Het Fluistereiland 2: Ik weet wat je denkt – Elizabeth George

0
220

Omslag Het Fluistereiland 2: Ik weet wat je denkt

In Stormgevaar veranderde het leven van Becca King voorgoed. Haar moeder dumpte haar op het eilandje Whidbey en liet haar aan haar lot over, niet wetende dat de persoon bij wie Becca zou logeren pas overleden was. De reden: Becca heeft een gave. Ze kan flarden van de gedachten van anderen opvangen, ook wel fluisteringen genoemd. En dat is een stuk minder leuk dan het lijkt, want op deze manier is ze erachter gekomen dat haar stiefvader een moordenaar is. Sindsdien zijn Becca en haar moeder allebei op de vlucht: Becca schuilt op Whidbey en haar moeder is op zoek naar een veilige plek voor hen beiden. Maar is het eiland Whidbey wel veilig genoeg voor Becca?

Ik weet wat je denkt gaat verder waar Stormgevaar is geëindigd. Het is weer wat rustiger geworden op het eiland, maar het blijkt al snel dat de mysteriën de wereld nog niet uit zijn. Het hele eiland is namelijk in rep en roer over een mysterieuze zwarte zeehond die elk jaar rond dezelfde tijd langs het eiland komt zwemmen. Whidbey barst van de fluisteringen, en de enige die ze kan opvangen is Becca. En dat is nog niet eens haar enige probleem: het gaat namelijk niet zo goed tussen haar en haar vriendje Derric. En tot overmaat van ramp moet ze ook nog eens samenwerken met het enorme kreng Jenn. Lukt het Becca haar leven weer een beetje op de rit te krijgen én achter het geheim van de zeehond te komen?

Ik weet wat je denkt is een boek waar je eerst eventjes in moet komen, maar daarna weet het verhaal steeds meer te intrigeren en wordt het zelfs af en toe moeilijk om het weg te leggen.

Even inkomen
In mijn recensie van Stormgevaar schreef ik dat het boek nergens echt spannend wordt en af en toe een beetje voortsukkelt. Toen ik begon in Ik weet wat je denkt was ik even bang dat dit zich zou voortzetten, aangezien het verhaal vrij traag op gang komt: de personages leiden hun leventje, Becca en Derric hebben wat relatieprobleempjes en de inwoners van het eiland maken wat commotie over een zeehond. Langzaam maar zeker begon het verhaal echter toch ergens naartoe te werken, waardoor het tegen het einde steeds spannender werd. Aan het eind maakt het verhaal zelfs een enorme wending, die aan de ene kant een beetje uit het niets lijkt te komen, maar aan de andere kant ook ontzettend nieuwsgierig maakt naar meer. Het is dus even inkomen, maar daarna begint het verhaal steeds meer te intrigeren en wordt het zelfs af en toe moeilijk om het weg te leggen.

Wat wel een beetje vreemd is, is dat Ik weet wat je denkt eigenlijk helemaal niet echt aansluit op het eerste deel in de serie. Waar Becca’s stiefvader in deel één een serieuze dreiging was en ze constant voor hem op de vlucht was, speelt dit in deel twee nauwelijks een rol. Ook dit haalt de spanning een beetje uit het verhaal. Het lijkt bijna wel alsof Elizabeth George iets totaal nieuws heeft bedacht voor dit boek. Dit betekent echter niet dat dit geen interessant verhaal is, maar het is toch wel apart dat de verhaallijn van het hoofdpersonage zomaar even aan de kant is gezet.

Personages
Ik weet wat je denkt is geschreven vanuit het perspectief van meerdere personages. Waar Stormgevaar zich nog voornamelijk richtte op het verhaal van Becca, focust dit tweede deel zich misschien juist wel meer op haar aartsvijand Jenn McDaniels, ook al blijft Becca in principe de hoofdrolspeelster in de serie. Dit lijkt misschien een beetje vreemd, aangezien Jenn in het eerste deel is neergezet als een regelrechte bitch. Maar waar haar personage in het eerste deel eigenlijk vrij vlak bleef, geeft George in dit deel echt een kijkje in haar hoofd en leven, waardoor het toch lastig is om haar als dat irritante kreng te blijven zien. Je leert Jenn steeds beter kennen en komt erachter dat ze misschien toch niet helemaal is wie ze leek.

Ook Derric krijgt een paar eigen hoofdstukken in dit deel, waardoor zijn wat vlakke personage ook verandert in een echte jongen van vlees en bloed. Hetzelfde geldt voor een paar andere personages in het verhaal. Het enige minpuntje van deze personages is dat ze af en toe nog steeds een beetje stereotiep overkomen. Zo lijkt George te denken dat alles bij jongeren om seks draait, waardoor het af en toe toch een beetje lastig is om mee te leven met deze (een tikkeltje oversekste) personages.

Conclusie
In Ik weet wat je denkt komen de personages die in deel één nog vrij vlak bleven steeds meer tot leven. Langzaam maar zeker leer je als lezer iedereen steeds beter kennen, al zorgt deze focus op personages er wel voor dat het verhaal een beetje traag op gang komt. Tegen het einde wordt het verhaal echter steeds spannender en vooral de bijzondere wending op het eind doet uitkijken naar Schaduwkant, het volgende deel in de serie dat gelukkig net is verschenen.

[product_page sku=”9789022999813″]

Het Fluistereiland 2: Ik weet wat je denkt Boek omslag Het Fluistereiland 2: Ik weet wat je denkt
Het Fluistereiland 2
Elizabeth George
9789022999813
A.W. Bruna Uitgevers
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Avatar
Marije behoort tot de Harry Potter-generatie en het is daarom ook niet gek dat de boeken over de tovenaarsleerling, die meteen haar eerste kennismaking met de wereld van fantasy waren, nog steeds haar lievelingsboeken zijn. Ondertussen heeft ze de rest van de fantasywereld ook ontdekt. Ze is dol op het lezen van young adult-boeken, dystopische verhalen, epische fantasy en eigenlijk alle kinderboeken waar ook maar een beetje magie in voorkomt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here