Interview met Marieke Frankema, schrijfster en bedenker van Marlistories

0
306

Nu het fenomeen van boekenboxen al aardig ingeburgerd is, is er weer iets nieuws op de markt: de digitale boekenbox! Marieke Frankema, schrijfster van Dochter van de Zilv’ren Maan, Offer in de mist en verhalenbundels Sprankels, bedacht het concept achter Marlistories. Wij vonden het zo interessant dat we er graag meer over wilden weten!

 

Marieke, naast het schrijven, zingen en gezonde recepten bedenken heb je nu een nieuw concept bedacht dat ik zelf nog niet ben tegengekomen: Marlistories. Kun je ons vertellen wat het precies inhoudt?

Marlistories (afgeleid van Mariekes liefde voor verhalen) is een digitaal boekenboxabonnement. Misschien heb je al eens gehoord van boekenboxen: een boek met daarbij allemaal leuke goodies die bij het verhaal horen. Dat doe ik digitaal. Dus geen theemokken, maar eerder muziek, filmpjes, links, afbeeldingen, recepten, het luisterboek. Alles wat mij interessant lijkt bij het (deel van het) verhaal. Bijzonder aan Marlistories is dat het ook nog een abonnement is – een roman wordt opgedeeld in 52 delen en zo krijg je wekelijks de volgende aflevering in je mail, met daarbij dus de verwennerij die daarbij hoort. Het is dus soms even wachten op ‘hoe gaat het nu verder!?’, maar gelukkig zit je maar een week in die bitterzoete spanning, die al eens vergeleken is met het moeten wachten op het volgende deel van een serie op televisie of netflix 😉

Er is ook een kort abonnement van 6 weken, en een maandelijks abonnement met korte verhalen.

Zo’n wekelijkse mail met een kort verhaal (of een deel van een roman), inclusief extra’tjes. Hoe ben je op het idee gekomen?

Ik speel al sinds mijn debuut met het idee dat ik meer wil geven dan alleen het verhaal. Lezen is heerlijk en schrijven ook, maar bij dat laatste proces komt zoveel meer kijken dan alleen maar bedenken welke woorden je op welke volgorde zet. Ik laat me inspireren door muziek, door de natuur, door de geschiedenis.

Begin dit jaar deed ik mee met een YA-schrijfwedstrijd via Sweek. Je moest dan steeds een hoofdstuk publiceren tot je op de 20.000 woorden zat. Ik merkte dat ik het heel erg leuk vond om een verhaal in stukjes te delen.

Toen ik een week of twee na die wedstrijd bij een webinar iets hoorde over ‘abonnementen’ was daar ineens de klik. Hoe gaaf zou het zijn om een verhaal in abonnement-vorm aan te bieden, en daar dan ook nog de gave extraatjes te doen die ik altijd al graag wilde meegeven? Ik ben meteen begonnen en nog geen anderhalve maand later was Marlistories online.

Veel lezers zeggen altijd graag iets in de handen (of in de kast) te hebben, merk je dat er langzaam interesse komt voor dit soort digitale concepten?

Ja, er is echt een verschuiving gaande. Hoewel ik van mening ben dat het ‘fysieke’ boek niet weg te denken is, merk je wel dat veel mensen digitaal lezen. In veel facebookgroepen beginnen e-readers te verschijnen op de foto’s van ‘dit lees ik nu’, en ik heb zelf ook een e-reader. Toegegeven, er staat niet veel op en mijn boekenkast puilt uit, maar vooral voor onderweg, op vakantie of om even op een ander medium dan je eigen laptop je verhaal door te lezen is de e-reader ideaal. Ik denk dat de jongere generatie (ja, ik voel me ook spontaan oud) nog meer met de digitale manier van lezen heeft dan mijn generatie en daarboven, hoewel mijn tante er ook bij zweert. Ik ben benieuwd hoe het zich in de toekomst allemaal zal ontwikkelen.

Een zijspoor: ik merk zelf dat ik af en toe echt loos op mijn telefoon door facebook zit te scrollen enzo. Of stomme spelletjes speel waar ik eigenlijk nauwelijks vreugde uit haal, om wachttijd te doden op het station of zoiets. Met Marlistories wil ik graag bereiken dat je iets op je telefoon doet waar je echt blij van wordt. Dat mooie verhaal, die mooie muziek erbij, die interessante linkjes. Die kun je altijd bij je hebben omdat Marlistories in je mail zit (en ja, er is ook een facebookcommunity). Meer zin geven aan je schaarse tijd, dat vind ik een prachtig streven.

Je bent nu een klein maandje bezig en bent bovendien aanwezig op evenementen met Marlistories. Heb je al leuke reacties binnen?

Ja! Ik stond zelf te springen van enthousiasme (geloof me, dat doe ik soms echt), maar ook anderen vinden het heel erg leuk om Marlistories mee te maken. Een meisje stuurde me via instagram een boodschap dat ze de eerste aflevering van Dansen tot de zon komt al drie keer had beluisterd en het zo vreselijk leuk vond. Mensen vertellen me dat ze uitkijken naar het moment dat er weer een aflevering in de mail zit en in een leesgroep van De echo van de regenboog werd meteen aan de bel getrokken toen ik een keertje laat was met de vragen. Heerlijk is dat, die directe reacties van de lezers.

