Interview met Alexandra Penrhyn Lowe

0
95

Alexandra Penrhyn Lowe werkte als scenarioschrijver mee aan de serie en de films van Het Huis Anubis en schreef ook de boeken die rond de serie werden uitgebracht. Voor het YA publiek schreef ze de serie De Laatste Wachter, waarvan het eerste deel (Sevenster) werd bekroond met de Crimezone Award voor beste YA-thriller van het jaar. Deze week verscheen deel twee van de serie, Wolfsbloed, waarin het verhaal van Eveline weer verder gaat. Een mooi moment om haar dus wat vragen te stellen!

 

alexandra1.jpg

Je hebt Geschiedenis en Journalistiek gestudeerd en een tijd bij Linda gewerkt als redacteur. Was je altijd al bezig met schrijven en had je altijd al het idee om ooit een boek te schrijven?

penrhyn_lowe.jpgIk wilde al schrijver worden toen ik vier was en mijn zus mij het woordje ‘roos’ leerde lezen. Ik vond het zo magisch dat ik toen al het idee had ‘dat ik daar iets mee wilde’. Dus ik denk dat ik altijd al schrijver wilde worden, maar ik wist niet zo goed hoe en ik durfde eerlijk gezegd ook niet zo goed; ik begon heel vaak aan verhalen, maar maakte die nooit echt af, ik denk dat ik wachtte totdat iemand me toestemming zou geven om een boek te schrijven, totdat ik erachter kwam dat ik mijzelf die toestemming moest geven. Toen ben ik gestopt bij Linda om een boek te schrijven en sindsdien ben ik schrijver en ik hoop dat ik dat mijn hele leven lang kan blijven doen.

Je hebt al veel boeken en scripts geschreven voor jongeren en Young Adults. Waarom vind je het zo leuk om voor deze leeftijdsgroep te schrijven?

Ik denk dat dat komt omdat ik als kind zoveel plezier had en troost vond in het lezen van boeken en het kijken van series en films. En op dit moment zijn dit blijkbaar de verhalen die in mij zitten. Misschien dat ik over een paar jaar probeer om een keer iets voor volwassenen te schrijven.

Hoe ben je op het idee van de serie De Laatste Wachter gekomen?

Het idee is vooral ontstaan omdat ik ben opgegroeid in de jaren zeventig en tachtig, een tijd dat er heel enge horrorfilms werden gemaakt (The Exorcist, Alien, Evil Dead) en we als tieners benieuwd waren naar al die occulte dingen. Maar omdat ik als kind al nachtmerries had, verbood mijn moeder mij om glaasje te draaien. Ze was daar zo stellig in dat ik zelfs niet in een huis mocht zijn waar het gebeurde. Dat heb ik eigenlijk als uitgangspunt genomen: ‘Wat als iemand glaasje draait en..? (vul maar in)’

Het eerste deel werd ontzettend goed ontvangen door lezers en viel zelfs in de prijzen. Werd het schrijven van het tweede deel hierdoor iets gemakkelijker, of voelde je juist de druk om aan de verwachtingen te voldoen?

9789400501027.jpgMijn uitgever zegt dat het tweede boek het moeilijkste boek is voor een auteur. In mijn geval klopte dat, maar dat lag niet aan verwachtingen, maar omdat mijn relatie uitging. Ik liep met mijn ziel onder mijn arm en twijfelde aan alles omdat ik mijzelf opnieuw moest uitvinden. Gelukkig heb ik doorgezet en had ik het uiteindelijk weer te pakken en wist ik precies wat ik wilde. Toen heb ik Wolfsbloed voor een groot gedeelte herschreven en ik ben heel erg trots op dit boek, omdat ik alles heb gegeven wat ik had.

Waar heb je het meeste van genoten tijdens het schrijven van Wolfsbloed?

Dat datgene dat ik voor Sevenster had bedacht, zo goed bij de realiteit bleek te kloppen. Wolfsbloed is veel meer in onze bestaande wereld ingebed en het was leuk om te zien dat fictie en realiteit in elkaar haakten. En wat ik verder leuk vond was om te zien hoe de relatie tussen Eveline en Miguel en Blackarmor zich ontwikkelde.

Hoe sta jij zelf tegenover geesten, geloof je in hun bestaan? En wat zou je doen als je een geest tegenkwam?

Ik ben daar dubbel over, ik weet niet precies wat er is, maar ik denk wel dat er meer is dan wij kunnen zien tussen hemel en aarde. Het zal er een beetje vanaf hangen wat voor geest het is wat ik doe, maar ik denk heel hard wegrennen.

Doe je veel onderzoek naar de onderwerpen waarover je schrijft? Hoe heb je je bijvoorbeeld voorbereid op het verhaal van Wolfsbloed?

Ik doe heel veel onderzoek. Voordat ik begin aan het schrijven lees ik allerlei boeken die te maken hebben met het onderwerp, in dit geval heb ik gelezen over de geschiedenis van Parijs en ben er ook een aantal keer geweest en zelfs de catacomben ingegaan die onder Parijs liggen. Zowel in de officiële, als in de onofficiële waar je eigenlijk niet in mag. Dat was eng, want ik ben claustrofobisch (weet je meteen van wie Eveline dat heeft).

