Passengers

0
26

Omslag Chronicle

Deze kerst is een van de meest geanticipeerde films Passengers van Columbia Pictures. Deze groots opgezette sciencefictionthriller heeft Jennifer Lawrence en Chris Pratt in de hoofdrollen. Lawrence maakte faam met haar rol als Katniss Everdeen in The Hunger Games-franchise. Chris kennen we uit een andere sciencefictionfilm Guardians of the Galaxy, waarin hij de rol van Peter Quill op zich nam. Of de combinatie van deze twee sterren goed tot zijn recht komt in deze kerstsensatie, lees je in deze recensie.

 In de toekomst baten grote ondernemingen tochten naar andere planeten uit, waar mensen een nieuw bestaan op kunnen bouwen. Ook de Avalon vertrekt op zo’n reis, met aan boord 5.000 passagiers die uitkijken op een beter leven na de 120-jarige reis. De film begint met een introductie over het schip en zijn bestemming, waarin de gigantische grootte van het schip wordt afgezet tegen het immense heelal waarin de reis zich plaatsvindt. De veilige reis komt echter in het geding wanneer de Avalon in een meteorietenstorm terechtkomt, waarna het schip beschadigd raakt.

De hibernation capsule van passagier Jim (Chris Pratt) raakt hierdoor beschadigd. Jim ontwaakt en ontdekt dat hij 90 jaar te vroeg wakker is geworden en geen enkele kans heeft om weer in slaap te komen. Na een jaar wordt ook Aurora wakker, een journaliste, die het leven van Jim een stuk prettiger weet te maken. Echter … het schip is nog steeds niet gemaakt en dat is niet zonder gevolgen.

Minimalistisch in een grande interieur
In de film komen maar een handvol acteurs voor, terwijl de setting van het decor grandioos is. Het schip is gemaakt om 5.000 passagiers te vervoeren en te vermaken in de laatste maanden van de reis. Dat deze ruimte slechts opgevuld wordt door Jim en Aurora zorgt ervoor dat de film sterk afhankelijk is van hun acteerprestaties en daarnaast de immensheid van de film benadrukt. Voor het decor zijn diverse sets gesloopt om zo de ruimte te creëren om de film op te kunnen nemen. Het decor is extravert, overweldigend en staat daarmee ook scherp in contrast met de nietigheid van de twee wakkere personen die uiteindelijk verantwoordelijk worden voor het lot van de ruim 5.000 mensen op het schip.

Hoofdrolspelers dragen het verhaal volledig
Jennifer en Chris hebben geen enkel probleem met het dragen van zoveel verantwoordelijkheid voor de film. Niet alleen weten ze in hun soloscènes een realistisch personage te schetsen, ook hebben de spelers chemie met elkaar. Het eerste gedeelte van de film laat vooral de persoonlijke ontwikkeling en last zien van de twee personages die in een situatie zijn gekomen waarvan ze nooit hadden gedacht erin terecht te komen. Daaruit blijkt dat de acteurs geen probleem hebben om de verschillende emoties die hun personages doorstaan en de uitbouw van hun karakters aan het publiek geloofwaardig te laten overkomen.

De film is hierin zeer persoonlijk en legt de nadruk op morele dilemma’s en de betwijfelbare marketingcampagnes van het moederbedrijf achter de reis. Daardoor is het een film geworden die niet alleen romantisch is en in de tweede helft zeer spannend, maar ook gevoelige onderwerpen aansnijdt. Chris weet respect af te dwingen voor de keuzes van Jim, ondanks dat je weet dat sommige niet geheel juist zijn. Jammer is dat de achtergrond van Aurora nauwkeurig is uitgewerkt en veel zegt over haar keuzes en persoonlijkheid, maar dat die van Jim achterwege blijft. Daardoor is Jim alleen maar het persoon op het schip, terwijl zijn doen en laten natuurlijk ook voortkomt uit een persoonlijkheid waar we weinig weet van hebben hoe die tot stand is gekomen.

Actie en slot
De tweede helft van de film breekt eigenlijk heel onverwacht aan, waarna alle gebeurtenissen elkaar in sneltreinvaart opvolgen. Op dit moment is de film echt een actiefilm geworden. Het is dan ook nodig om af en toe de stoelleuningen vast te grijpen uit spanning die door de 3D-beelden extra levendig over het beeld flitsen. Alles gaat natuurlijk goed mis en er is een zekere dramatische noot in de ontwikkelingen. Hoewel er een zekere voorspelbaarheid in de uiteindelijke afloop zit, zorgt de ernst van de situatie en het tempo van de film op dit vlak ervoor dat je niet anders kan dan aan het beeldscherm vastgekluisterd zitten terwijl de plot zich ontwikkeld.

Producent: Columbia Pictures
Regisseur: Morten Tyldum
Cast: Jennifer Lawrence, Chris Pratt, Michael Sheen
Verschenen: December 2016
Speelduur: 116 minuten
Leeftijdscategorie: 12+

RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Vorig artikelMercy Thompson 3: Ziel van ijzer – Patricia Briggs
Volgend artikelMagisterium 2: De koperen vuist – Cassandra Black
Al vanaf kleins af aan is Freya verslaafd aan het fantasy genre. Haar favoriete boeken zijn Ontworteld, A Court of Thorns and Roses, de Throne of Glass-serie en de Reiziger. Met veel passie deelt ze haar liefde voor het genre met jullie.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here