Gastblog Julian ten Böhmer: Het schrijven van de Cirkel van Vier-reeks

0
241

Het is een waarachtig avontuur om vanaf jonge leeftijd met verhalen bezig te zijn. Ik ben Julian ten Böhmer, schrijver van de Cirkel van Vier-reeks, waar tot nu toe de boeken De Dinion en Voor Eeuwig in zijn verschenen. Mijn ouders lazen mij in de kindertijd voor en moedigden mij op de basisschool aan om zelf te gaan lezen. Middeleeuwse en magische boeken vielen bij mij in de smaak. Nog altijd herinner ik mij hoe mijn vader een hele oude druk van De brief voor de koning van Tonke Dragt aan mij doorgaf.

Fantasy

Lezen is voor mij alsof ik meerdere levens leef: het brengt inlevingsvermogen, moreel inzicht en bewustzijn van de ideeënwereld met zich mee. Op mijn vijftiende ben ik begonnen met schrijven, nadat ik al veel jeugd- en fantasyboeken had gelezen. Wat ik zo fijn vind aan ‘fantasy’ is dat het vaak aandacht besteedt aan de grote levensvragen. ‘Waarom ben ik hier? Is er leven na de dood? Bestaat er een hogere macht? Wat is ons doel in het leven?’ Het kan, bijvoorbeeld in high fantasy, over een hele andere wereld gaan en toch kan er daarmee iets gezegd worden over de echte wereld. Je kan jezelf verliezen in iemands fantasie, delen in zijn of haar perspectief op het bestaan en ervaren hoe vrij de geest werkelijk is.

Malar

Dagelijks mijmer ik voor me uit. Tijdens het wegdromen met mijn hoofd op mijn kussen komt de meeste inspiratie. Voor ik begon met schrijven had ik al een idee over wat ik wilde doen. Iets met diversiteit, dualiteit, onsterfelijkheid, de schepping en ons levensdoel als overkoepelende thema’s. Toch is voor het eerste deel vriendschap het leidende element geweest. Het verhaal schreef zich als vanzelf, zoals vriendschap ontstaat zonder dat je het erover hoeft te hebben. Hoe verder ik kwam, hoe levendiger de wereld werd en op een gegeven moment wist ik precies waar het allemaal naartoe moest. De wereld van Malar werd geschapen, het thuis van verschillende volkeren en magische wezens, die mij na aan het hart liggen.

Geesten

Deel 2: Voor eeuwig

In het tweede deel van deze trilogie, overal verkrijgbaar sinds juni 2020, komen de geesten naar de voorgrond. In de aanloop naar het derde boek worden er enkele verhaalelementen geïntroduceerd, die bij het eerste deel nog onder het oppervlak bleven. Waar komt de inspiratie voor de geesten vandaan en wat was de reden om ze te introduceren? Geesten zijn iets wat ik absoluut nodig had in mijn verhaal. Ze bestaan tussen het leven en de dood in en ze rusten nooit tot hun laatste wens is uitgekomen. Het zet zowel de personages als de lezer aan tot nadenken. ‘Wat is mijn wens? Waar ligt mijn passie? Waar streef ik naar? Is mijn wens zo sterk dat ik als geest blijf ronddwalen na mijn dood?’ Het brengt een extra dimensie aan en benadrukt een levensvraag. ‘Wat is ons doel in het leven?’ Finrohns reis brengt hem langs wijzen en gekken, die allemaal een wens vertolken. Zo komt hij steeds dichter bij de waarheid, die zich in het slotstuk van de trilogie zal ontvouwen.

Deel 3

Ik heb bij het schrijven van deze trilogie nog niet alles vanaf het begin in mijn hoofd zitten. Het einddoel is een duidelijk punt om naar te streven, maar de details en de hoofdstukken staan nog niet vast. Zeker met meerdere interessante, belangwekkende personages kan het soms zijn dat je toch nog op een hoofdstuk komt dat ergens tussen hoort, terwijl je al voorbij dat stuk bent. Het is voor mij van belang om gewoon genietend te schrijven en er later nog een kritische blik op te werpen om alles netjes en kloppend te maken. Er is veel veranderd op de weg hiernaartoe. Deel 1 en 2 zijn voor uitgave natuurlijk aangepast, maar de grote lijn is intact gebleven. In het slotstuk worden er trouwens nog nieuwe dingen geïntroduceerd. Het gaat in deel 3 immers om het ontvouwen van het plot, de symboliek en de waarheid, ofwel mijn waarheid.

Het afronden van deze serie geeft een vreemd gevoel. Het is het einde, het moment om afscheid te nemen van mijn wereld, iets wat ik stiekem helemaal niet wil. Het is anders om aan een boek te schrijven waar je het introductiekader al achter je hebt gelaten, dan om aan een nieuw boek te beginnen. Toch voel ik me ook gelaten om na de Cirkel van Vier-reeks weer in een nieuwe wereld te duiken. Er staat namelijk een los boek op mij te wachten, waar ik reikhalzend naar uitkijk. Zeker nu ik een hoop ervaring heb als bagage om mee te noemen naar toekomstige projecten.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here