In juni verschijnt alweer het vierde boek in Taran Matharu’s fenomenale Summoner-serie: de prequel De Outcast. Deze zal zich dus voor de verhalen van De Nieuweling, De Edele en De Strijdmagër afspelen. Genoeg reden dus voor ons om heel erg blij te zijn dat deze Britse schrijver naar Nederland kwam voor de derde editie van YALFest. Net als vorig jaar mochten we alle auteurs een paar vragen stellen, en dus vroegen we de 28-jarige Taran Matharu naar zijn inspiratie, mythen en legenden, en zijn allernieuwste verhaal: The Chosen.

Op je 22ste ben je begonnen met het schrijven van Summoner. Waar kwam je inspiratie voor deze serie vandaan?

Veel mensen zeggen dat je het boek zou moeten schrijven dat je graag zou willen lezen, en ik was dus op zoek naar een bepaald boek. Ik liep een boekwinkel binnen met een idee van een boek dat ik wilde lezen, maar het bestond niet, dus besloot ik het zelf te schrijven. Het werd eigenlijk een soort mix van alles waar ik van houd binnen de fantasyliteratuur. En toen de recensies binnenkwamen, bleken veel mensen het te omschrijven als een mix van Harry Potter, The Lord of the Rings en Pokémon. Ik denk dat dat een goede vergelijking is. Ik ben er in elk geval erg blij mee.

De Nieuweling was je eerste boek. Wat vind je ervan dat je eerste verhaal nu in zo veel verschillende talen te lezen is?

Ik geloof dat het er inmiddels al vijftien zijn. Ik zag dat onlangs de Deense rechten ook al verkocht zijn, dus er komen zo nu en dan nog steeds nieuwe vertalingen binnen. Ik vind het echt heel cool. Mijn favoriete vertaling is de Portugese, aangezien ik half Braziliaans ben en niet iedereen in mijn Braziliaanse familie goed Engels spreekt, waardoor ze mijn boek niet konden lezen. Mijn oma van 94 geloofde bijvoorbeeld niet dat ik een echte schrijver was, totdat ik zei dat ze naar de Braziliaanse boekhandel kon gaan en mijn boek daar zou zien liggen. Pas toen drong het tot haar door. Dat was dus erg leuk. De Nederlandse editie is volgens mij één van de mooiste edities, omdat hij geen stofomslag heeft en de uitgeverij de originele cover heeft gebruikt.

Is het geen vreemd gevoel dat je je eigen verhaal in die vertalingen niet kunt lezen?

Ja, best wel. En dan is Nederlands ook nog een van de moeilijkere Europese talen, als je het vergelijkt met Engels, dus ik begrijp er echt helemaal niets van. Het Duits begrijp je zo nu en dan nog wel, maar de Nederlandse vertaling is echt onleesbaar voor mij. Alleen de namen herken ik, dus dat is wel cool. En ik weet dat de vertaler het woord ‘summoner’ heeft gehouden, want blijkbaar klinkt de Nederlandse vertaling van dat woord niet zo mooi.

Je boeken zijn geïnspireerd door gebeurtenissen uit de geschiedenis en op verschillende mythen en legenden. Ging het schrijven van je boeken gepaard met veel onderzoek?

Jazeker. De technologie in de serie loopt ongeveer gelijk met die van de 16de/17de eeuw, op het moment dat er vuurwapens in omloop kwamen. Dat is eigenlijk wel mijn favoriete tijdsperiode, omdat je nog steeds zwaardgevechten en pijl-en-bogen hebt, maar je hebt ook wapens en kanonnen en veldslagen en formaties, dus dat vond ik een erg coole mix. Maar ik moest wel onderzoek doen naar hoe die wapens werkten en hoe er in die periode oorlog gevoerd werd, wat erg interessant was. En dan zit er ook nog veel mythologie in de boeken. Veel van de demonen zijn gebaseerd op mythologische wezens van verschillende culturen. Zo heb je bijvoorbeeld de Nanaue, een mythologisch wezen uit Hawaï, dat eigenlijk een soort landhaai is: een haai met benen. Die vond ik erg cool, dus die kwam in de boeken. Dus ik heb veel tijd besteed aan het onderzoeken van mythologieën van verschillende culturen: Japans, Hawaïaans, Indiaans, Russisch, Pools. Noem het maar op en ik heb het onderzocht. Ik heb de coolste wezens ertussenuit gepikt en in mijn boeken verwerkt. Ik geloof dat er nu al meer dan honderd demonen in mijn wereld leven. Ze komen niet allemaal voor in de boeken, maar leven eerder in de wijdere wereld eromheen, maar ze hebben een beschrijving in de appendix. Binnenkort komt er een companion guide uit met daarin alle demonen, inclusief illustraties en stambomen.

De demonen heb je dus gecreëerd door allerlei stukjes uit onze eigen wereld bij elkaar te voegen. Is dat ook de manier waarop je de wereld van Summoner hebt gecreëerd, want het lijkt een behoorlijke uitdaging om zo’n enorme wereld te bedenken!

