BoekenBoekrecensiesDe Bloedrode Rivier is het spannendste deel van Brug der Getijden tot...

De Bloedrode Rivier is het spannendste deel van Brug der Getijden tot nu

-

De Scytale van Corineus, het illustere artefact waar op bloeddorstige wijze op gejaagd wordt, is nog steeds in handen van Alaron Mercer en Ramita Ankesharan. Dat is niet de enige schat die ze nu bij zich hebben: Ramita is bevallen van een tweeling. Ze betreurt het dat Antonin Meiros, de vader, ze nooit heeft kunnen ontmoeten, maar vindt al snel een vervanger voor die vaderrol in Alaron. De twee zijn in training en ontwikkelen hun gnosis tot een ongekend niveau. Die krachtige magie zullen ze al snel dringend nodig hebben… Ondertussen hebben twee geduchte vijanden van het stel zich samengevoegd. Malevorn Andevarion en Huriya Makani zitten de twee op de hielen, maar weten niet zo goed wat ze aan elkaar hebben. Ze zullen moeten leren om samen te werken om een kans te maken de Scytale te pakken te krijgen.

Cera Nesti is een verdreven koningin. Ze heeft geen macht meer en de enige uitkomst lijkt een huwelijk met een uiterst machtige koning aan te gaan. Deze koning is echter nog maar een kind en blijkt al snel erg sadistische trekjes te hebben. Is Cera wanhopig genoeg om zich in een leven te storten waarvan ze zeker is dat het haar alleen maar ongelukkiger gaat maken? Elena en Kazim reizen nog steeds samen. Er staat hen een bijzondere ontmoeting te wachten die meer impact zal hebben dan ze zich ooit hadden kunnen voorstellen. Voor deze twee is het erop of eronder…

Relaties

Wat in dit deel opvalt is dat er naast de vreselijk spannende scènes ook veel aandacht wordt gegeven aan de persoonlijke relaties tussen de personages. Hier heeft Hair altijd redelijk wat tijd uitgetrokken, maar nu we de échte grote finale naderen merken we dat er een grotere nadruk komt op gevoelens. Zo durft Alaron aan zichzelf toe te geven dat hij verliefd is geworden op Ramita en wordt het tijd voor Elena en Kazim om HET gesprek met elkaar te voeren: wat betekenen ze nou echt voor elkaar? Zelfs voor Ramon Sensini, die nog steeds met de Verloren Legioenen door de woestijnen van Antiopia reist, is er wat moois weggelegd. De meeste personages zijn voorzien van een partner waar ze veel troost uit kunnen putten en wat dat betreft is het contrast tussen hen en Cera des te schrijnender. Ze is alles kwijtgeraakt: haar familie, haar koninklijke macht, haar waardigheid… Ze laat zien een ongekende innerlijke kracht te bezitten want voor haar is de strijd nog niet gestreden. Ze zal koste wat het kost wraak krijgen.

Ik kan het niet altijd waarderen als er zoveel nadruk op gevoelens en relaties wordt gegeven in een serie die zo door plot en actie gedreven wordt, maar hier is het goed op zijn plaats. Hair laat zien dat hij werkelijk alles intrigerend kan maken en wat er ook gebeurt in het boek, het blijft als een stroomversnelling aanvoelen, en dan wel eentje waar je je niet uit vrij kunt worstelen, maar eerlijk gezegd wilde je dat toch al niet eens.

Grootse finale

In mijn recensie van het vijfde deel van deze serie schreef ik al dat ons heel wat te wachten zou staan aan het eind van dit deel. Dit boek komt namelijk overeen met het eind van het derde boek in de Engelstalige versies, aangezien de Nederlandse uitgeverij ervoor heeft gekozen elk van de vier boeken op te knippen in twee Nederlandse. Ik wil natuurlijk niet teveel weggeven, maar wauw. Ik zou niet verbaasd zijn als ik tijdens het lezen van dit boek een tijdelijke hartritmestoornis heb gehad want wat was dit toch spannend! Ken je dat gevoel dat je een boek zo spannend vindt dat je nauwelijks de focus hebt om alles goed te lezen en je ogen als het ware over de bladzijde racen? Dat heb ik zó vaak gehad in dit boek en al helemaal aan het eind moeten mijn ogen zo snel over de regels zijn gegaan dat ze praktisch een waas waren. Wat dit ook betekent is dat we het eind van de serie naderen. Gelukkig heeft Luitingh-Sijthoff ervoor gekozen om de laatste twee delen ook te vertalen (hier zat ik met smart op te wachten!) en die laatste twee delen liggen inmiddels ook al in de winkel!

Conclusie

Je zou denken dat Hair op een gegeven moment wel door zijn inspiratie heen is, maar niets blijkt minder waar! De bloedrode rivier is wat mij betreft het spannendste boek in de serie tot nu toe. Al die spanning heb ik ook echt in mijn lichaam gevoeld, want ik zowaar fysiek uitgeput toen ik het boek uithad. Dan doel ik op de voldane fysieke uitputting die je kan hebben als je een heerlijk rondje hebt hardgelopen, en niet de afschuwelijke uitputting na een Shuttle Run test. Hoewel het boek me van mijn energie beroofde, deed het dat op de beste manier mogelijk!

Ik kan me voorstellen dat mijn recensies van deze serie een beetje eentonig worden, omdat ik overal zo lyrisch over ben. Het is allemaal gemeend, want wát kan deze man schrijven, zeg! Hair is een fantastische plotkunstenaar en ik gun het hem zo dat deze serie die nieuwe Game of Thrones wordt! Toch lijkt me dat niet heel waarschijnlijk om deze simpele reden: deze serie krijgt bij lange na de erkenning niet die het toekomt. Doodzonde.

De bloedrode rivier Boek omslag De bloedrode rivier
De Brug der Getijden 6
David Hair
9789024568338
Luitingh-Sijthoff
Augustus 2016
Paperback
448 pagina's

Gerelateerde artikelen

Geef een reactie

Delen

Alexandra Kist
Alexandra heeft door het lezen van fantasyboeken ontelbare levens geleid. Zo heeft ze samen met Harry, Ron en Hermelien boterbier gedronken in De Drie Bezemstelen en volgde ze Katniss Everdeen op de voet door arena's vol moordenaars. Ze heeft niet alleen een zwak voor fantasy, maar ook een grote liefde voor sciencefiction en klassieke horrorverhalen.

CONCLUSIE

Eindwaarderin:

Meer van deze auteur

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Schrijf je in voor de FantasyWereld nieuwsbrief en blijf op de hoogte van het laatste nieuws en onze winacties

Recente reacties