de handrem er op houdt, het komt allemaal maar traag op gang. Als het verhaal echter loopt, wordt je desalniettemin helemaal meegesleept en ben je ook snel geneigd dit Schwartz te vergeven.

In de boeken van Schwartz zijn geen simpele, oppervlakkige gesprekken te vinden, maar blijven ze altijd levendig.

Wat daarbij wel weer perfect is uitgevoerd, zijn de dialogen. Zoals in de recensie van De Roos van Illian al gezegd is, is het uitschrijven van dialogen een van de sterkste punten van de auteur. Gesprekken komen bij hem echt te leven. In de boeken van Schwartz zijn geen simpele, oppervlakkige gesprekken te vinden, maar weten de personages lange, diepgaande en zeer interessante gesprekken te voeren, zonder de lezer af te schrikken. Dit is echt een grote kracht van hem.

In De witte vlam worden ook de personages weer verder uitgediept. Je leert ze echt goed kennen, waardoor het verhaal veel meer gaat leven. Je krijgt aan sommige personen een hele grote hekel, terwijl je van andere personen gaat houden. En de personages blijven je met hun beslissingen ook verbazen, wat het boek minder voorspelbaar (en daardoor leuker) maakt!

Legertechnisch
In de recensie van De roos van Illian gaf ik al aan dat ik er persoonlijk lastig blijf vinden om alle legerdisciplines te doorgronden en te begrijpen, in dit deel blijft dat gevoel. Hoewel Schwartz het heel gedetailleerd heeft uitgezocht (misschien iets te gedetailleerd), blijft het toch wat onduidelijk. Elke keer als er weer een ander onderdeel van het leger wordt benoemd zie ik dat als een storende onderbreking en ga ik weer nadenken over hoe het ook al weer zat. Onder welk onderdeel valt het? Welke discipline is dit ook al weer? Dit hinderde helaas mijn leeservaring. 

Conclusie
Hoewel De witte vlam langzaam op gang komt, is het een erg goed boek. Op het einde wordt je gelukkig voldoende beloond met de nodige hoeveelheid actie. De personages zijn weer super uitgewerkt, de dialogen kloppen allemaal en het verhaal leest gewoon goed weg. Ik ben zeer benieuwd wat Schwartz voor ons in petto heeft in deel 3 van De Godenoorlogen

[product_page sku=”9789024569359″]

De Godenoorlogen 2: De witte vlam
De Godenoorlogen 2
Richard Schwartz
9789024569359
Luitingh Sijthoff

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here