Heroïsche fantasy in Het Leger van Steen van Terry Goodkind

0
369

Na de grote strijd binnen in de stad zelf, die de fundamenten op z’n kop zette door de slaven te bevrijden en de bestuursraad, de doema, ten val te brengen, zijn Nicci, Nathan en Bannon gebleven om de inwoners verder te helpen. Dat is zeker nodig nu de tovenaar-commandant Maxim ontkomen is en in zijn vlucht het eeuwenoude leger van generaal Utros ontdaan heeft van zijn versteningsspreuk, waardoor het leger opnieuw de poorten van Ildakar bedreigt. De legendarische generaal en zijn mannen zijn hun doel nog niet vergeten en zetten alles op alles om hun bevelen uit te voeren.

Het is aan Nicci, Nathan en Bannon om Ildakar mee te helpen voorbereiden op de onontkoombare belegering, en de magische verdedigingswerken die de stad nog heeft te verbeteren en in te zetten waar nodig. Maar generaal Utros is niet de enige vijand die de muren van Ildakar en ook de rest van de Oude Wereld bedreigt: nieuwe bedreigingen zijn op weg over de zee.

Oude en nieuwe vijanden

Met Het leger van steen zijn we alweer aanbeland bij het derde boek in de heroïsche fantasy-serie De kronieken van Nicci, waarin we de avonturen van tovenares Nicci, tovenaar Nathan en de jonge Bannon volgen, terwijl ze de wereld doorkruisen om de boodschap van vrede van Richard Rahl te verspreiden. Op het einde van het vorige deel, De sluier van de eeuwigheid was de opstand in de stad min of meer tot een einde gekomen en zagen we tovenaar-commandant in de bossen verdwijnen, nadat hij het eeuwenoude leger van generaal Utros had bevrijd van hun versteningsspreuk. Het staat buiten kijf dat deze oude vijand en de dreiging die hij vormt de kern vormen van dit derde deel in de serie.  Ook hier wordt de dreiging vanuit de perspectieven van de verschillende personages vertelt en ook generaal Utros komt aan bod. Goodkind is er erg goed in om zijn personages de nodige gelaagdheid te geven en de nieuwe perspectieven vlot te laten integreren in het geheel. De belegering krijg je dus echt te zien vanaf beide zijden. Dat maakt het dynamischer.

Verder is de spanning na de opstand in de stad zelf ook nog goed voelbaar. Dit is realistisch weergegeven. Ondanks de vijand buiten de muren zijn de geschillen binnen de muren niet van de ene op de andere dag opgelost en moet hieraan gewerkt worden. Een gemeenschappelijke vijand helpt wel, maar niet alles is ineens koek en ei. Vooral Bannon die meer op straat rondloopt, geeft ons als lezer hier zicht op. Bij Nicci en Nathan krijgen we dan weer beter inzicht in de elite van de stad die zich nu moet aanpassen. Bijvoorbeeld de doemaleden die zich beter voelen en die nu moeten leren omgaan met de veranderende realiteit dat ze niet meer alles voor het zeggen hebben.

Grootschalige aanpak

Goodkind houdt zich ook zeker niet in bij de grootschaligheid van de verschillende partijen in dit derde deel. Ursus heeft blijkbaar honderdduizenden manschappen bij zich en soms is het wel moeilijk om je dit in te beelden. Vooral als er bij de verschillende veldslagen duizenden en nog eens duizenden omkomen en er precies niets lijkt te veranderen in de aantallen. Dat is zo ongeveer het enige wat soms een beetje stoort, omdat je dit niet altijd even goed in beeld krijgt. De invloed van de aanwezigheid van de manschappen van Ursos in de Oude Wereld breidt zich ook uit, zodat de personages in Klifwand en andere steden er ook reeds mee te maken krijgen. We zitten niet langer meer in de kleine wereld die zich rondom Nicci, Nathan en Bannon afspeelt, maar we reizen veel verder.

Ook zie je nu een hoop ontwikkelingen die gevormd zijn door gebeurtenissen in de eerste twee boeken en die nu een impact beginnen te krijgen op de omstandigheden van onze hoofdpersonages. Hierdoor krijg je zicht op het ingewikkelde patroon dat Goodkind gecreëerd heeft in die eerste delen en die stilaan naar elkaar toe bewegen en die we vanuit die verschillende perspectieven te zien krijgen, de mensen in Ildakar, de geleerden uit Klifwand, de Norukai, Maxim. Al die perspectieven vloeien samen tot één groot geheel en dat leest als een trein.

Conclusie

Terry Goodkind heeft met Het leger van steen weer een verhaal neergepend dat alle elementen van heroïsche fantasy naadloos in elkaar over laat lopen door al zijn personages evenredig aan bod te laten. Hij creëert daarmee een beeld dat langs alle kanten beschreven wordt en zo nog meer uit de pagina’s tot leven komt. Hoewel sommige zaken misschien net een beetje té groot zijn om goed te begrijpen, is het ingewikkelde patroon van Goodkind tot in de puntjes verzorgd en leest ook dit derde deel in De kronieken van Nicci weer als een trein.

Het leger van steen Boek omslag Het leger van steen
De Kronieken van Nicci
Terry Goodkind
9789024576777
Luitingh-Sijthoff
Juli 2019
Paperback
736 pagina's
Marion Drolsbach, Niels van Eekelen
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering:
Joke Michielsen
Joke leerde de rijke fantasy-wereld kennen via Harry Potter, maar werd verliefd op de wereld in Eragon van Christopher Paolini. Hoewel ze een voorliefde heeft voor epische en historische fantasy, geniet ze ook enorm van leuke Young Adults met een mythologische toets of Urban fantasy. Dit heeft geleidt tot een gevarieerde collectie fantasy-boeken met enkele favorieten van Sarah J. Maas, Cassandra Clare en Marion Bradley.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here