Actuele lessen van sympathieke personages in De Jaguargodin van Katja Brandis

In Elámon, een koninkrijk diep in de jungle, worden walkers, dieren die een menselijke gedaante kunnen aannemen, aanbeden als goden. Een van hen is de jonge jaguar Kitana, die met haar familie in en rond de tempel een zorgeloos leven leidt. Maar dan dwingt een complot van de priester en de koning haar om naar de ondoordringbare jungle te vluchten. Ze wordt opgevangen door een clan panterwalkers, die in afzondering leven en zowel de jaguargoden als de mensen wantrouwen. Kitana leert er ook de wilde, onvoorspelbare panterjongen Ecco kennen, een ontmoeting die het leven van hen allebei onder spanning zet.

Geïnspireerd door de Maya’s

Katja Brandis is bekend om haar jeugdseries Woodwalkers en Seawalkers, boekenreeksen waarbij mensen zich in een dier kunnen transformeren. In De Jaguargodin bouwt ze daar op voort, hoewel dit boek voor een iets ouder publiek is. De hoofdpersonen zijn zeventien en achttien en zijn bezig met leiderschap en het kiezen van een levenspartner, waardoor dit boek beter geschikt is voor jongvolwassenen dan voor kinderen. De schrijfstijl is wel ietwat eenvoudig en ingrijpende gebeurtenissen worden met enige afstand beschreven, waardoor het ook toegankelijk is voor jonger publiek.

De auteur heeft zich in dit boek laten inspireren door de Maya’s, wat je terugziet in allerlei details. Allereerst door de stadstaten die diep in het oerwoud liggen, maar ook door de architectuur, naamgeving, het belang van sterrenkunde en voortekens en de religie, waarbij ze geloofden dat goden zich zowel in de vorm van een dier als in die van een mens kunnen manifesteren. Als liefhebber van oude culturen (en dan met name in die van Midden en Zuid Amerika) vond ik dit ontzettend interessant. Allerlei feitjes waren op een natuurlijke manier met het verhaal verweven, waardoor dit een heel sfeervol en leerzaam boek was zonder dat het geforceerd voelde.

Een actueel thema

In De jaguargodin beleven we het verhaal vooral vanuit het perspectief van Kitana, die in de stad woont en zich daar als een jaguargodin laat vereren, en Ecco, een panter-walker die samen met zijn roedel in het woud woont en niets met mensen opheeft. Het contrast tussen beide levenswijze leverde mooie inzichten op en bood aan beide kanten ruimte om nieuwe dingen te leren. Daarnaast werd er af en toe wat geschreven vanuit de hagedis-walker Yaddi, die het liefst gewoon als hagedis door het leven gaat en heel nieuwsgierig aangelegd is. Vooral wanneer Kitana en Ecco niet in de stad zijn, zie je door zijn ogen wat daar gebeurt en gaandeweg wordt zijn rol steeds belangrijker.

Een belangrijk thema in dit boek is bosbehoud. De Maya’s kapten ontzettend veel hout, wat uiteindelijk geleid heeft tot perioden van droogte die waarschijnlijk de ondergang van de beschaving tot gevolg hebben gehad. In het boek bestaat een groepering die enkel de groei van de stad voor ogen heeft, zonder de gevolgen te overdenken. De in het wild levende panter-walkers zetten de personages uit de stad aan het denken en willen uiteindelijk de grootschalige houtkap tegengaan. Een thema dat vandaag de dag natuurlijk ook ontzettend actueel is. Achter in het boek staat dan ook een lijstje met tips met kleine dingen die je zelf al kunt doen om hier verandering in te brengen. De jaguargodin is dus niet zomaar een vermakelijk verhaal; er valt ook een actuele les uit te leren.

Krachtige personages

De personages in dit verhaal kenmerken zich vooral door hun kracht, die zich op hele verschillende manieren uit. Zowel de hoofdpersonen als de bijpersonages waren sympathieke mensen en walkers om over te lezen. Wel worstelen ze met gevoelens voor meer dan één persoon, waardoor een soort dubbele liefdesdriehoek ontstaat. Zelf vond ik dit een beetje onnodig, maar meestal duim ik net voor het verkeerde stel en dat was ook hier het geval. Kitana behandelt niet iedereen even netjes en dat vond ik soms irritant – en tegelijk maakt dat haar natuurlijk ook weer erg menselijk en gaf dat haar juist diepgang.

Hoewel het verhaal mooi wordt afgerond – en ik aanvankelijk ook dacht dat dit een op zichzelf staand verhaal was – is er in het Duits al wel een vervolg uitgebracht. Ik ben benieuwd wat de personages nog meer te wachten staat!

Conclusie

De jaguargodin is een door de Maya’s geïnspireerd fantasyverhaal met een goed uitgewerkte setting en sympathieke personages. Het boek is niet nagelbijtend spannend, maar het leest lekker weg en er gebeurt genoeg om je aandacht vast te houden. Ook maakt het je bewust van een actueel thema: ontbossing en de verstrekkende gevolgen daarvan.

• Koop bij BOL.com