Summoner 4: De outcast – Taran Matharu

0
155

Als weesjongen zijn de opties in het leven erg beperkt, iets wat ook Arcturus maar al te goed beseft. Hij werkt als staljongen in een herberg, maar hij wordt er niet al te goed behandeld, noch door zijn meester noch door de gasten. Op een avond ontdekt hij per ongeluk dat hij in staat is om demonen op te roepen. Hij wordt naar de Vocans Academie gestuurd om zijn vaardigheden als summoner onder de knie te krijgen samen met de kinderen van de edelen. Arcturus is de eerste burger die in staat is om demonen op te roepen en zowel de edelen als hun kinderen vinden dat maar niks. Hij maakt dan ook al snel enkele vijanden en hij heeft niemand behalve zijn demon Sacharissa aan zijn zijde om de toekomst tegemoet te treden en zichzelf te bewijzen.

Oude bekenden
In De outcast keert Taran Matharu nog één keer terug naar de wereld van de summoners, maar deze keer zien we hun wereld zoals ze was voordat de burgersummoners aangenomen werden op Vocans. Doordat dit nog niet zo heel erg lang gebeurde voordat Fletcher en Ignatius op de academie belandden, zien we hier een hoop oude bekenden terug (die hier natuurlijk nog een stuk jonger zijn). In de eerste plaats komen we meer te weten over Arcturus, Fletchers leermeester, maar ook de ouders van Fletchers medeleerlingen zitten op dit moment nog op de academie, net zoals zijn eigen ouders. Alice komen we al tegen in de andere boeken, maar hier leer je haar beter kennen omdat ze natuurlijk nog jong is. Ook Edmund studeert nog aan Vocans en bij hem, net zoals bij Arcturus, zie je ook dat hij ruimdenkender is dan zijn medestudenten en dat hij dus makkelijker vrienden wordt met Arcturus en anderen, ook al zijn die laatsten geen edele. Hierdoor creëert Matharu een mooie link tussen Fletcher en zijn ouders.

Oude bekenden krijgen meer diepgang en achterliggende redenen van toekomstige gebeurtenissen komen boven water, waardoor Matharu deze prequel onlosmakelijk verbindt met de andere delen.

Niet alleen bij Alice en Edmund zie je gelijkenissen tussen ouders en kinderen, ook bij de andere edelen zie je de overeenkomsten. De Favershams zijn hier even onuitstaanbaar als in de andere boeken en koning Alfric is net zo sluw en listig als we dachten, alleen wordt nu duidelijker hoe prins Harold al vroeg probeerde op te komen tegen zijn vader en op welke manieren hem dat wordt belemmerd. Tijdens het verloop van het verhaal krijgen we ook een beter beeld van de jonge koning zelf. In de andere boeken is de afstand met de lezer groter, omdat Fletcher hem ook niet zo goed kent, maar hier leven alle personages met hem samen en geeft Matharu hem meer diepgang als personage. Matharu heeft dus in De outcast minstens evenveel aandacht besteed aan zijn personages, waardoor die het verhaal enorm goed dragen.

Nieuwe inzichten
De relatie tussen Harold en zijn vader is een van de dingen die verdiept en verduidelijkt worden in deze prequel. Een ander aspect is de relatie tussen de mensen en de andere volkeren in Hominium. De elfen worden ook minachtend bekeken, maar die zijn minder aanwezig als de dwergen. Deze laatsten worden echt als minderwaardig aangezien en behandeld. Ze zijn geen bedienden maar eerder slaven en zelfs de edelen die minder argwanend zijn, zijn kinderen van hun tijd en volgen de gewoontes van de rest.

Die argwaan zit verankerd in beide volkeren en komt realistisch naar boven op verschillende momenten. Nu pas zie je hoeveel er al veranderd is in de maatschappij wanneer Fletcher naar de academie gaat, ook al lijkt het nog steeds erg beperkt op dat moment. Verder is het ook leuk te ontdekken hoe verscheidene families vroeger ook al banden hadden, maar waar je je nog niet van bewust was. Matharu maakt veel zaken dus erg herkenbaar tussen de prequel en de rest van de boeken. Daardoor zijn de boeken allemaal mooi met elkaar verbonden en dat voel je als lezer erg goed.

Het boek is ook een aaneenschakeling van een hoop gebeurtenissen die eerst niet zo belangrijk lijken, maar die uiteindelijk toch iets te maken blijken te hebben met de gebeurtenissen in de andere boeken. Er is dus lekker wat spanning aanwezig die je in dit verhaal houdt en tegelijkertijd voel je je nog verbonden met de latere gebeurtenissen. Matharu heeft een geslaagde puzzel gemaakt van zijn verhaallijnen die zeker de moeite is om te lezen.

Conclusie
De outcast biedt een nieuwe inkijk in de inmiddels bekende wereld van de summoners, met een hoop personages die even interessant zijn als in de andere boeken en een reeks spannende gebeurtenissen die je aan de pagina’s vastgeklonken houdt. Oude bekenden krijgen meer diepgang en achterliggende redenen van toekomstige gebeurtenissen komen boven water, waardoor Matharu deze prequel onlosmakelijk verbindt met de andere delen. Een zeer geslaagde toevoeging aan de wereld van de summoners.

De outcast Boek omslag De outcast
Summoner
Taran Matharu
9789000362264
Fantasy
Van Goor
Juni 2018
Hardcover
368
Henny van Gulik
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Joke leerde de rijke fantasy-wereld kennen via Harry Potter, maar werd verliefd op de wereld in Eragon van Christopher Paolini. Hoewel ze een voorliefde heeft voor epische en historische fantasy, geniet ze ook enorm van leuke Young Adults met een mythologische toets of Urban fantasy. Dit heeft geleidt tot een gevarieerde collectie fantasy-boeken met enkele favorieten van Sarah J. Maas, Cassandra Clare en Marion Bradley.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.