Er zijn nu vier mogelijke pakketten, met verhalen van jezelf. Ga je ook verhalen van andere schrijvers aanbieden?

Zodra het allemaal echt goed loopt en de eerste abonnementen helemaal staan, wil ik zeker andere schrijvers en ook andere genres aan bod laten komen in Marlistories. Het lijkt me geweldig als mensen daar kunnen vinden wat ze leuk vinden. Thrillers, feelgood, detectives, misschien zelfs kinderboeken!

De pakketten bevatten onder andere korte verhalen, iets wat we goed van je kennen door je eerdere verhalenbundels. Wat maakt het in die korte verhalen dat die je zo liggen om te schrijven?

Geen idee, eigenlijk. Ik hou ervan langere verhalen te schrijven, maar dat kost zoveel tijd. En helemaal in zo’n lang proces, heb ik soms gewoon zin in een tussendoortje. Of er komt ineens een idee in me op dat niet wachten kan.

Ik moet zeggen dat ik korte verhalen heb leren waarderen – vroeger was mijn motto qua boeken: ‘hoe dikker, hoe beter!’ Mijn eerste korte verhaal was ook stiekem een roman, maar dan in 6000 woorden geperst. Ik denk hierbij meteen aan die filmpjes van enorme katten die in een klein doosje willen gaan zitten. 

Toen ik serieus ging schrijven, besloot ik me te houden aan het motto: ‘Alleen schrijven wat je qua tijd ook zou lezen.’

Nu schrijf ik waar ik zin in heb. En ik moet zeggen dat ik dacht dat ik heel goed kon plotten voor korte verhalen, maar de laatste paar pogingen mondden allemaal uit in novelles of groter, hahaha. Maar wel heerlijk om al die verhalen te kunnen schrijven en delen.

Je verhalen hebben vaak een magisch tintje, maar zijn toch heel verschillend in sfeer en setting. Wat voor soort verhalen schrijf jij het liefste?

Oeh, moeilijke vraag! Wel een leuke. Ik schrijf het liefst verhalen waarin meerdere verhaallijnen onverwacht samenkomen. Dat twee mensen die niets met elkaar te maken lijken te hebben, op zielsniveau met elkaar verbonden zijn, bijvoorbeeld. De magie die ook in het dagelijks leven verstopt kan zitten, haal ik naar boven. Op een of andere manier spelen thema’s als liefde en dood dan altijd een (hoofd)rol. Ik vind het zelf fijn als verhalen me raken, als ik via de personages die ik volg als het ware een tweede leven leef, met alle ups en downs. Ik had het al kort over magie: ik denk dat er in alles wat ik schrijf minstens een vonkje daarvan zit. Soms is het een volledig magische wereld (De echo van de regenboog) en soms onze eigen wereld met iets extra’s (Offer in de mist).

Ben je ook nog bezig met nieuwe verhalen/boeken voor Marlistories (of daarbuiten)?

Nou en of! Ik ben bezig met de Onderstad Trilogie (boek 1 is ‘af’, boek 2 bijna), werk aan een lekker fout vampierenverhaal, een kinderboek, een Young Adult-roman en het fictieverhaal bij een selfhelpboek. En een verhaal voor in een bundel van Nimisa Publishing House. Ja, allemaal tegelijk… Of tenminste, dat probeer ik. Als ik niet in voorstellingstijd zit, lukt het me aardig. Helemaal als ik elke dag een klein stukje aan elk verhaal schrijven kan, dan blijf ik in de flow. Wel beloof ik mezelf af en toe dat ik erg geen projecten bij mag nemen zolang er niet eentje is afgerond. Ik hou me er zowaar ook nog aan. Soms. Er zitten nog een paar feelgoodverhalen in mijn achterhoofd (onder meer voor Marlistories) en… Aan ideeën geen gebrek in ieder geval.

Heb je naast al die projecten ook nog tijd om zelf af en toe te lezen (en wat)?

Ik ben al veel te lang bezig met Cloud Atlas van David Mitchell. Prachtige film, en omdat ik mijn eigen verzinsels herken in de meerdere verhaallijnen die samen onverwacht één verhaal vormen, ben ik heel benieuwd hoe hij dat in proza heeft gedaan. Zal het boek er binnenkort weer bij pakken, nu ik erover vertel wil ik meteen weer verder lezen!

Wat ik net heb uitgelezen, is een verzameling sprookjes van Dr. Who. Heerlijk, en allemaal heel kort, dus ik had de tijd om elke dag van eentje te genieten.

Verder staat er in mijn boekenkast veel fantasy, van Harry Potter tot Tolkien, en van vele collega’s tot Brandon Sanderson, een beetje sci-fi, moois van Nicholas Sparks, Paulo Coelho, Robert James Weller… Vanalles dus!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.