Een groot gedeelte is vooral fantasie, hoe mijn idee van een fantasiewereld eruit zou zien. Ik wilde sowieso dat er verschillende culturen met hun eigen grondgebieden zouden zijn, maar ik wilde ook dat de dwergen tussen de mensen zouden moeten leven omdat hun land van ze gestolen is. Maar veel ervan is ook geïnspireerd op de geschiedenis en dingen die in het verleden zijn gebeurd. Zo zijn de indianen bijvoorbeeld verdreven uit Noord-Amerika, en dat is ook wat er is gebeurd met de dwergen. De mensen kwamen en stalen hun land, waarna de dwergen volgens de regels van de mensen moesten leven. Dus dat helpt wel wat, denk ik: historische invloeden in mijn eigen verhaal verwerken.

Zou je ons wat kunnen vertellen over je schrijfproces? Heb je alles van tevoren uitgedacht of waren er dingen of personages die je verrasten tijdens het schrijven?

Ik denk dat personages je altijd verrassen. De goede tenminste. Het is soms erg lastig om personages op een bepaald treinspoor te zetten en ze de kant op te laten gaan die jij wilt. Ik zie mijn personages niet als treinen, ik zie ze meer als een puppy die je loslaat en die de kant op springt die hij zelf wil. Maar uiteraard begin ik een boek altijd met een ruw idee van waar het verhaal heengaat. Dingen nemen een bepaalde vorm aan, gaan een nieuwe richting op, maar er is altijd een reeks gebeurtenissen die moet gebeuren om van het begin naar het einde te komen. Soms veranderen die gebeurtenissen een beetje, soms haal ik ze weg en komt er iets nieuws voor in de plaats, maar daar kom ik pas achter tijdens het schrijven. Ik vind het altijd erg vreemd als een schrijver zegt dat hij de een-na-laatste scène eerst heeft geschreven en daarna verder is gegaan met een stuk in het midden. Ik weet helemaal niet wie mijn personage op dat moment is en welke beslissingen hij heeft gemaakt. Ik hou er meer van om intuïtief te schrijven.

Als je zelf een personage in de Summoner-serie zou zijn, wie zou je dan zijn en wat zou je doen?

In het boek zit een personage genaamd Seraph, die bevriend is met Fletcher. Hij is erg rijk: zo rijk dat de koning heeft besloten een edele van hem te maken, maar hij komt uit een arm gezin. Ze zijn pas later rijk geworden dankzij de mijnen die ze hebben ontdekt. Hierdoor heeft hij niet de achtergrond van een edele en heeft hij ook niet de vooroordelen die veel van de edelen in de serie hebben. Maar daarnaast is hij wel erg rijk, is hij tóch een edele, hij mag allemaal coole dingen doen, hij heeft er het geld voor, hij heeft een eigen leger. Dat lijkt me wel een cool personage om te zijn.

Je werkt al een flinke tijd aan je Summoner-serie, maar nu ben je aan iets nieuws begonnen: The Chosen. Zou je ons daar iets over kunnen vertellen?

Ja, nou, ik heb mijn zogenoemde elevator pitch nog niet af, dus het is een beetje lastig om te omschrijven, maar kort gezegd gaat het over mensen uit verschillende perioden in de geschiedenis die op mysterieuze wijze verdwijnen en op een bepaalde manier worden geteleporteerd naar een andere planeet. Het blijft mysterieus waarom ze daar precies zijn en ze worden gedwongen om een bepaald spel te spelen, maar ze hebben geen idee waarom ze het spelen en wie hen daar neer heeft gezet. En het boek gaat er dan over dat ze ontdekken waarom al deze mensen uit verschillende tijdsperioden op hetzelfde moment op dezelfde plek zijn beland en wat de bedoelingen zijn van de mysterieuze mensen die hen daar naartoe hebben gebracht.

Dat klinkt erg origineel!

Dat is het zeker. Het is erg uniek, en daardoor is het ook erg zenuwslopend om iets te schrijven wat zo erg verschilt van wat er al geschreven is. Je zou de locatie kunnen omschrijven als een combinatie van The Maze Runner en Avatar, wat best wel moeilijk is om je voor te stellen. Maar het lijkt me heel gaaf om er mee bezig te gaan. Het eerste hoofdstuk heb ik zelfs geschreven op dezelfde dag waarop ik het eerste hoofdstuk van de Summoner-serie schreef. Ik heb ze destijds allebei op Wattpad gezet, de online leeswebsite waar ik ben begonnen, en ik heb mijn verhaalkeuze toen gebaseerd op welk verhaal het vaakst gelezen werd. Ik geloof dat Summoner elf keer gelezen was en The Chosen negen keer. En dat had waarschijnlijk meer met de cover dan het verhaal te maken, want Summoner had gewoon een mooiere cover. Voor hetzelfde geld had ik The Chosen dus eerst geschreven. Ik heb er geen spijt van, maar ik vraag me wel eens af hoe alles gelopen was als er nog drie mensen op de cover van The Chosen hadden geklikt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.