De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine – Ransom Riggs

0
22

Omslag De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine is een Young Adult boek van de Amerikaanse schrijver en filmmaker Ransom Riggs. Het boek verhaald over de jonge Jacob, die al van kinds af aan prachtige verhalen te horen krijgt van zijn grootvader. De oude man beweert in een weeshuis gewoond te hebben vol kinderen met bijzondere krachten. Op een dag komt grootvader bruut aan zijn eind. Jacob gaat op onderzoek uit op het eiland in Wales waar het vermeende woonhuis stond tijdens de tweede wereldoorlog. Wat volgt is een avontuur van 378 pagina’s doorregen met antieke foto’s.

Een oogstrelende uitgave
Voor zo ver boeken een visueel visitekaartje hebben, heeft dit boek het helemaal. Een voorkaft die de interesse prikkelt, ouderwets aandoende bladzijdes en zeer interessante foto’s. Laat er geen twijfel over bestaan dat dit een prachtige uitgave is. Het zou in dit geval geen schande zijn om een boek te beoordelen op haar kaft.

Het verhaal
Van jongs af aan is Jacob al erg hecht met zijn grootvader. Het is goed merkbaar dat de hoofdpersoon erg tegen zijn opa opkijkt. Zelfs de paranoïde neigingen van opa Portman doen nauwelijks af aan het respect dat Jacob voor zijn grootvader koestert. Op de avond dat Opa Portman sterft, geeft hij Jacob een onduidelijke laatste boodschap. Om het nog erger te maken, verschijnt er een monster ten tonele.Al snel word hem een acute stressreactie aangepraat en is hij op weg naar het eiland waar zijn opa als kind met de vermeende bijzondere kinderen woonde.

Het verhaal kent een aantal interessante en onverwachte plotwendingen (die je achteraf gezien wel aan had kunnen zien komen.) De grote conclusie over het plan en de motieven van de schurken is helaas wat cliché. Dat doet echter niets af aan het geheel. Halverwege het boek komt er veel informatie op de lezer af, en dat is vreemd genoeg welkom, want tegen die tijd zwemt de lezer al een tijd in de vragen. Daardoor mist het middenstuk wel iets aan spanning. Dat maakt het laatste deel van het boek weer goed. Er gebeuren ontzettend veel dingen die allemaal op hun plek vallen. ( Bijna) Alle vragen worden voor het einde beantwoord.

Een sterk punt van het boek is dat je kijk op de bijzondere kinderen regelmatig veranderd. Op sommige momenten kan de lezer zich oprecht afvragen of alles wel zo rooskleurig is als het eerste gezicht doet blijken. De plot voelt vertrouwd en echt aan. Daarnaast heeft het verhaal haar eigen unieke sfeer die wisselt tussen de dag van vandaag en het leven aan het begin van de tweede wereldoorlog. Het boek heeft een open einde dat eigenlijk al aangeeft dat er een vervolg gaat komen.

De schrijfstijl
Riggs heeft een extreem creatieve schrijfstijl die uitmondt tot een waar schilderij van woorden. Voor enkelingen is het op sommige momenten mogelijk iets te. Maar voor degenen die van leuke beschrijvingen houden is het genieten. Voorbeeld:

“Maar voorbij dat alles, boven alle huizen, velden en schapen die als kleine wolkjes suikerspin rondschuifelden, zag ik in de verte tongen dichte mist die de heuvel likten, daar waar deze wereld eindigt en de andere begint.”

Riggs slaagt erin zijn lezers te grijpen en aan het verhaal te kluisteren. De lezer gaat razendsnel door de bladzijdes heen en wordt niet afgeleid door onnodige bijzaken.

De foto’s
Oorspronkelijk zou dit een fotoboek worden. Riggs is een fervent verzamelaar van foto’s en struinde jarenlang vlooienmarkten en degelijke af om bijzondere kiekjes bijeen te sprokkelen. Op advies van een redacteur maakte hij er uiteindelijk een verhaal van. Collega verzamelaars hielpen hem daarbij aan meer foto’s. Aan de hand van deze bijzondere plaatjes schreef hij het verhaal. Elke foto heeft wel iets merkwaardigs, excentrieks, grappigs of soms zelfs iets engs te ontdekken. De plaatjes zijn naadloos door het verhaal geregen en zorgen samen met de tekst voor een geheel.

De kinderen
De kinderen uit de titel zijn van het begin tot het einde een rode draad door het verhaal. Ze hebben allemaal hun eigen unieke gave; de reden dat ze in het huis van mevrouw Peregrine zitten. Ver en veilig weg van de boze werkelijkheid en van de monsters die hen willen grijpen . De kinderen lijken in sommige gevallen gebaseerd op klassieke en mythologische wezens en krachten. Zo is er een meisje met een tweede mond verstopt in haar hals die veel weg heeft van de Japanse Futakuchi-onna. En het belangrijkste vrouwelijke personage bezit de gave van pyrokinese zoals populair gemaakt door Stephen Kings Vuurstarter en in Hellboy.

Personages
Onze zestienjarige held Jacob is een heerlijke puber. Rebels en met scherpe randjes. Zijn soms ietwat sarcastische houding zorgt goed voor een komische noot in het verhaal. Zijn vader is ook een goed personage en het anker dat Jacob met het heden en de werkelijkheid verbindt. Natuurlijk is er ook een meisje: de sterke en achterdochtige Emma. Elk personage heeft zijn of haar bijdrage aan het verhaal en komt terug in de foto’s waarmee onze held is opgegroeid.

Vervolg en film
Er is een vervolg in de maak. Helaas is er nog erg weinig over bekend. Nog geen titel of wat dan ook. Noch is het te zeggen hoeveel boeken er uiteindelijk volgen. Tevens zijn de filmrechten verkocht aan 20th Century Fox. Het is dus niet ondenkbaar dat we dit kunstwerk over enkele jaren op het witte doek kunnen bewonderen. Geruchten gaat dat Tim Burton de regie voor deze film op zich zal nemen.

Conclusie
De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine is net zo bijzonder als de titel doet vermoeden. Het diepgaande verhaal met zijn mooie beschrijvingen en foto’s, maken dat dit boek moeilijk naast je neer te leggen is. Een aanrader voor jong en oud.




De Bijzondere Kinderen van Mevrouw Peregrine

Ransom Riggs | Clavis | 2011
Originele titel: Miss Peregrine's Home for Peculiar Children

Een mysterieus eiland. Een verlaten weeshuis. Een vreemde verzameling bizarre fotos. Als kind had Jacob een speciale band met zijn grootvader, die hem bizarre verhalen vertelde over zijn jeugd en die een collectie vreemde foto’s van bijzondere kinderen bezat. Na het tragische verlies van zijn grootvader reist de zestienjarige Jacob naar een afgelegen eiland in Wales, waar hij de ruïnes ontdekt van een verlaten tehuis voor kinderen. Wanneer Jacob de verlaten kamers van het tehuis verkent, blijkt dat de kinderen van het tehuis meer dan alleen bijzonder waren. Misschien waren ze wel gevaarlijk. Misschien was er een goede reden om hen geïsoleerd op het eiland te laten wonen. En misschien zijn ze nog steeds in leven…


Subgenres: , Trefwoorden: ,

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here