Interview Mariëtte Aerts

0
55

Mariëtte Aerts begon al te schrijven als kind, toen ze de meest uiteenlopende verhalen schreef. Gelukkig zijn er nog een paar prachtexemplaren bewaard gebleven, zoals het sprookje over een kind dat via een schilderij een andere wereld binnen stapt. Waarom ze als schrijfster uiteindelijk bij de kinderboeken is beland en niet bij literatuur voor volwassenen verklaart Mariette als volgt: “Als schrijfster voor kinderen kan ik mijn fantasie lekker op hol laten slaan. Voor volwassenen schrijf je nu eenmaal geen verhalen over heksen en tovenaars.”

marietteaerts

marietteaertsfotoJe schrijft je boeken naar eigen zeggen niet om een boodschap aan kinderen te geven, maar om ze lekker met hun eigen fantasie aan de gang te laten gaan. Waarom vind je dit zo belangrijk?

Onder andere omdat ik als kind maandenlang in een ziekenhuis heb gelegen en lezen daar mijn enige uitweg was. Lezen is effe wegwezen. Een boek om een poosje in weg te kruipen, dat is waar ik persoonlijk altijd erg blij van word. En zulke boeken geef ik graag, op mijn beurt, weer aan anderen – door ze te schrijven. Overigens zitten er best wel een paar boodschappen in mijn verhalen, daar ontkom je niet aan, je hebt als mens nu eenmaal zo je ideeën, maar ik wil ze er niet te dik bovenop hebben liggen.

Je jeugdboeken zijn voor allerlei verschillende leeftijden (AVI 5, vanaf 7, 9, 11, etc.). Ben je hier tijdens het schrijven ook mee bezig door middel van je taalgebruik, of laat je deze leeftijdsstempel bij het eindproduct aan anderen over?

Ik hou me nooit bezig met leeftijd. Maar ik ben steeds dikkere boeken gaan schrijven en wat ingewikkelder verhaallijnen, dus ze zijn nu automatisch voor een andere leeftijd.

9789051164039Je verhalen en personages lopen erg uiteen. Hoe/wanneer komen deze verhalen vaak bij je op?

Verhalen zijn altijd een mengelmoes van alles wat je ziet, leest, hoort. Films waarin slechteriken voorkomen waarvan je denkt: dat zou ik anders doen, deze zijn wel erg plat gemeen. Boeken waarin de hoofdpersoon zo’n doetje is dat je je eraan ergert en denkt: bah, mijn hoofdpersonen moeten wat feller zijn. Daaruit ontstaan je eigen figuren. En die zet je dan weer neer in een omgeving die bijvoorbeeld lijkt op het landschap dat je in een vakantie zag, of in een documentaire. Of in een heleboel van die dingen door elkaar. En dan ga je een verhaal verzinnen, iets met wendingen en ontknopingen, een soort puzzel die je jezelf stelt.

Op je website is er de mogelijkheid voor kinderen om vragen te stellen (en dat doen ze ook regelmatig). Wat is het leukste aan zo in contact komen met je lezers en lezeressen?

Ik weet niet of het speciaal leuk is, ik vind gewoon dat lezers de mogelijkheid moeten hebben mij iets te vragen of mee te delen.

Op je website las ik dat je bent begonnen als illustrator. Maak je zelf ook nog wel eens illustraties bij je verhalen?

Nee, ik vind illustrators die dat vak dagelijks uitoefenen beter. Bovendien schrijf ik geen boeken meer waar illustraties bij horen, ik schrijf niet meer voor zulke jonge kinderen. En ik heb een vast iemand die mijn omslagen maakt en dat erg mooi doet.

9789051164039Na Het Huis Elfae is De Kronieken van de Zeven Eilanden je tweede trilogie in een echte fantasysetting. Nodigt dit genre uit tot het maken van langere verhalen of is dit toeval?

Ik ben het steeds prettiger gaan vinden om lekkere dikke pillen te schrijven, waarin de hoofdfiguren meer verdieping krijgen, veranderen, groeien. Zoals jongeren nu eenmaal doen. Dat maakt ze interessant. Daarnaast vraagt het fantasygenre wel om meer uitleg, je moet die hele wereld beschrijven en uitleggen.

Vind je het zelf prettig om een geheel nieuwe wereld te verzinnen zoals dat bij fantasy mogelijk is, of vind je het juist prettig om een bijzonder verhaal te schrijven in een wereld als de onze?

Ik verzin het liefst mijn eigen wereld, daarin ben ik de baas, maak ik de (natuur)wetten, bepaal ik wat er mogelijk is. 😉

Van De Kronieken van de Zeven Eilanden zijn nu twee boeken verschenen. Heb je al precies in je hoofd hoe het derde boek zal gaan?

Dat is al af. Maar los daarvan: ik laat mijn boeken meestal wel min of meer ontstaan en verzin niet van tevoren de complete ontwikkeling en ontknoping. Als ik zelf alles van tevoren al weet, heb ik geen zin meer om het allemaal op te schrijven, ik word liever zelf ook verrast. En het is leuk en spannend om gaandeweg van mening te veranderen en nieuwe wendingen te verzinnen of obstakels voor jezelf op te werpen.

9789051164039En heb je alweer plannen voor nieuwe verhalen/series? Zo ja, kun je daar misschien al iets over verklappen?

Om te beginnen heb ik het idee dat de ingrediënten en hoofdpersonen uit De Kronieken van de Zeven Eilanden zich best lenen voor meer. En daarnaast ben ik alweer aan een nieuwe serie bezig, spelend in het hier en nu en toch ook weer niet, meer zoals Levels en Levens, van die bijna-fantasy waarin onze wereld toch net effe anders is.

Tot nu toe heb je vooral voor kinderen geschreven, maar lijkt het je niet ook eens leuk om voor een wat oudere doelgroep te schrijven?

Om te beginnen noem ik het geen kinderen meer waar ik voor schrijf maar jongeren, en dat is een lekker rekbaar begrip. Maar ik hoor vaak van volwassenen dat ze mijn boeken ook graag lezen en zij vragen mij wel eens of ik niet eens volwassen fantasy wil gaan schrijven, waarin de hoofdpersonen geen tieners zijn maar twintigers of dertigers en hun denkwijze daardoor net een tikje anders is en ze met andere problemen te maken krijgen. Ik denk er nog over na…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here