Wolfling 2: Het circus van schemerschaduw en illusie – Di Toft

0
29

Omslag Wolfling 2: Het circus van schemerschaduw en illusie

In Wolfling 1 zijn Nat en zijn beste vriend Woody, een wolfling,  met moeite uit de klauwen van de slechte weerwolf Lucas Scale ontsnapt. Nat was zwaargewond en heeft het enkel overleefd door een bloedtransfusie met wolflingenbloed. Het is nu vier maanden later en Nat en zijn moeder gaan naar Frankrijk. Ze sluiten zich aan bij Nats vader, Woody en het circus van schemerschaduw en illusie, waar weerwolven, harpijen, vampiers en nog meer wezens wonen. Maar in Frankrijk zijn niet alle mythische wezens goedaardig. Een oude vampier houdt daar huis met haar nest en mensenkinderen verdwijnen. Ondertussen klopt ook de NachtWacht, een organisatie die slechte wezens bestrijdt, bij Nat en Woody aan. Wat willen Crone en zijn speciaal agent Alex Finn van de jongens? En wat heeft het vampiernest met hen te maken?

Geen kind meer
Wat in Wolfling 2 gelijk opvalt, is dat Nat geen kind meer is. Door de gebeurtenissen in het eerste deel is hij getekend, zowel fysiek – de littekens waar Scale zijn keel heeft opengereten – als mentaal. Er is niets kinderachtigs meer aan hem. En ondertussen verandert hij ook nog eens door het wolflingenbloed. Zijn zicht wordt scherper, zijn gehoor beter en de beheersing over zijn speekselklieren juist slechter. Hij probeert dit voor zijn moeder te verbergen, uit angst dat ze zich anders zorgen zal maken. Gelukkig is hij niet altijd zo serieus bezig. Zijn humor heeft hij nog steeds. Zo kan hij bij het horen over een lokaal gerecht gelijk bang vragen of daar bonen inzitten. In zijn caravan zit namelijk maar een klein raampje en Woody’s scheten zijn aardig vergassend. En welke jongen kan zich op dat vlak nou niet in Nat inleven?

Vampierdoders
Nat is niet het enige kind dat volwassen overkomt. Alex Finn – speciaal agente bij de NachtWacht – is slechts iets ouder dan Nat, maar rekent dagelijks af met gevaarlijke, bovennatuurlijke zaken. Ze is dan ook een goede steun voor Nat en Woody, maar tegelijk ook een wijsneus door al haar kennis. Wanneer ze dan ook nog de vampierdoder uithangt, lijkt ze net een jongere versie van Buffy the vampire slayer. Gelukkig lijken in Wolfling 2 de meeste vampiers niet op gewone mensen, maar vallen ze te herkennen aan hun vleermuisachtige uiterlijk en hun rode ogen.

De vampiers zelf zijn echter niet hun grootste probleem. Ze hebben ook last van ziekte bij de gebeten mensen, slachtoffers die zich niet eens kunnen herinneren wat er precies gebeurd is. En wat is er met Halvemaan aan de hand? Ze lijkt wel bezeten…

Meer spanning, weer afgeraffeld einde, afgerond verhaal
Het mag duidelijk zijn dat Wolfling 2 spannender en duisterder is dan het eerste deel. Het schattige is verdwenen en veel  problemen zijn ervoor teruggekomen. Ook zijn sommige scènes behoorlijk eng. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de doelgroep met een jaar verhoogd is ten opzichte van het eerste deel.

Helaas doet het einde wel aan het eerste deel denken: het is afgeraffeld. Voordat je het nieuw ontstane probleem kunt verwerken, is het alweer opgelost. Dit is jammer. Als het einde even goed als de rest van het verhaal was uitgewerkt, was het een betere uitsmijter geweest. Wolfling 2 is een afgerond verhaal, maar de vergaarde kennis uit deel 1 wordt niet volledig herhaald. Het valt dan ook aan te raden om bij het begin van de serie te beginnen.

Kaft
Net als zijn voorganger zit de kaft tussen paperback en hardcover in en heeft het boek een leeslint. Op de voorkant is een afbeelding te zien van hoe Nat van jongen in een wolfling verandert – en weer terug. Er wordt dus al weggegeven dat Nat van gedaante zal verwisselen. Maar doordat in het verhaal er zoveel nadruk wordt gelegd op Nats angst  dat dit ooit zal gebeuren, weet de lezer al dat het niet de vraag zal zijn of hij verandert, maar wanneer.

Prima tweede deel
Wolfling 2 – Het circus van schemerschaduw en illusie is hoe een tweede deel zou moeten zijn. Het is geen herhaling of een slap aftreksel van zijn voorganger, maar een volledig op zichzelf staand werk. Het is spannend, duister, gevaarlijk, maar tegelijk ook humoristisch. En de vriendschap tussen Nat en Woody loopt weer als een rode draad door het verhaal. Het enige jammere is dat het einde weer is afgeraffeld, want zonder dat euvel zou Wolfling een nog sterkere serie zijn.




Wolfling 2: Het Circus van Schemerschaduw en Illusie

Di Toft | House of Books | 2010
Originele titel: Wolven 2: The Twilight Circus

Nat Carver en zijn harige Wolfling-vriend Woody zijn ontsnapt uit de klauwen van knotsgekke weerwolven en wetenschappers. Nat en Woody hebben zich nu aangesloten bij het Circus van Schemerschaduw en Illusie. Maar de jongens zijn nog lang niet in veiligheid. Al snel raken ze verwikkeld in een griezelig nieuw avontuur en krijgen ze te maken met een angstaanjagende vampiervleermuis.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here