Night Watch

0
29

Omslag Chronicle

In het verleden vochten de Anderen, mensen met bovennatuurlijke gaven die de Schemer in kunnen. De kampen, Licht en Duisternis, waren even sterk. Om totale uitroeiing te voorkomen, sloten de opperbevelhebbers een verdrag. Ze werden aan wetten gebonden en richten twee Wachten op. De Nachtwacht zou bestaan uit Lichten en zou als taak hebben de duisteren in de gaten te houden. De Dagwacht werd gevormd door Duisteren en kijkt of de Lichten het verdrag niet met de voeten treden.

Wanneer een jonge Andere – slechts een kind – bijna wordt vermoord door een Duistere, een vampier, barst een nieuwe strijd los. De jongen lijkt te beschikken over grote gaven en kan een nieuw begin voor het winnende kamp betekenen. De strijd tussen de Anderen is echter niet het enige wat Moskou bedreigd. Een tornadovloek giert boven een jonge vrouw haar hoofd en trekt enorme rampen naar zich toe.
Binnen de beperking van het verdrag moet de Nachtwacht twee catastrofes zien te voorkomen. De kansen zijn echter niet in hun voordeel…

De sfeer
Een pluspunt van Night Watch is de sfeer. Het merendeel van de film is duister, wat uitstekend bij het sfeer in het boek past en ook op zichzelf heerlijk is om te zien. De strijd van het Licht speelt zich af in het donker, er zijn geen helden die hun glorie in ontvangst mogen nemen. Je ziet overal de schaduwzijde. Want hoe kun je blij zijn met de overwinning als je er zoveel voor hebt moeten verliezen?

Onbegrijpelijk
Night Watch is een redelijk fragmentarische film met een lastige achtergrond. Hierdoor komen diverse zaken niet goed uit de verf, waardoor de film zonder voorkennis erg moeilijk te volgen is.
Voor de mensen die het boek gelezen hebben, is de film op een andere manier onbegrijpelijk. Het boek bestaat uit drie verhalen die elkaar chronologisch opvolgen. In Nightwatch hebben ze enkel het eerste verhaal gebruikt, maar daarbij vele rollen verandert en draden toegevoegd. Van de kracht van het boek blijft op deze manier niet veel over.

Passieve hoofdpersoon, veel lachwekkend geschreeuw
De verandering in Anton, de hoofdpersoon, is echter het meest opvallend. Hij is in de film ouder dan in het boek en heeft een andere geschiedenis. Ook verandert hij ineens van een middelmatige tovenaar in een ziener. Maar het meest vervelende: van een kritisch, analyserend wezen verandert hij in een passief, plat karakter. Alles overkomt hem, hij doet zelf niets. Een probleem dat hij in het boek met veel twijfel probeert op te lossen, regelt hij nu even door er slechts bij te staan en ondertussen aan iets anders te denken. Je kijkt dus bijna twee uur naar een personage dat dingen ondergaat en zelf eigenlijk ook slechts toekijkt.

En alsof dit de kracht van het werk niet al genoeg ondermijnt, wordt er ook veel nutteloos geschreeuwd en gegild en bewegen ledematen schokkend alsof er vele stroomstoten uit worden gedeeld. Deze zaken vormen samen een nogal krankzinnig beeld en zijn zo overdreven dat dit eerder op de lachspieren werkt dan dat het aan de sfeer bijdraagt.

 

Producent: Bazelevs Production
Verschenen: 2006
Speelduur: 110 minuten
Leeftijdscategorie: 12+

RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Vorig artikelNachtwacht – Sergej Lukjanenko
Volgend artikelChronicle

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here