Je hebt scripts geschreven voor de serie Het Huis Anubis en gaat dat ook doen voor de aankomende verfilming van De Kick. Wat vind je leuker om te schrijven: boeken of films en series?

Dit klinkt een beetje suf, maar ik vind allebei even leuk en het is ook leuker om te combineren. Scenarioschrijven is een technisch vak waarbij je ook nog te maken hebt met de verlangens van andere partijen zoals producenten en regisseurs. Dat is uitdagend, maar ook minder eenzaam dan een boek schrijven. Een boek schrijven is weer leuk omdat je veel meer op je intuïtie kan varen, je kunt alle hoeken en gaten verkennen zonder dat er iemand in je nek hijgt, en het is veel minder aan regels gebonden; je bent echt een god in je eigen wereld. En wie wil dat nou niet zijn? Dat is trouwens ook weer een illusie want uiteindelijk heb ik dan weer dat karakters allemaal dingen gaan doen die ik niet had bedacht, maar dat is ook leuk.

Je reist/reisde veel en hebt op de meest fantastische plaatsen geschreven. Aan welke plek heb je de mooiste herinneringen overgehouden?

Mijn familie heeft een huis in Toscane waar ik mijn eerste boek heb geschreven en waar ik nog regelmatig naar terugkeer. De stilte, de afzondering, het schrijven onder een parasol terwijl de wereld rustig langs kabbelt… dat is voor elke schrijver denk ik een droom, en het plaatje wat mensen zich voorstellen bij schrijver zijn.

En als je in Nederland bent, heb je dan bepaalde rituelen tijdens het schrijven? Een vaste plek en tijd bijvoorbeeld?

Ik schrijf het liefst in de ochtend en in de avond, en steeds op verschillende plekken, ik ben een schrijfnomade. In de ochtend schrijf ik tegenwoordig vaak in De Nieuwe Yogaschool, daarna ga ik door naar Dophert, soms schrijf ik ook in een Coffeecompany waar ze van die lekkere vanille-soja-lattes hebben. In de middag probeer ik thuis te werken, maar ik ben in de middag vaak minder scherp. In de avond trekt dat meestal wel weer bij en schrijf ik graag nog een paar uurtjes op de derde verdieping van de Centrale Openbare Bibliotheek.

Zijn er dingen die je verrassen tijdens het schrijven?

Alles! Ik ben een van die schrijvers die totaal geen ideeën heeft totdat ik ga beginnen en dan laat ik me verrassen. Daar kan ik me wel eens druk over maken, want dan denk ik: o jeetje, ik heb nu echt geen ideeën meer, nu is mijn schrijftank leeg. Maar er zit altijd weer iets nieuws in die tank, zolang ik maar ga zitten en schrijven en durft te luisteren naar wat het universum mij allemaal influistert. En als ik regelmatig aan een verhaal werk, dan krijg ik plotseling oplossingen voor het verhaal, bijvoorbeeld als ik op de fiets zit. Op de fiets heb ik altijd de beste ideeën.

Wie zijn je grote schrijfvoorbeelden?

Er zijn er veel! Bijvoorbeeld Roald Dahl, Stephen King, Neil Gaiman, Nicole Kraus, Tommy Wieringa, Angela Carter, J.D. Salinger, J.K. Rowling… Teveel om op te noemen eigenlijk, ik ben een echte alleseter, ik lees allemaal verschillende dingen.

Baseer je wel eens personages op mensen die je in het echte leven kent?

9789400502413.jpgNee, dat doe ik eigenlijk nooit, want echte mensen zijn al mensen met een eigen leven en daarom willen ze als personages niet bewegen in een ander verhaal, dan ben ik constant aan het forceren. Een uitzondering is de priester in Sevenster, dat is een ode aan mijn aardrijkskundeleraar Evert Hartman die kort nadat ik van de middelbare school afkwam, overleed. Ik was heel dol op hem en op deze manier wilde ik hem eren. Wat ik trouwens wel eens doe is delen gebruiken van mensen, dus bepaalde uiterlijkheden of kenmerken.

Wat is je favoriete personage in Sevenster en Wolfsbloed? En welk personage vond je het moeilijkst om te schrijven?

Ik geloof niet dat ik personages kan verzinnen die ik niet leuk vind, dus in zekere zin zijn ze allemaal favoriet.

Wat zou je ervan vinden als De Laatste Wachter ook een film of serie zou worden? Zou je dan zelf het scenario willen schrijven?

Ik ben ermee bezig, dus ik hoop dat het gaat lukken!

Nu het tweede deel te verschijnen staat: ben je je al weer aan het voorbereiden op deel drie? En heb je plannen voor als De Laatste Wachter-serie is afgerond? Gaan we wellicht nog meer over Eveline lezen?

Ik popel om weer echt aan deel drie te schrijven, ik ben nu bezig met research en ideeën op papier zetten. Als de serie klaar is weet ik eigenlijk niet wat ik ga doen, er ligt nog genoeg op de plank dus ik hoop dat ik dan weer gewoon verder kan schrijven!

Heel erg bedankt voor je tijd en moeite!

Graag gedaan, bedankt voor jullie leuke doorwrochte vragen!

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here